Испечати | Затвори го прозорот

Македонија-Историја и Иднина

Испечатено од: IDIVIDI forum
Категорија: Македонија и Свет
Име на форумот: Историја
Опис на форумот: Александар, Кирил, Самоил, Мисирков, Делчев
URL: http://forum.idividi.com.mk/forum_posts.asp?TID=9478
Датум на принтање: 19.Декември.2018 во 16:40
Верзија на софтверот: Web Wiz Forums 10.03 - http://www.webwizforums.com


Тема: Македонија-Историја и Иднина
Постирано од: Oreska
Наслов: Македонија-Историја и Иднина
Датум на внесување: 25.Август.2006 во 06:26
Alexander the Great

356 - 323 BC

Was he a Venet?

The Macedonian question



Alexander the Great (356 - 323 BC)

by Dr. Jožko Šavli


The discovery of the Veneti re-opened anew the question of the language spoken by the ancient Macedonians. In this connection, Charles Bryant-Abraham recorded Alexander the Great (356 - 323 BC), King of Macedonia and Greece, who, at a gathering admonished one of his men, Philotas by name, to talk in his mother tongue and not in Greek (cf. The Augustan, Vol. XXXI, Nr. 3, Daggett, Calif. 1999, p. 21). His mother tongue could have been only Macedonian, which evidently was different from Greek.


Yet, to which linguistic group pertained the then Macedonian language? I would say, we find a reliable answer in the inscriptions of Dura-Europos, deciphered by Anthony Ambrozic (cf. his book on "Adieu to Brittany", Toronto 1999, p. 74 ff.). He deciphered inscriptions based on the language, which I call Venetic, from which the Slav languages descended. - On this question see my explanations below.


What was Dura-Europos? It was a fortress on the Euphrates in present-day Syria, founded by Alexander the Great. Shipments from India were transported by sea and on the river Euphrates to the docks of this fortress. There, they where displayed, reloaded, and hauled over land to the Mediterranean coast. Thus, it was a very strategic post, which Alexander the Great entrusted only to his most reliable men. And, as the inscriptions in the "Slav" (Venetic) language confirm, they were his compatriots, the Macedonians. The garrison of Dura-Europos evidently survived the decline of Alexander's empire. The aforesaid inscriptions descend from the period of the Romans, who annexed the fortress in 165 AD, and were expelled by the Sassanians in 256 AD. Nevertheless, these inscriptions do not bear witness yet, that the then Macedonians were of Venetic origin.


In my researches concerning the Veneti, I found out, that in the pre-Roman period several peoples spoke nearly the same language: Illyrians, Thracians, Dacians, continental Celts, very probably also Phrygians,... But they were not of Venetic origin. Anyway, with regard to the Macedonians, an important indication of their Venetic origin is the quotation of Herodotos (ca. 480 - 425 BC), who also mentioned the presence of the Veneti in the Illyricum (I, 196), i.e., in the Balkans.  But where was the territory of their settlement?



Pella, north of Salonika, was the capital of Alexander the Great and of Macedonia. In the South it bordered on Thessaly, where still today the names Venetikos and Veneton bear witness of the Venetic origin of the Macedonian people.


I suppose, they were the ancestors of the Macedonians. Thus, because on the border of ancient Macedonia (in present-day northern Greece) I find even today a village called Veneton, situated on the Aegean coast (Thessaly) near Zagora. Further on, a tributary of the Aliakmon (Bistrica) River is still called Venetikos.  I believe, these names bear witness of the places, where the very Venetic area ended. Other Venetic or Slav names are found inside all over the Greek peninsula and in the Peloponnese. But these are, in my opinion, a legacy of the Pelasgians, who spoke a similar language, even if they were not Veneti.


The Veneti had their origin in the Lusatian culture (ca. 1500 - 1100 BC), and their migrations into all directions of Europe were carried out around 1200 BC and after. Therefore, the so-called Vinca culture of ca. 4000 BC (Vojvodina), because of such a great distance of time and place, certainly did not pertain to the Veneti or proto-Veneti. The symbols it left behind are similar to the letters, but no one succeeded to individuate any words from them. In opposite to this, the Veneti evidently used the script.


An ulterior characteristic of the Veneti was their social organization, based on the village community called vas. This community was composed of family dwellings, among which the field was divided. The social organization of many other peoples, like Celts, Germans, Illyrians... was based on the great family - Sippe, clan,... with the common field.  In the Balkans, such a great family, called "zadruga" (in Serbian) or "rod" in (Bulgarian), was preserved until the 20th century AD. So, I am very anxious to know, whether or not in the tradition of Macedonians there are traces of such a (Venetic) village community and if in their language the word Vas exists? It is known to me, that in the Macedonian language exists the word Drzava (State), but the basis of it was formed by village communities.


It could be that the word Vas did not develop among Macedonians. But also the Drzava is an ancient Venetic tradition of social organization. Anyway, these noble and peaceful people descend from the ancient Veneti. Their spirituality and religious experience must be considered of Venetic origin. I will cite an example only: During the Turkish occupation, two brothers secretly chiseled a fantastic altar in the church of St. Salvator in Skopje . They evidently were inspired by an intuition, which I identify with the ancient Venetic spiritual message of the inside. Much more examples of such a spirituality and religious sentiment are found all over present-day Macedonia.



Dionysus riding the Panther (Pella, mosaic of ca. 300 BC). The panther (leopard) was a divine animal in the suite of several divinities already in the antiquity.


Concerning Alexander III the Great, King of Macedonia and Greece, we know, that he was educated in a splendid Greek civilization. But his soul evidently remained Macedonian, or Venetic. From his conquering of the world, one cannot imagine, that he was born with the desire to subjugate territories and peoples, but rather to bring peace and progress to them. Such a desire had also the ancient Veneti, who wanted to bring to the world their idea of salvation after death.


In his inner self, Alexander the Great experienced this message also, but because of his Greek upbringing, the message remained an intuition only, and did not mature in his consciousness and in his thinking. Anyway, his men and the people understood his way and followed Alexander. In the East, his image was preserved among the people and entered later the Christian era.


-------------
Makedonija na Makedoncite



Коментари:
Постирано од: Boogie
Датум на внесување: 25.Август.2006 во 11:37
Да поучам малку неуки деца
A historical map of the part of the Balkan Peninsula and Asia Minor representing the kingdom of Macedonia before the Roman conquest (2nd century B.C.)



-------------
http://www.TattooArtists.org/boogie" rel="nofollow - Борбата продолжува,поробениот за слобода а слободниот за совршенство


Постирано од: Makedonski
Датум на внесување: 01.Јули.2007 во 19:24
Procitajte prvo, posle ke mu udrime komentar!
 
 


-------------
Makedonija na Makedoncite!


Постирано од: naemnik
Датум на внесување: 21.Септември.2007 во 13:49


From the book "A Woman In The Balkans" by Winifred Gordon, 1918, page 115.





Постирано од: Boogie
Датум на внесување: 24.Септември.2007 во 08:52


МАКЕДОНСКА НАЦИОНАЛНА ПРОГРАМА

(1) Македонскиот народ врз основа на правото на секој народ на самоопределување има неприкосновено природно, историско и цивилизациско право на сопствена, слободна, суверена, самостојна и независна држава Македонија.

(2) Македонија е национална држава на македонскиот народ.

(3) Носител на државноста во државата Македонија е македонскиот народ.

(4) Во Македонија службен јазик е македонскиот јазик и неговото кирилско писмо.

(5) Македонскиот народ нема никогаш, под какви и да е услови и од чија и да е страна, да го промени или да прифати промена на единственото многувековно име на својата држава Македонија, нераскинливо поврзано со името на македонскиот народ.

Македонскиот народ ги отфрла сите додавки пред и после името на неговата Македонска држава, бидејќи истото се состои само од еден единствен збор - Македонија.

(6) Обврска и чест на секој Македонец, по род и државјанство од Македонија и од целиот свет е да ги брани и одбрани самостојноста, интегритетот и името на Македонија и на македонскиот народ и нација.

(7) Македонија мора да го преземе членството во меѓународните органи, организации и заедници и во Обединетите Нации под своето единствено и многувековно име Македонија.
Македонија и македонскиот народ ја прифаќаат Повелбата на Обединетите Нации.

(8) Македонскиот народ нема никогаш да се откаже, ниту ќе прифати кој и да е во негово име да се откаже од неговите државни, земски и национални симболи - шеснаесет-зрачното златно-жолто сонце и златно-жолтиот двоопаш лав на црвен штит - и целосно го отфрла прифаќањето и наметнувањето на референцата “Поранешна Југословенска Република Македонија” или што и да е друго, макар и привремено, освен единственото и многувековно име на сопствената држава - Македонија.

Македонија нема никаков спор во врска со своето име со никого, а најмалку со соседна Грција, ниту пак Македонците кога и да е досега го менувале своето единствено име, како што тоа го правеле Атињаните со нивното име.
Впрочем, Македонија никогаш не била грчка, а Македонците никогаш не биле Грци.

(9) Македонија мора да се изградува како слободна, суверена, самостојна, независна, унитарна, правна, демократска и социјална држава, врз принципите на: парламентарната демократија; пазарната економија; општите, слободни, тајни и непосредни избори; и почитувањето на човековите, граѓанските и малцинските права и слободи утврдени со меѓународните договори, Уставот и законите.

(10) Само слободна, суверена, самостојна, независна и целосна држава Македонија, надвор од какви и да е државни сојузи или заедници со која и да е друга држава, може да биде гарант за мирот и безбедноста на Балканот и фактор на стабилноста за поширокиот регион.

(11) Македонија мора да стане симбол на обединувањето во Европа.
Европа, испитот на демократијата и почитувањето на човековите, граѓанските и малцинските права ќе го положи со праведното и трајно решавање на неотуѓивите права на Македонците и македонскиот народ во целина, зашто токму Македонија е совеста на Европа.
Македонија може да стане дел од обединета Европа само со свој македонски национален идентитет и суверенитет, територијален интегритет и државност. Без свој национален идентитет, без Македонците и македонскиот народ, неслободна, несамостојна, несуверена, нецелосна и зависна Македонија нема што да бара од обединета Европа, бидејќи таква Македонија веќе нема да постои.

(12) Во Македонија мора да се обезбеди и да се гарантира еднаквоста и рамноправноста на граѓаните пред Уставот и законите, независно од нивната етничка и друга припадност и потекло.

(13) Македонија секогаш ќе се грижи за положбата и човековите и граѓанските права и слободи на Македонците и на деловите од македонскиот народ во соседните држави и во целиот свет, како што истото ќе го прави за сите свои државјани.
Македонија ќе се грижи за положбата и правата на имотно-правните побарувања на Македонците од Егејскиот дел на Македонија во соседна Грција и ќе ги искористи сите меѓународни механизми и институции и организации во остварувањето на истите.

(14) Македонија ја гарантира заштитата на верскиот идентитет и ќе се грижи за положбата и правата на Македонците со мохамеданска вероисповед во Македонија и соседните држави - Торбешите, Горанците и Помаците.
Македонците со мохамеданска вероисповед се нераскинлив дел од македонскиот народ.

(15) Македонската држава ја гарантира заштитата на етничкиот, јазичниот, културниот и верскиот идентитет на националните малцинства, односно на етничките, јазичните, културните и верските малцинства во согласност со меѓународните договори, Уставот и законите.

(16) На Македонија повеќе од кога и да е & се потребни Македонците и затоа, обединети околу определбата - Македонија на Македонците, мора еднаш засекогаш да се надминат меѓусебните самоуништувања, предавства и врховизми.
Македонците се горди што се Македонци, а македонскиот народ е горд што е македонски народ.
Македонците никогаш не биле, не се, ниту пак некогаш ќе бидат Бугари, Грци, Срби, Словени, Славо-Македонци, или што и да е друго, туку само Македонци и ништо друго, освен Македонци, од векови за навек.


(17) Македонија никогаш немала, нема, ниту пак ќе има територијални претензии кон Албанија, Бугарија, Грција или Србија. Територијални претензии може да има само некој кон туѓото и насилно присвоеното, но не кон своето и сопственото.
Впрочем, Македонците никогаш не барале, не бараат, ниту кога и да е ќе побараат Албанците да не бидат Албанци, Бугарите да не бидат Бугари, Грците да не бидат Грци, Србите да не бидат Срби, или Турците да не бидат Турци. Секој нека е она што е, на своето и со своето, но не на туѓото и на присвоеното, односно со туѓото и со присвоеното.
Македонија токму затоа прифаќа и нуди склучување билатерални договори за неповредливост на границите и договори за соработка, добрососедство и ненапаѓање со сите соседни држави - Албанија, Бугарија, Грција и Србија.

(18) Во согласност со мирољубивата политика, Македонија прифаќа и им нуди на сите балкански држави - Албанија, Босна и Херцеговина, Бугарија, Грција, Романија, Словенија, Србија, Турција, Хрватска и Црна Гора, заедно со Македонија - свикување и основање на Конференција за Балканска безбедност и соработка, во рамките на процесите на Конференцијата за Европска Безбедност и Соработка, а заради: заедничка безбедност, стабилност и гаранција на сите балкански народи, држави и граници; почитување на човековите, граѓанските и малцинските права и слободи; и почитување на меѓусебната соработка и договарање по секое прашање од заеднички интерес.

(19) Македонија мора да обезбеди национална рамнотежа врз основа на материјалните можности и да води активна и хумана популациона политика.

(20) Македонската држава мора да преземе мерки за заштита на положбата и правата на Македонците во Западниот дел на Македонија, односно во единиците на локалната самоуправа каде што припадниците на националните малцинства се мнозинство, како и за нивниот опстанок.

(21) Македонија мора најенергично да го спречи и оневозможи косовизирањето и албанизирањето на Македонија, пред с#, нејзиниот северо-западен дел со механичко прелевање на Албанците од Косово и огромниот наталитет кај Албанците; дивеењето на албанскиот национал-шовинизам и сепаратизам; албанизацијата и политизацијата на исламот; ширењето на исламскиот фундаментализам; политизацијата на образованието и злоупотребата на албанските деца и жени за политички цели; и политичкиот терор и репресија.

(22) Заедништвото на македонскиот народ и националните малцинства треба да се остварува, пред с#, во и преку воспитно-образовниот систем, и тоа преку образование и воспитание на младите во сите степени на образованието на македонски јазик и неговото кирилско писмо, со право националните малцинства да го изучуваат својот јазик во основното образование.

(23) Македонија мора да води рестриктивна политика кон странците во користењето на правото за добивање на македонско државјанство.
Македонија мора да обезбеди услови за остварување на правото на македонско државјанство за сите Македонци по род од целиот свет.

(24) Имајќи предвид дека македонскиот народ и Македонија беа насилно распарчени и поделени помеѓу балканските држави - Албанија, Бугарија, Грција и Србија и дека Македонската држава се возобнови само во Вардарскиот дел на Македонија, како и дека македонскиот народ е раселен, протеран и прогонет низ целиот свет - во Австралија, Америка, Канада, Западна и Источна Европа и притоа е организиран во безброј одбори, партии, клубови, културно-уметнички, селски и други друштва, здруженија, федерации, општини, македонски црковни општини, сојузи, комитети за човекови права, движења, општествени организации и најразлични други асоцијации, организации и институци - заради културно, духовно и економско обединување на Македонците од целиот свет, се основа Светски Македонски Конгрес како постојана институција, каде претставниците на овие организации и асоцијации ќе ги координираат своите активности и интереси.
Светскиот Македонски Конгрес претставува највисок Парламент на Македонците од целиот свет, заради нивно културно, духовно и економско обединување, а во функција на македонскиот народ и неговата држава Македонија.
Задачите и внатрешната организација на Светскиот Македонски Конгрес се уредуваат со Статутот на Светскиот Македонски Конгрес.
Во рамките на Светскиот Македонски Конгрес се основаат: Светска Македонска Трговска Комора, Светски Македонски Трговски Центар, Светска Македонска Трговска Берза, Светска Македонска Банка или Меѓународна Банка за обнова и развој на Македонија, Светска Македонска Фондација, Светски Македонски Културно-Информативен Центар, Светски Македонски Институт или Центар за мултикомплексно проучување на македонската вистина, Светско Македонско Биро или Меѓународно-правно Биро за заштита на положбата и правата на Македонците и македонскиот народ.

(25) Во духовното обединување на Македонците од целиот свет, огромно е значењето на возобновената автокефална Македонска Православна Црква, нејзината положба и односите во неа.

(26) Македонскиот народ никогаш не се откажал, ниту кој и да е и кога и да е има право да се откаже од неговото праведно и неотстапно право на обединување на сите делови на македонскиот народ и на Македонија како негова етно-историска територија по мирен пат.
Територијалните спорови со соседните држави Македонија ќе ги решава преку Обединетите Нации, меѓународните органи, организации и заедници и меѓусебното договарање.

(27) Македонскиот народ го покренува прашањето за побарување воени репарации и обесштетувања од сите држави кои војувале на неговата етно-историска територија, ја делеле Македонија и македонскиот народ и војувале против него во Првата и Втората Балканска војна и Првата и Втората Светска војна.

(28) Македонија мора: да изврши преструктуирање на стопанството и сопственичките односи; да го иновира даночниот систем; да изгради атрактивен систем за странски вложувања и капитал; да го развие производството на чиста храна, производството на енергија и производството на знаење; да го заокружи системот на гасификација, изградбата на Вардарската долина (слив) и сообраќајното поврзување на коридорот Запад-Исток; да го ревитализира селото; да го зголеми истражувањето и експлоатацијата на рудното богатство и искористувањето на водениот потенцијал со кој располага, преку изградба на хидро-мелиоративни системи, хидроцентрали и акумулациони брани и езерца; да го интензивира научниот и техничко-технолошкиот развиток; да ја стимулира чистата индустрија и да го унапредува системот на заштитата на природата и животната средина создавајќи чиста еколошка средина; да го динамизира процесот на пошумувањето на целата своја територија.

(29) Македонија мора да се грижи и да ја обезбеди заштитата и афирмацијата на етничкиот, јазичкиот, културниот, верскиот и историскиот идентитет на македонскиот народ во целина.





ТРГНУВАЈЌИ од историската вистина дека Македонија е света, благословена и библиска земја, лулка на христијанството, мајка на првославието и центар на светската писменост, и дека во Македонија е пронајдено најстарото писмо во човековата цивилизација старо 5.000 до 7.000 години пред Христос (неколку векови постаро од Месопотамиското - Сумерското),

ТРГНУВАЈЌИ од историската вистина дека Македонија е една од најстарите организирани држави во Европа, основана од Кралот Каран во 814 година пред Христос,

ЗНАЕЈЌИ дека Македонската држава е постара 38 години од Атина основана во 776 година пред Христос, а 61 година од Рим основан 753 година пред Христос,

ИМАЈЌИ предвид дека првото обединување на Македонија е извршено од Кралот Пердика во VII век пред Христос, од што подоцна настанала Македонската Империја на Филип II Македонски и неговиот син Александар III Македонски,

ЗНАЕЈЌИ дека Македонската држава ја наметна својата хегемонија над грчките полиси и Атињаните со победата во битката кај Херонеја на 2 август 338 година пред нашата ера,

ЗНАЕЈЌИ дека грчките полиси (Атина...) никогаш не ги признаа Македонија за грчка, а Македонците за Грци,

ИМАЈЌИ предвид дека Македонската држава за време на Филип II Македонски и Александар III Македонски доживеаја беспримерна слава овековечувајќи го Македонското име засекогаш и оставајќи зад себе силни траги што не можеле да ги збришат многувековните освојувачи после нив,

ИМАЈЌИ предвид дека Македонската Империја од времето на Александар III Македонски, по неговата смрт, во 323 година пред Христос се разложила на 4 односно 3 моќни држави, при што Македонија останала да опстојува како посебна држава во своите тогашни државни граници,

ИМАЈЌИ предвид дека Македонија паднала под јурисдикција на Рим во 148 година пред Христос после четири војни, по што е поделена на четири провинции,


ИМАЈЌИ предвид дека Македонија е лулка на христијанството во којашто Свети Апостол Павле од 46 до 48 година по Христос ги основал првите христијански епископии во македонските градови Бер, Солун и Кавала, и по чие Евангелие и денес се чита низ целиот свет во сите католички цркви,

ЗНАЕЈЌИ дека македонскиот народ ја продолжил својата борба против римската управа (споменувајќи го востанието на Андриск и другите),

ЗНАЕЈЌИ дека во 347 година пред нашата ера Римската Империја се поделила на Западно Римско Царство и Источно Римско Царство (Византија),

ЗНАЕЈЌИ дека од времето на Христа до VII век од нашата ера Македонија станала најпривлечно место и арена на многу цивилизирани и варварски народи, за да ја приграбат територијата и да ја присвојат нејзината голема слава,

ИМАЈЌИ предвид дека во овој период на активни меѓуетнички контакти, превирања, војни и асимилации, македонскиот народ и понатаму ги зачувал своите етнички и културни белези,

ЗНАЕЈЌИ дека Македонија (четирите провинции) целосно влегла во Источното Римско Царство заедно со другите провинции,

ИМАЈЌИ предвид дека во периодот од 866 до 1057 година од нашата ера, Македонците на Византиското Царство му дале една цела династија на македонски цареви (осум императори и две императорки),

ЦЕНЕЈЌИ го големото благородно и свето дело на македонските просветитетли и рамноапостоли солунските бараќа Свети Кирил и Свети Методиј, и нивните најдобри ученици Свети Климент и Свети Наум,

ТРГНУВАЈЌИ од фактот дека Охридската Архиепископија де јуре е создадена 966 година од Македонскиот Владика Дамјан за од неа да се роди на двапати Рашката Архиепископија (Српската Православна Црква) основана од Свети Сава во 1219 и 1354 година, ученик на учениците произлезени од Свети Климентовиот Универзитет и од еленските фанари од Хиландарскиот Манастир; и дека од Охридската Архиепископија произлегува и Бугарската Егзархија основана 1870 година со иреде на турскиот Султан во интерес на бугарската шовинистичка пропаганда,

ИМАЈЌИ предвид дека во Охрид, односно во Македонија, е основан првиот Универзитет на Балканот и во Европа - Свети Климентовиот Универзитет - кон крајот на X век, со школувано 3.500 ученици, чие образование подоцна се пренело по манастирите и училиштата низ целиот Балкан и чиј црковен јазик станал официјален црковен јазик на кој и по 1.200 години и денес се служат литургии во Руската, Српската и Бугарската Православна Црква - ќерки на Охридската Архиепископија,

ИМАЈЌИ предвид дека од Македонија христијанството и писменоста и јазикот ги презеле сите наречени словенски народи и држави со познатите мисии на македонските просветители и рамноапостоли солунските браќа Свети Кирил и Свети Методиј,

ЦЕНЕЈЌИ ја просветителската мисија на Свети Климентовата Охридска Архиепископија во ширењето на првославието, возобновена во духот на Автокефалната Македонска Православна Црква, која за времето на Цар Самоил била и Патријаршија под чија јурисдикција биле епархиите во Далмација, Северна Италија, Сицилија, до Дунав и Црното Море, Романија и Молдавија,

ЗНАЕЈЌИ дека во првата половина на IX век во Македонија се појавува богомилството што ќе се одрази до Средниот Исток и на Запад до Јужна Франција,

ТРГНУВАЈЌИ од историската вистина дека Второто Македонско Царство е создадено од Цар Самоил од 976 до 1018 година,

ИМАЈЌИ предвид дека Цар Самоил владеел од 976 до 1014 година, а после него, уште четири години владееле Гаврил Радомир и Јован Владислав,

ИМАЈЌИ предвид дека по паѓањето на Македонското Царство на Цар Самоил во 1018 година, борбата на македонскиот народ за слобода продолжува со востанието на Петар Делјан во 1040 годдина и востанието на Ѓорѓи Војтех во 1072 година,

ЗНАЕЈЌИ дека подоцна со Македонија управувале Крал Волкашин со седиште во Прилеп и неговиот брат Углеш со седиште во Серес,

ЗНАЕЈЌИ дека Кралот Волкашин и неговиот брат Углеш, заради расцепканоста на христијанските кралеви не успеале да ја сопрат Османлиската мохамеданска хорда и дека и двајцата загинале во битката кај реката Марица во 1371 година, кога Македонија паѓа под Османлиското турско ропство, а сите македонски градови во 1380 година,

ЗНАЕЈЌИ дека во битката кај реката Марица загинале голем број Македонци бидејќи биле доминантни во војските на Волкашин и Углеш,

ИМАЈЌИ предвид дека синот на Крал Волкашин - Крал Марко станал османлиски вазал, а Македонија под негова управа станала вазалска земја на Султанот,

ПОАЃАЈЌИ од фактот дека македонскиот народ од периодот на Византиската и Српската доминација во Македонија од XI до XIV век од нашата ера ја продолжува својата борба за независност наоѓајќи отелотворение во делувањето на Македонската Охридска Арехиепископија - решавачки фактор за зачувување на македонскиот идентитет, традиција и култура,

ИМАЈЌИ предвид дека со загинувањето на Крал Марко во 1395 година започнал периодот на петипол вековното османлиско турско ропство над Македонија и македонскиот народ,

ИМАЈЌИ предвид дека борбата за слобода на македонскиот народ во периодот на османлиското турско ропство продолжила преку акциите на ајдуците, а подоцна преку акциите на комитите и војводите (Сирма Војвода, Дичо Војвода...) со разни буни и востанија, при што е позната Мариовската Буна во 1564-1565 година, до кога Мариово бил регион ненаселен од турските аги и бегови,

ЗНАЕЈЌИ дека борбата на македонскиот народ за слобода продолжува со Карпошовото востание во 1689 година, кога со неговиот неуспех и повлекувањето на Австро-Унгарската војска, заради турскиот терор како освета на македонското востание, голем број Македонци од Егејскиот и Вардарскиот дел на Македонија предводени од Иван Битолчанецот (именуван за Вице-Војвода во Австро-Унгарија) им се приклучиле на браќата по вера христијани - Србите од Косово и заедно со Владиката Арсеније III Чернојевиќ се населиле на границите на Австро-Унгарија во Воена Краина каде што основале свое Војводство, а подоцна се асимилирале во Срби и Хрвати, а на нивните имоти посебно во Западниот дел на Македонија и Косово се населиле првите албански хорди со благослов на турскиот Султан бидејќи ја прифатиле мохамеданската вера, напуштајќи ја дотогашната христијанска (католичка) вера, со што започнува егзодусот на Македонците во овој дел на Македонија,

ЗНАЕЈЌИ дека Охридската Архиепископија неканонски и од иноверен владетел е забранета 1767 година, а Печката Патријаршија 1766 година, со иреде на турскиот Султан Мустафа III, поради клеветите од Цариградската Патријаршија која сакала да го шири “елинизмот” и во Македонија, праќајќи подоцна грчки митрополити и владици од кои многу македонски црковни учители биле фрлани во зандани,

ЗНАЕЈЌИ дека по Карпошовото востание македонскиот народ се приклучува кон востанијата на соседните христијански народи на Балканот надевајќи се дека на тој начин и самиот ќе се ослободи полесно помагајќи им и на другите - во 1804 година во Првото Српско востание, 1921 година во Грчкото востание, учествувајќи во Руско-Турската војна на страната на Русија - со желба подоцна и овие народи да му помогнат на македонскиот народ во борбата против турскиот окупатор,

ЗНАЕЈЌИ дека во 1822 година македонскиот народ го подигнал Негушкото востание против Турците, во кого учествувале и Власите, а Грците ги предале со надеж дека ослободената Грција ќе се прошири и на македонски територии,

ЗНАЕЈЌИ дека на македонските востанија секогаш им претходело духовното и интелектуалното будење, па така и во овој период значајни се делувањата на браќата Миладиновци, Хаџиконстантинов - Џинот, Димитар Македонски, Ѓорѓи Пулевски, Григор Прличев, Марко Цепенков, Рајко Жинзифов и други, како и круната на развојот на македонската идеја - Димитар Чуповски и Крсте Петков Мисирков - чии дела се вклопуваат во времето на Илинденската епопеја,

ИМАЈЌИ предвид дека македонскиот народ во борбата за национална и социјална слобода ги подига и Разловечкото востание во 1876 година и Кресненското востание во 1878 година,

ИМАЈЌИ предвид дека во XIX век со помош на Големите сили сите балкански народи добија независност и државност - Грција во 1829 година, Србија, Црна Гора и Бугарија со Берлинскиот Конгрес во 1878 година, а Албанија во 1912 година со Лондонската Конференција - додека на Македонија и била ветена автономија во нејзините етно-географски граници со членот 23 од Берлинскиот Конгрес кој никогаш не бил реализиран што довело до продолжување на теророт врз македонскиот народ и за водење на балканските војни заради приграбување на делови од Македонија од сите соседни балкански држави,

ИМАЈЌИ предвид дека македонскиот народ на 23 октомври 1893 година во Солун ја формирал Внатрешната Македонска Револуционерна Организација - ВМРО, како прва организирана политичка организација, поставувајќи ги темелите на семакедонскиот отпор и стремеж за слобода и обединување зачувано до денес,

ИМАЈЌИ предвид дека во 1903 година се појавиле македонските револуционери (гемиџиите) со основна цел преземање на брзи и ефектни вооружени акции во вид на атентати и диверзии, а заради интернационализирање на македонското прашање, при што во историјата се познати солунските атентатори од април 1903 година што доведе и до првата слободна Македонска Република на Балканот во Крушево 1903 година,

ПОАЃАЈЌИ од фактот дека Македонската држава повторно е возобновена со Илинденското востание како Прва Македонска Република на Балканот со седиште во Крушево на 2 август 1903 година, каде што се собрани стремежите и вековните идеали на многу македонски поколенија изразени во една славна и возвишена генерација македонски револуционери, идеолози и солунски ученици како Гоце Делчев, Ѓорче Петров, Дамјан Груев, Пере Тошев, Никола Карев, Јане Сандански, Никола Петров Русински и славните борци и војводи Питу Гули, Ѓорѓи Сугарев, Христо Узунов, Јордан Пиперката, Методија Патчев и цела плејада на македонски револуционери,

ЗНАЕЈЌИ дека по неуспехот на Илинденското востание во 1903 година македонскиот народ доживува уште еден масовен егзодус, приморан да ги напушти своите родни огништа: кога огромен број на Македонци ја напуштија Македонија, посебно Западниот дел на Македонија, и кога под теророт на Турците и исламизираните Албанци ја напуштија македонската земја бегајќи во слободните мали државички Бугарија, Србија и Романија и во прекуокеанските земји, а на нивните имоти повторно се населија исламизирани Албанци, исламизирајќи и определен број Македонци под притисок и терор,

ЗНАЕЈЌИ дека бројот на Албанците после ова, во Македонија и дел од Косово се зголемува, но сепак според пописот на Карнегиевата Фондација во 1913 година нивниот број во сите три вилаети - Скопскиот (во кој влегуваа Прешево, Призрен, Буњаковец, Глина, Глоговец и други места), Битолскиот и Солунскиот, заедно изнесувал околу 28.000,

ЗНАЕЈЌИ дека Првата Балканска војна во 1912 година беше водена од Србија, Бугарија, Грција и Црна Гора за да ги истераат Турците од Македонија, а веднаш наредната 1913 година започна Втората Балканска војна со цел овие држави да си ја поделат Македонија меѓу себе, заради што и овие војни за Македонија се поробувачки, а за жал во Втората Балканска војна дури учествувале Македонци мобилизирани во противничките војски и кои против своја волја се бореле едни против други дури во интерес за туѓите хегемонистички цели и интереси,

ЗНАЕЈЌИ дека и во Првата Светска војна од 1914 до 1918 година Македонија станува светска касапница, зашто на нејзината територија се наоѓаат стационирани над 1.300.000 белосветски војници од Централните сили и Антантата, во чии редови повторно не по своја волја се наоѓаат мобилизирани Македонци - во Бугарската, Српската и Грчката армија,

ИМАЈЌИ предвид дека со: Руско-турскиот мировен договор од 3 март 1878 година во Сан Стефано во близината на Цариград; Берлинскиот Конгрес од 13 јуни до 13 јули 1878 година; Лондонската мировна конференција во 1913 година; Бук*решкиот договор од 28 јули до 10 август 1913 година; Париската мировна конференција од 1919 година во Версај на која се потврдија одлуките од Бук*решкиот договор што се однесува до Македонија, иако Струмица и струмичко & се одзедоа на Бугарија и & се дадоа на Србија, Кралството на Србите, Хрватите и Словенците, со цел да се задоволат српскиот премиер Пашиќ и грчкиот премиер Венизелос чии држави беа сојузници на победничките сили на Антантата во Првата Светска војна; Нејската Конвенција за заемно преселување на населението склучена помеѓу Бугарија и Грција од 27 ноември 1919 година; и Лозанската Конвенција за заемно преселување на населението склучена помеѓу Турција и Грција од 30 јануари 1923 година; е разбиена геополитичката, етничката и економската целина на еден од најстарите народи во светот - македонскиот народ,

ТРГНУВАЈЌИ од фактот дека македонскиот народ во Втората Светска Војна, Народно-Ослободителна Борба водеше на целата своја етно-историска територија на Македонија, но заради влијанието на големите сили, својата Македонска држава ја возобнови само во Вардарскиот дел на Македонија и во постојните гео-политички граници со државно-правните акти на Антифашистичкото Собрание на народното ослободување на Македонија (АСНОМ) одржано на 2 август 1944 година во Македонскиот Манастир “Свети Отец Прохор Пчински”,

ОДДАВАЈЌИ му почит на првиот македонски претседател Методија Андонов - Ченто во обликувањето на самостојноста на возобновената Македонска држава,

ТРГНУВАЈЌИ од фактот дека со Манифестот на Првото заседание на Антифашистичкото Собрание на Народното Ослободување на Македонија од 2 август 1944 година, македонскиот народ, врз основа на своите вековни идеали, пред целиот свет го прокламира своето праведно и неотстапно право за обединување на целиот македонски народ во сите негови делови, во согласност со правото на самоопределување на народите,

ЗНАЕЈЌИ дека АСНОМ е континуитет на Илинденската Епопеја и вековниот идеал на македонскиот народ за слободна, самостојна, суверена и независна држава Македонија на целата етно-историска територија на македонскиот народ,

ТРГНУВАЈЌИ од фактот дека македонскиот народ правото на сопствена самостојна држава го потврди и со гаранциите од Атлантската Спогодба од 14 август 1941 година, Договорот во Техеран и решенијата на Московската Конференција од 19 октомври 1944 година и Техеранската Конференција од 28 ноември до 1 декември 1943 гиодина, со кои се гарантираше правото на слободен живот на секој народ ангажиран во Антифашистичката борба, зад кои стоеја големите сили Англија, Советскиот Сојуз и Америка, а што се обезбеди и со присуството на сојузничките мисии на Првото заседание на АСНОМ,

ПОТВРДУВАЈЌИ го фактот на Првото заседание на Антифашистичкото Собрание на народното ослободување на Македонија, кога повторно е возобновена Македонската држава, имало народни поретставници од сите делови на Македонија и на македонскиот народ - од Вардарскиот, од Егејскиот и од Пиринскиот дел на Македонија,

ПОТВРДУВАЈЌИ го фактот дека Македонија во поранешна СФРЈ пристапи како самостојна и суверена држава и дека дел од нејзините суверени права на поранешна СФРЈ ги пренесе дури со Уставот од 31 декември 1946 година, а државната власт на сопствената територија ја остваруваше самостојно,

ИМАЈЌИ предвид дека македонскиот народ и граѓаните на Македонија, заради претходно изјаснување, на Референдумот одржан на 8 септември 1991 година недвосмислено се изјаснија за “суверена и самостојна држава Македонија”, односно за држава со име кое се состои само од еден единствен збор - Македонија, и дека не постои никаков уставен основ или институција кои можат оваа задолжителна одлука на Референдумот да ја променат,

СМЕТАЈЌИ дека со Уставот од 17 ноември 1991 година Македонија само ги поврати порано пренесените суверени права на поранешна СФРЈ во своја надлежност и повторно почна да функционира како самостојна држава со целосен суверенитет,

СМЕТАЈЌИ дека вториот дел од референдумското прашање од Референдумот одржан на 8 септември 1991 година - “со право да стапи во иден сојуз на суверените држави на Југославија” и “Платформата за идното уредување на југословенската заедница на Претседателот на Претседателството на Босна и Херцеговина и Претседателот на Република Македонија” се целосно исцрпени со Уставот на Македонија од 17 ноември 1991 година и повеќе не прозиведуваат никакви правни последици, односно се ништавни и неважечки,

ИМАЈЌИ предвид дека со меѓународното признавање на Словенија, Хрватска и Босна и Херцеговина како самостојни држави во јануари 1992 година, поранешна СФРЈ дефинитивно се распадна и престана да постои на меѓународната гео-политичка карта,

ИМАЈЌИ предвид дека Словенија, Хрватска, Босна и Херцеговина и Македонија се определија за самостојност и целосен меѓународно-правен субјективитет, а Србија и Црна Гора за заедничка федеративна заедница,

ПОТВРДУВАЈЌИ дека сите републики на поранешна СФРЈ се рамноправни правни наследници на поранешна СФРЈ и врз основа на правното наследство го преземаат членството на поранешна СФРЈ во сите меѓународни органи, организации и заедници, за сметка на испразнетото место на поранешна СФРЈ во нив,

ПОТВРДУВАЈЌИ дека самостојна и суверена држава Македонија е рамноправен правен наследник на поранешна СФРЈ, за периодот од 1945 до 1992 година, кога дефинитивно престана да постои поранешна СФРЈ,

ЗНАЕЈЌИ дека Бадентеровата Арбитражна меѓународна комисија на Европската Заедница, составена од претседателите на уставните судови на пет земји членки на Европската Заедница утврди став дека Македонија треба да се признае како самостојна и суверена држава и дека “името Македонија не имплицира територијални претензии према нејзините соседни држави”,

ТРГНУВАЈЌИ од начелата на Повелбата на Обединетите Нации; од целите и начелата на Универзалната Декларација за правата на човекот; од Меѓународните Пактови за правата на човекот; од Завршниот документ на Конференцијата за Европска Безбедност и Соработка; од начелата на Париската Повелба за Нова Европа; според кои, државите - членки на овие организации и потписнички на овие документи се обврзале дека ќе ја почитуваат рамноправноста на народите и нивното право на самоопределување, што подразбира право на сите народи на целосна слобода за одредување, кога и како што сакаат, на својот внатрешен и надворешен политички статус без мешање од надвор и со слободна волја за определување на своето име и идентитет, како и по своја волја да го остваруваат својот политички, економски, општествен и културен развој и почитувајќи го територијалниот интегритет на државите,

СМЕТАЈЌИ дека македонскиот народ врз основа на правото на секој народ на самоопределување има историско, природно и неприкосновено право на сопствена слободна, суверена, самостојна и независна држава Македонија,

СВЕТСКИОТ МАКЕДОНСКИ КОНГРЕС, изразувајќи ги интересите на огромниот број Македонци и асоцијации на Македонците од целиот свет, на Првото Генерално Собрание одржано на 7 август 1993 година во Скопје, Република Македонија, ја утврди следната програма за конечно обединување на Македонија и Македонците



-------------
http://www.TattooArtists.org/boogie" rel="nofollow - Борбата продолжува,поробениот за слобода а слободниот за совршенство


Постирано од: orlov
Датум на внесување: 29.Септември.2007 во 09:35
СВЕТСКИОТ МАКЕДОНСКИ КОНГРЕС,
изразувајќи ги интересите на огромниот број Македонци и асоцијации на Македонците од целиот свет, на Првото Генерално Собрание одржано на 7 август 1993 година во Скопје, Република Македонија, ја утврди програма за конечно и целосно обединување на Македонија и Македонците.


-------------
,,СЕКОГАШ ВО СЛУЖБА НА ТАТКОВИНАТА,,              


Постирано од: мало дете
Датум на внесување: 30.Септември.2007 во 19:30
Originally posted by OLUJA OLUJA напиша:

СЕГАШНОСТ И РЕАЛНОСТ, НО ОНАА ПРАВАТА НА АЛЕКСАНДАР,


Така е таму ни се корените, секогаш од таму треба да почнеме


-------------
Мало дете


Постирано од: orlov
Датум на внесување: 30.Септември.2007 во 23:16
2012 godina

-------------
,,СЕКОГАШ ВО СЛУЖБА НА ТАТКОВИНАТА,,              


Постирано од: мало дете
Датум на внесување: 02.Октомври.2007 во 23:37
Originally posted by orlov orlov напиша:

2012 godina


Така е БУк*рЕШКИОТ МИРОВЕН ДОГОВОР треба да ни вратат територија

-------------
Мало дете


Постирано од: Boogie
Датум на внесување: 12.Октомври.2007 во 11:51
Та Неа и Грците плачат


Грчкото лоби отиде дотаму што протестира до Владата на Викторија со судска закана за повлекување на книгата. Најмногу ги боли што на корицата на книгата ја има Македонија со етничките граници


Грчкиот весник во Австралија "Та неа" ја повикува Владата на државата Викторија да ја стопира книгата "Македонците во Викторија" и нејзината промоција. Грчкото лоби отиде дотаму да протестира до Владата на Викторија со закана дека судски ќе се погрижат да се повлече на книгата, затоа што на корицата на оваа книга ја има Македонија во своите етнички граници, како и знакот на Министерството за мултикултура на Викторија.

Како што веќе пишуваше Вечер, книгата "Македонците во Викторија" е спонзорирана од Владата на Викторија од доделените средства наменети за Советот на македонската заедница за Мелбурн и Викторија. Автори на книгата се Ицо и Роберт Најдовски, Македонци од Мелбурн.

Книгата ја опфаќа богатата историја на Македонците и местото од каде што тие се доселени. Со ова пишано истражување се потврдува посебноста на македонскиот идентитет на македонскиот народ со сите свои елементи во мозаикот на мултикултурна Австралија, место на живеење за повеќе од 180 етнички групи. Книгата вчера ја промовираа проф д-р Миле Терзиевски и адвокатот Розета Стојковска.



-------------
http://www.TattooArtists.org/boogie" rel="nofollow - Борбата продолжува,поробениот за слобода а слободниот за совршенство


Постирано од: Boogie
Датум на внесување: 15.Октомври.2007 во 09:35
СТРАЗБУР - Грчкиот пратеник од редовите на Нова Демократија, Милтијадис Варвициотис, сигурно не беше сериозен кога се заложи за изработка на извештај за ситуацијата на Македонците-бегалци од Граѓанската војна во Грција. Ова произлезе во рамките на расправата околу извештајот за ситуацијата со бегалците од Југоисточна Европа, која се водеше пред неколку месеци во Парламентарното собрание на Советот на Европа.

Тогаш група парламентарци побараа Грција набрзо да ги измени Законот за амнестија бр. 106841 од 1982 година и Законот за враќање на имотите бр. 1540 од 1985 година, со што ќе и' се стави крај на дискриминацијата која произлегува од нив, бидејќи овие закони ги изземаат лицата кои не се Грци по род. Грчката влада ги смета за Грци само оние кои се Грци од етничка гледна точка. Додека другите, меѓу кои и Македонците, се' уште се лишени од предностите што ги даваат овие два закона (враќање на државјанството и на имотите на бегалците од Граѓанската војна). Резолуцијата не беше изменета, но европските парламентарци не се откажаа од иницијативата, тие се обратија со пратеничко прашање до Комитетот на министрите на СЕ. Белгискиот социјалист Герт Ламберт побара мислење од извршниот орган на најстарата паневропска организација дали Грција треба да ги преиспита законите со кои Македонците-бегалци од Граѓанската војна во Грција се изложени на дискриминација.

Расправата што се водеше минатата недела во Стразбур беше мачна и повеќе со процедурален карактер отколку што се однесуваше на самата содржина на прашањето и проблемот што го отвора тоа. Грчкиот амбасадор во Советот на Европа побарал да не се разговара за прашањето, аргументирајќи дека тоа прашање е дел од историјата и дека нема потреба ваква точка да се најде на дневниот ред на Комитетот, со оглед дека станува збор за внатрешно прашање на земјата.

На ова се спротивставил претставникот на Република Македонија при СЕ, повикувајќи се на правилникот за работа на Комитетот на министрите и на принципите и вредностите што ги брани Советот на Европа, односно почитување на фундаменталните човекови права. „Врз основа на нашата аргументација, која беше предочена во повеќето наши интервенции на седницата, Комитетот на министрите го испочитува својот деловник и ги прифати нашите аргументи, со тоа што одобри подготовка на текст со кој треба да се согласат двете страни, ни изјави амбасадорот на Република Македонија при СЕ“, Елеонора Петрова-Митевска.

Позицијата на Македонија во Стразбур била поддржана од неколку земји-членки на ЕУ кои не можат да ги затворат очите пред фактот дека и еден од независните органи на Советот, Европската комисија за борба против расизмот и нетрпеливоста (ЕКРИ), во извештајот посветен на Грција од 2004 го има забележано проблемот со дискриминацијата на Македонците.

Претставниците на владите на 47 земји-членки на СЕ наскоро повторно ќе расправаат за тоа дали грчките власти треба да ги преиспитаат законите и правната регулатива за да и' се стави крај на дискриминацијата на која се изложени Македонците-бегалци од Граѓанската војна во Грција, во согласност со принципите на недискриминација врз кои е втемелен СЕ. Во изработката на текстот, покрај Секретаријатот на СЕ, ќе бидат вклучени и двете страни, Грција и Македонија. Ова е голем напредок во запознавањето на европската и светската јавност со судбината на илјадниците Македонци-бегалци од Граѓанската војна во Грција. Прашањето долго време беше игнорирано од југословенските и македонските власти поради други интереси во тогашните геополитички односи со нашиот јужен сосед, а денес тоа прашање е интернационализирано. Тоа повеќе не е еден од проблемите што ги има Република Македонија со Република Грција, при што за разлика од ирационалниот проблем со името, во овој случај станува збор за конкретен проблем со меѓународен карактер. Многу од овие бегалци сега се странски државјани, иако можеби најголемиот број од нив живеат во Република Македонија.

Интернационализацијата на прашањето со бегалците се должи најмногу на активностите на политичката партија Виножито - Европска слободна алијанса, која ги застапува интересите на македонското малцинство во Грција. По неколкуте посети на Стразбур од страна на активистите на Виножито, најпрво беше поведена парламентарна иницијатива за изработка на извештај за кршењето на човековите права на македонското етничко и јазично малцинство во Северна Грција, со давање можност на нивните претставници да сведочат пред ПС на СЕ.

При изработката на текстот, Секретаријатот сигурно дека сериозно ќе ги разгледа спорните грчки закони. Советот на Европа не ќе може да затвори очи пред факти што се против неговите принципи - почитувањата на човековите права. Или како што рече шведскиот пратеник Горан Линдбланд на говорницата на ПС на СЕ: „Mакедонците-бегалци од Грција се бегалци од многу, многу одамна. Ние мислиме дека, исто така, треба да се бориме и за правата на овие бегалци и да вршиме притисок врз грчката влада“.

-------------
http://www.TattooArtists.org/boogie" rel="nofollow - Борбата продолжува,поробениот за слобода а слободниот за совршенство


Постирано од: Boogie
Датум на внесување: 16.Октомври.2007 во 10:02
Александар и тајната на бакарната книга


Деновиве во издание на Градската библиотека во Штип излезе од печат романот од Александар Донски, под наслов "Тајната на Бакарната книга".

Се работи за трилер, мистерија, чија содржина е заснована врз автентични историски податоци.

"Основа на овој роман е таинствената Бакарна книга, која и навистина постои и денес се чува во една приватна збирка. На нејзините страници имало неверојатни пода­тоци, иако најголем дел од содржината се уште не можела да се одгатне", вели авторот. Тој додава дека дотичната Бакарна книга била археолошки предмет со непроценлива вредност: на едно место на латински и на средновековна кирилица било споменато "богатството на благословениот антички цар Александар".

На прашањето дали смета дека телото на Александар Македонски кришум од Египет било донесено во Македонија, (како што навестува во романот), авторот Донски вели дека тоа не се знае, но дека постојат неколку интересни податоци, кои се малку познати на нашата јавност и кои го инспирирале да го напише овој роман мистерија.

На прашањето каде се наоѓа оригиналната Бакарна книга и дали таа е навистина сопственост на штипскиот бизнисмен, Славе Ивановски "Оаза", наследена од неговиот татко, како што пишува во романот, Донски не дава конкретен одговор, туку само посочува дека сопственикот на Бакарната книга е подготвен да ја понуди на располагање и откуп на државата. Инаку, романот на Донски (чии рецензенти се д-р Марија Кукубајска и д-р Мајкл Серафинов, обајцата од САД) веќе се преведува на англиски и цел е негово пошироко презентирање во светот.



-------------
http://www.TattooArtists.org/boogie" rel="nofollow - Борбата продолжува,поробениот за слобода а слободниот за совршенство


Постирано од: Boogie
Датум на внесување: 18.Октомври.2007 во 00:21
Хеликоптер на доцноримски мозаик Раскошни мозаични подови од доцноримски царски период се откриени во објектот за кој археолозите сметаат дека е храм на Дионизиј на Плаошник. - Мозаиците се чудесни, толку се компактни и работени речиси без фуга меѓу каменчињата од кои се составени. Обликуваат фантастични претстави, какви што досега не сме имале на овој локалитет - некои геометриски мотиви во облик на тврдини, необично презентирани мотиви на флора и фауна и слично - вели Паско Кузман, директор на Управата за заштита на културното наследство. Новооткриените се различни од мозаиците од ранохристијанскиот период, кои се датирани на 5 и 6 век од нашата ера. За разлика од тие мозаици во епископскиот двор, од времето кога Лихнидос бил епископски центар, новите мозаици се постари и му се припишуваат на римскиот период - 3 и 4 век од нашата ера. - Премногу е рано да се зборува, бидејќи мозаиците се откриени минатата недела, но може да се каже дека се од доцноримскиот царски период, а можеби се и од постара хронолошка одредница, бидејќи му припаѓаат на исклучително квалитетен објект, кој би можел да биде храм на богот Дионис - божество што имало силен култ во Лихнидос - вели Кузман. Мозаиците се откриени во објектот што се наоѓа северно од обновената Светиклиментова црква, а источно од поликонхалната базилика од 5-6 век. Истражувањата на Плаошник се во тек и понатаму и, доколку временските услови го овозможат тоа, ќе продолжат до крајот на годината.

Сликата%20“http://www.vreme.com.mk/images/Editions/1199%2034/naslovna%20%28Small%29.jpg”%20не%20може%20да%20се%20прикаже%20бидејќи%20содржи%20грешки.


-------------
http://www.TattooArtists.org/boogie" rel="nofollow - Борбата продолжува,поробениот за слобода а слободниот за совршенство


Постирано од: Boogie
Датум на внесување: 21.Октомври.2007 во 10:39
АНТИЧКА МАКЕДОНИЈА: ВИНИЧКО КАЛЕ
Тврдината која ги крие уникатните икони
Локалитетот е регистриран под името Градиште. Траги на животот има уште од раната антика. Се наоѓа на рид со неправилен облик, изложен во правец југоисток - северозапад. Опкружен е со стрмни страни, со исклучок на југоисточната каде што длабо

Стигнавме во Виница некаде напладне. Малото гратче е мирно, малку луѓе на улиците. Многу е тивко, како што, впрочем, беше и во целава земја последниве тажни денови. Денот е сончев, кристален. Како оваа рана есен да ни го подари последниот вистински летен ден. Едно младо момче ни го покажува патот до ридот каде што на околу 2,5 хектари се протега доцноантичкиот локалитет Виничко кале. Искачуваме многу скали, безброј убаво поплочени скали. И тамам кога душата ни дојде до носот, стигнавме до лединката на која веќе се гледаат првите sидови на оваа некогашна тврдина, а подоцна, како што се претпоставува, и епископски центар. Локалитетот не нуди такви восхитувачки глетки какви што се, на пример, оние во Стоби, Хераклеја, на Плаошник, иако природата околу е прекрасна. Но, спред местоположбата и своето значење, Виничкото кале е еден од најзначајните локалитети на доцната антиката. Пред се, поради неверојатно богатство пронајдено тука - Виничките теракотни икони. Но со ред.
Локалитетот е регистриран под името Градиште. Траги на живот има уште од раната антика. Се наоѓа на рид со неправилен облик, изложен во правец југоисток - северозапад. Опкружен е со стрмни страни, со исклучок на југоисточната каде што длабок широк ров, направен од стратегиски причини, го одвојува од соседната височинка. Површинските остатоци велат дека освен на овој рид, населбата се протегала и по неговите падини и на соседните ритчиња. Со неговата височина и положба, некогаш животот во населбата се одвивал во долг континуитет, од неолитското време, се до средниот век, но најмногубројни се остатоците доцноантичкото време, од 4-5 век. Откриени се остатоци од sидови на неколку објекти каде што се препознаваат и тремови, клупи за седење, магацински простории, на кои на одделни места висината им достига и до 4 метри. Пронајдени се писница, префурниум, водоводни инсталации. Некогашната тврдина сега доминира над градот Виница, кој како на дланка се гледа одозгора, а има убав поглед и на коритото на Брегалница.
Објектите биле покрај одбранбениот бедем, а од него е откриен дел кој имал полукружна кула. Бедемот бил граден од кршен камен и малтер. Токму меѓу тие sидови и во шутот пронајдени се фрагментирани реплики од теракотни икони, со непроценлива археолошка, уметничка и теолошка вредност.
Како што тврдат археолозите, Виничкото кале било константно изложувано на подеми и падови, а за тоа била пресудна неговата локација, една од најфреквентните антички комуникации, на патот од Стоби за Пердика. На овој пат имало неколку градски населби, па затоа се претпоставува дека некој од градовите - Армонија или Каленидин се наоѓал токму на Виничкото кале. За Календин, според пишаните извори, има претпоставки дека бил епископско седиште. На локалитетот е откриена и ранохристијанска базилика, станбени и стопански простории каде што и биле најдени т.н. Винички икони.

ТЕРАКОТНИТЕ ВИНИЧКИ ИКОНИ

Прекрасните теракотни икони содржат претстави со ранохристијанска тематика и латински написи со литургиска содржина. Ги открил археологот Цоне Крстевски. Датираат од 5 и 6 век и претпоставка е дека биле еден вид апликација на sидовите на гробниците од доцната антика во овој градски комплекс. Прикажуваат мотиви од Стариот и од Новиот завет со Архангел Михаил, Даниел и змејот и сл. Спаѓаат во категоријата на најавтентични и оригинални откритија во Македонија и, според тематиката која ја обработуваат, се исклучителни. Според изведбата, тие се рустикални и имаат важни пораки од најраните христијански догми, со аранжман кој досега не е виден на други слични релјефи. Нивната автентичност и уникатност се гледа и во тоа што претставуваат единствена целина од ранохристијанскиот период на почвата на Македонија. Овие икони имаат и свој Музеј во градот Виница каде што, покрај нив, изложени се и други артефакти пронајдени на локалитетот Виничко кале.

АДРИЈАНОВ КРСТ

На Виничкото кале, при ископувањата вршени во периодот од 2000 до 2002 година на длабочина од 120 сантиметри, откриени се три фрагменти од теракотна икона, зачувана во целина. Оваа икона се разликува од претходно откриените на Виничкото кале по неколку работи. Плочата на иконата, пред се, било оформена во калап, за да се добијат точно бараните димензии и облик, а релјефот до иконографска тематика бил направен со притисок со четири различни уметнички изработени матрици. Со двете поголеми и исти по димензија бил добиен облик на буквата х ( односно икс), односно т.н. Адријанов крст, а потоа од едната и од другата страна со две помали матрици добиени се од двете страни два вида различни релјефи. На едниот релјеф се распознаваат риби, морски ракови, групирани во парови, а главите им се свртени кон школката која ги раздвојува. Во вториот поплиток релјеф се претставени паун, риба, јагне, пес... Иконата се смета за многу добро зачувана, а од ликовен аспект е мошне добро моделирана, со многу ситни детали и е мошне прецизна и со јасно отсликани облици. На неа нема никаков печат или потпис.

ГРОБОВИТЕ НА ВИНИЧКОТО КАЛЕ

Во истражувањата на Виничкото кале откриени се повеќе од сто гробови. Интересно за нив е што биле оградувани со камења. Во некои од нив, по положувањето на покојникот, биле вградувани и фрагментни од архитектонска пластика. Како значајни откритија во последниов период се и објектите под некрополата, кои се единствени по големината на двата столба чија архитектура датира од 5 или 6 век. Најзначајното откритие е и гробот на млада девојка кој датира од подоцнежен период, некаде од 12 век, а во кој биле најдени значајни и вредни предмети: стаклени белезици, бронзени обетки. Интересно е што токму на оваа локација се пронајдени и повеќе гробови на деца, а се претпоставува дека причината за нивната смрт била некаква стравотна епидемија. Даниела Стојановиќ
фото: Гоце Чочков


-------------
http://www.TattooArtists.org/boogie" rel="nofollow - Борбата продолжува,поробениот за слобода а слободниот за совршенство


Постирано од: Boogie
Датум на внесување: 21.Октомври.2007 во 17:49
Иако
е тешко да се одбере, ова е една од најфасцинантните изведби на Тоше.
"Зајди, зајди", во живо, на Пинк телевизија, додека останатите присутни
остануваат без здив. Моќно, беспрекорно, боговски.
http://www.youtube.com/watch?v=LKRaXPYSzKY - http://www.youtube.com/watch?v=LKRaXPYSzKY


-------------
http://www.TattooArtists.org/boogie" rel="nofollow - Борбата продолжува,поробениот за слобода а слободниот за совршенство


Постирано од: Boogie
Датум на внесување: 22.Октомври.2007 во 12:16
ПРАВНУЦИТЕ НА ИСТОРИСКОТО ВМРО НОВИ МОМЦИ ВО ВМРО-ДПМНЕ
Портокалови комити

Македонската револуционерна организација низ годините наназад, без оглед како се именувала МРО, ТМОРО, ВМРО, во основа ја имала идејата за слободна и независна Македонија. Новото читање на дел од историјата вели дека и покрај бројните расколи и идеолошки струи во Организацијата, секогаш станувало збор само за револуционерна борба за независна Македонија. Таа идеја денес е и наша идеја, која не води напред, велат во ВМРО-ДПМНЕ.
Некои од правнуците на револуционерите како Петар Поп Арсов, Протоѓеров, Чкатров, војводите Бичиклиев и Шамбевски денес се активни под револуционерниот предзнак на нивните предци, како членови на ВМРО-ДПМНЕ. Нивните наследници се момците од портокаловата револуција на Груевски.

***

Шефот на кабинетот на Груевски правнук на револуционерот и масон Протоѓеров

М-р Мартин Протоѓер, шефот на кабинетот на претседателот на ВМРО - ДПМНЕ е трето колено од лозата на генералот Александар Протоѓеров, обновувачот на ВМРО по Првата светска војна и потписник на Мајскиот манифест кога за прв пат бил употребен терминот македонски народ. Учесник во Горноџумајското и во Илинденското востание. Член на ЦК на ВМРО заедно со Петар Чаулев, Тодор Александров и со Христо Чернопеев. Борец за обединување на сите македонски револуционери во Македонски револуционерен фронт. Протоѓеров во свое време важел за дипломат во редовите на ВМРО, особено поради неговите обраќања до Париската мировна конференција и до Друштвото на народите каде ја барал слободата и независноста на Македонија. Неговите наследници се особено горди на дипломатските залагања на нивниот предок, особено на дејноста во Германија, каде истражувачите го нарекуваат министерот за надворешни работи на ВМРО, а од германскиот крал Вилхелм во 1917 бил одликуван со железен крст.
Според масонските списи од 20-те години на минатиот век, фамилијата Протоѓер се наследници на масон. Во 1917 година Големата француска ложа ги обединува трите тогашни бугарски ложи во една Голема ложа на Бугарија на чие чело на 17 јуни 1917 го поставува воениот генерал Александар Протоѓеров. Бил претседател и на Македонските друштва во Бугарија.
Протоѓеров е прадедо на Мартин Протоѓер. Презимето со текот на времето варирало и во Протуѓер. Мартин по мајчина линија е внук и на Леон Огненов, близок соработник на Даме Груев со кого го формирале Охридскиот комитет на Организацијата. Огненов заедно со Петар Чаулев во 1913 го кренале Охридското востание.
Неговиот наследник во ВМРО-ДПМНЕ Мартин Протоѓер е магистер по медиуми и интеркултурни комуникации. Магистрирал на факултетите по филозофија на универзитетите Виадрина во Франкфурт и Свети Климент во Софија. Во моментот е шеф на кабинетот на премиерот Никола Груевски.


***

Нов Петар Поп Арсов

Петар Поп Арсов, чие име последниве 10-тина дена често се спомнуваше како можен кандидат за претседател на македонското собрание, е правнук на еден од основачите на историската Организација, Петар Поп Арсов. Долгогодишен член на ЦК на историското ВМРО заедно со другите основачи Даме Груев, Христо Татарчев, Антон Димитров и Христо Батанџиев. Автор е на уставот на Организацијата. Во Илинденскиот период бил со левицата, а во 1905 на Рилскиот конгрес бил избран за задграничен претставник. Семејната лоза на Поп Арсови доаѓа од велешкото село Богомила од каде се двајцата браќа Андреја и Петар. Денешниот Петар е продолжение на нивната лоза во портокаловата револуција на Груевски. Тој е пратеник во Собранието и член на ЦК на ВМРО како и неговиот прадедо. Претседател е и на кумановското ВМРО-ДПМНЕ.


***

Бичиклиски: ВМРО ни е и семејна историја

Портпаролот на ВМРО-ДПМНЕ Александар Бичиклиски е потомок на двајца истакнати револуционери - Димитар и Јордан Чкатрови и војводата Стоил Бичиклиев. Јордан Чкатров како член на ВМРО во 1924 година заминува во САД за да ги обедини сите македонски друштва таму. Во САД останува до 1927 година како генерален секретар. Како дипломци од Сорбона и двајцата биле едни од најистакнатите интелектуалци во тогашното ВМРО. Во 1945 година Јордан се бунтува против комунистичкиот режим и бара независност на Македонија по што веднаш е затворен. Неговиот брат Димитар оди да му помогне во затворот, но и него го затвараат. Димитар почнува штрајк со глад од што и умира во затворот. Бичиклиски е потомок и на војводата Стоил Бичиклиев кој во 30-тите години на минатиот век со својата чета дејствувал во Источна Македонија. Важел за еден од најблиските соработници на Тодор Александров. Наследникот на Чкатрови и на војводата Бичиклиев е партиски портпарол.

***

Шамбевски го убила УДБА во Париз

Оливер Шамбевски е потомок на еден од воскреснувачите на идејата за ВМРО во македонската дијаспора по Втората светска војна - Благој Шамбевски. Набрзо откако почнал да ја спроведува на дело таа идеа загинува во мистериозни околност. Се испоставува дека го убива тогашната УДБА иако сеуште за тој случај немало никаков судски предмет. Убиството на Благоја УДБА го извршила во Париз.
Наследникот на Благоја, Оливер денес е во ВМРО-ДПМНЕ на функцијата шеф на канцеларијата за односи со јавност. На последните парламентарни избори влезе во новиот парламентарен состав. Тој се спомнуваше и како можен кандидат за министер за култура во новиот владин состав на Никола Груевски.



-------------
http://www.TattooArtists.org/boogie" rel="nofollow - Борбата продолжува,поробениот за слобода а слободниот за совршенство


Постирано од: jonecpa
Датум на внесување: 22.Октомври.2007 во 22:48
Ubavo e da se praznuva, osobeno na vakvi praznici, megutoa mora da se znae deka makedonskata borba ne zapochnuva so ovaa grupa i ustavot koi go napishale. Za potsetuvanje ushte ednash ja preporachuvan
,, Makedonskata liga od 1880 god,,
Smetam deka ovaa revolucionerna grupa sepak na e prvata generacija revolucioneri, postojat luge i pred niv koi zasluzhuvaat mesto vo istorijata.
MALKUMINA SME ZA DA SE ZABORAVIME


Постирано од: Boogie
Датум на внесување: 24.Октомври.2007 во 09:22
"Запалете живо, врело кандило/
 Во обете голи дланки однесете го таму горе кај Филипи,/
 Кај македонската драма,/
 Кај македонската клетва,/
 Кај македонската солза,/
 Кај македонската камен,/
 Кај македонската темел,/
 Кај македонската Надеж..."


"Ако сакате да стасате до Македонија, тргнете по Сонцето/

Ако сакате да ја видите Македонија, ставете го Сонцето во обете очи/

Ако ја сакате Македонија.../

Од дното на сопствената душа/

Никогаш не испуштајте го Сонцето од око..."



-------------
http://www.TattooArtists.org/boogie" rel="nofollow - Борбата продолжува,поробениот за слобода а слободниот за совршенство


Постирано од: Boogie
Датум на внесување: 08.Ноември.2007 во 11:11
Зајди, зајди е украдена


Во ЗАМП утврдиле дека постојат форми на преземање на песната од Александар Сариевски, употребена во филмот "300". Сега се чека на одговор од американската страна, по што, најверојатно, ќе следи тужба од потомците на Сариевски


Продолжува истрагата околу можниот плагијат за песната "Зајди, зајди" од Александар Сариевски, употребена во филмот "300". Од ЗАМП веќе го завршиле вештачењето на македонската песна, и утврдиле дека има форми на преземање.

- Одбор за заштита ги прегледа материјалите од филмот "300" и песната "Зајди, зајди", и донесе одлука дека постојат форми на преземање од страна на авторот на саундтракот за "300". Се обративме до американското здружение кое го штити авторот Тајлер Бејтс, и побаравме и тие да извршат вештачење. Кај нив процесот е веќе започнат, но се уште трае, велат од ЗАМП. Од таму не можат да кажат кога ќе се знае конечниот расплет на приказната.

Инаку, извесно е дека потомците на Александар Сариевски ќе бараат отштета од авторот на песната од саундтракот за "300", Тајлер Бејтс. Ако во вештачењето се докаже дека Тајлер има украдено повеќе од четири такта од "Зајди, зајди", употребени во песната "Message For The Queen", тогаш таа ќе биде прогласена за плагијат. Бидејќи "Зајди, зајди" е заведена како авторска песна на Сариевски, има основа за правна тужба.

Во меѓувреме, во Македонија се случија уште две преземања на песна во филм. Есма Реџепова најавуваше дека ќе го тужи актерот Саша Барон Коен, и тоа за 800.000 евра, бидејќи во ултрапопуларниот филм "Борат" ја употребил "Чаје шукарије" без нејзино знаење. За бесправно користење на нивна песна, тужба најави уште еден македонски музички крал, Неат Велиов од "Кочани оркестра", на кои им беше употребена песната "Сики, сики баба", исто во саундтракот за "Борат".



-------------
http://www.TattooArtists.org/boogie" rel="nofollow - Борбата продолжува,поробениот за слобода а слободниот за совршенство


Постирано од: Boogie
Датум на внесување: 08.Ноември.2007 во 16:48
Наследниците на Сариевски го заштитиле целото творештво во агенцијата за заштита и права на авторот може слободно и да погледаш.
Александар Сариевски - Македонски народни песни и ораголема%20насмевка


-------------
http://www.TattooArtists.org/boogie" rel="nofollow - Борбата продолжува,поробениот за слобода а слободниот за совршенство


Постирано од: Boogie
Датум на внесување: 12.Ноември.2007 во 10:44

Потрага по пајонскиот град Еударист

Архитектонски камени елементи од јавна градба, која во минатото била главна градска порта, можеби храм, открија археолозите на локалитетот Градиште кај Дреновската Клисура на патот Градско-Прилеп. Раководител на ископувањата е археологот Виктор Лилчиќ, професор на катедрата за археологија на Фолозофскиот факултет во Скопје. Тој вели дека трагаат по престолнината на пајонското кралство. Според него, најголемиот град во тоа кралство, Еударист, бил токму на локацијата на која се поставени првите археолошки откопи.

- Можно е токму овде да била престолнината од која раководеле пајонските кралеви. Станува збор за моќен град со површина од околу 17 хектари. Тоа бил еден од најголемите градови во кралството, град мамут - објаснува Лилчиќ.

Зачетокот на градот најверојатно треба да се бара во железното време, а најголемиот процут го имал во класичниот период. Во времето на пајонското кралство, Стоби било пајонско село во однос на Еударист.

- Ова е археолошки локалитет од прва категорија за Македонија - дециден е Лилчиќ.

Градот постоел и во римското време, а подоцна со него владеел и Крале Марко. На локалитетот биле пронајдени венециски сребреници, кои говорат дека луѓето таму живееле и во османлискиот период.

Во минатото, на Градиште биле откриени многубројни археолошки предмети од злато и од сребро, а била откопана и мермерна статуа на коњ во неговата природна големина. Но, Петре Камчевски, директор на Музеј-галеријата во Кавадарци вели дека тие одамна биле однесени од земјава.

- Некои од тие археолошки пронајдоци и денес се наоѓаат во Народниот музеј во Белград или музеите во Бугарија. Првите археолошки ископувања на локалитетот биле во 1932 година под раководство на археологот Никола Вулиќ. Истражувачите пронашле црква со мозаик, златна статуетка и многу други предмети што биле однесени во Белград - вели Камчевски.

Парите се најголем проблем што локалитетот не бил доволно истражуван во изминатите години.

- Археолошките локалитети во Македонија беа препуштени на стихијата, за разлика од другите земји во кои археолошкиот туризам носи милијарди евра - нагласува професорот Лилчиќ.

Ископувањата се реализираат во рамките на годишната програма на кавадаречкиот Музеј-галерија од Кавадарци, со дозвола од Управата за заштита на културното наследство.



-------------
http://www.TattooArtists.org/boogie" rel="nofollow - Борбата продолжува,поробениот за слобода а слободниот за совршенство


Постирано од: Boogie
Датум на внесување: 14.Ноември.2007 во 12:16
Откривањето на македонскиот јазик од европските лингвисти


Македонија е присутна во европската наука многу години пред формирањето на државите по Втората светска војна. Дел од фактите, кои се од огромно значење за нас, наскоро ќе бидат печатени од МАНУ, во делото "Откривање и проучување на Македонија во европската наука до формирање на македонските државни институции". "ВЕЧЕР" ексклузивно пренесува делови од книгата што ќе се појави следната година, преку презентациите на научниците присутни на истоимениот меѓународен собир


Македонските говори, особено јужните, како периферни за словенскиот јазичен свет, и како претпоставена основа на старословенскиот (кирилометодиевскиот) јазик, го привлекле вниманието на научниците уште со зародишот на славистиката. Ова го тврди проф. д-р Коста Пеев од Филолошкиот факултет, во "Откривање на македонскиот јазик од европските лингвисти".

- Уште Вук Ст. Караџиќ, во Виена, 1822 година, напечатил 27 народни песни од пиринскиот дел (Разлошко) врз кои, и уште врз некои евангелски текстови, правел обид да ја претстави граматичката структура на споменатиот македонски говор, вели професорот Пеев. Тој ја потенцира и книгата на рускиот професор В.И. Григорович, која се појавила кон крајот на првата половина од 18 век. Во неа, според Пеев, се пишува за македонските говори, и уште тогаш се нагласува дека во Корчанско се чуваат остатоци од назализам.

- Само десетина години подоцна македонските говори од Солунско побудија интерес во славистичката наука со објавувањето на една дописка од солунското село Висока во весникот "Светник" (7.10.1863 г.). Овој текст упатуваше на многу архаичен говор, вели професорот.
Сепак, посериозното откривање на македонскиот јазик во европската наука се случило со истражувањата што при крајот на 18 век во Солунско ги вршел Словенецот Ватрослав Облак, односно со објавувањето на неговата книга "Macedonische Studien" (Виена, 1896 - посмртно издание).

Истражувањата на француски научници во 1920
Двајца француски научници во дваесеттите и триесеттите години на минатиот век, во Париз објавиле неколку сериозни публикации посветени на македонските говори. Професорот Пеев го споменува Андре Мазон (1923 година - "Contes slaves de la Macedoine sud-occidentale"), во кое дело ги претставува говорите на неколку села во Леринско и Костурско. Истиот автор напишал и трудови за македонските говори во југозападниот дел, од кои, по своето значење се изделува "Documents contes et chansons slaves de L'Albanie du sud" (Париз, 1936 г.), во кој го обработувал архаичниот говор на селата Бобошчица и Дреновени - Кочанско. Две години подоцна, тој од југозапад, заедно со А. Вајан одат на југоисток и го претставуваат говорот на солунското село Кулакија преку едно изборно евангелие: "L’evangeliaire de Kulaki, un parler slav du Bas-Vardar" (Париз, 1938 г.).

Истражувањата меѓу двете светски војни
Меѓу двете светски војни како најсериозен истражувач на македонските говори се јавува професорот од Краков, Мјечислав Малецки. Тој интересот го насочил кон периферните говори: солунскиот (Dwie gwary macedonskie. Sucho i Wysoka w Solunskiem – Krakow, 1934, 1936) и костурскиот (Tekst gwarowu z Kosturskiego – Krakow, 1934) и притоа забележал ред архаизми, но и иновации.

-------------
http://www.TattooArtists.org/boogie" rel="nofollow - Борбата продолжува,поробениот за слобода а слободниот за совршенство


Постирано од: Boogie
Датум на внесување: 15.Ноември.2007 во 11:02

На Тумба Маџари откриен нов жртвеник - куќа

Археолозите претпоставуваат дека на локалитетот се наоѓа и првиот двор од периодот на неолитот


Новооткриениот жртвеник - куќа


Археолозите од Музејот на Македонија кои од крајот на октомври ја истражуваа неолитската населба на локалитетот Тумба Маџари во Скопје, деновиве открија нов жртвеник - куќа, под печка на огниште, лоцирана врз јужна страна на исто така, во оваа прилика откриените подници (црепни).

„Жртвеникот - куќа е постара варијанта на познатиот жртвеник од типот на Големата Мајка, откриен во археолошкото истражување во 1981 година од археологот Воислав Санев“, вели археологот Елена Стојанова - Канзурова и посочува дека при оваа кампања се продолжени истражувањата на отворениот простор од 2004 година, а паралелно се отворени и два контролни профили, кои заради временските услови ќе продолжат да се истражуваат следната година.

Посебно внимание кај археолозите предизвикува и откривањето на систем од 11 објекти на длабочина од еден метар, изработени од лепеж/глина, со приближно исти димензии и облици, распоредени едни до други од кои дел имаат квадратна, а други кружна форма. Лепежот на објектите е многу трошен, поради што тешко и се одредува нивната форма, а истите се со димензии од 0,37 до 0,60 см, со ѕидови високи од 0,5 до 0,17 см.

„Подобро сочуваните објекти имаат добро замазнето дно“, посочуваат истражувачите, кои поради недостаток на аналогии претпоставуваат дека се работи за подници кои се постари форми на црепните за печење на погачи леб. “Доколку, пак, станува збор за подници, тогаш не се исклучува и можноста дека овде се одвивало еден вид мало занаетчиско производство кое ги задоволувало потребите на жителите од населбата и покрај тоа што, во секоја досега истражена куќа (истражени се 8 куќи од 1981 година па наваму), се откриени печки и огништа за подготвување на храна. Подоцна, по престанувањето на нивната употреба, врз нив е подигната платформа од камен и керамика и е изградена печка. Од неа се останати многу пепел и гареж. Од западната страна на овие кадички се откриени и две дупки за дрвени, носечки столбови од кровната конструкција на објектот. На источна страна, откриени се две големи отпадни јами кои сеуште се истражуваат, велат археолозите од тимот со кој раководи Драгиша Здравковски, а со него истражуваат и археолозите Игор Толевски и Марија Атанасова, како и апсолвентите по археологија Василија Чали, Дарко Карасарлидис и Борче Ивановски.


Откриените 11 објекти за кои се претпоставува дека претставуваат подници, односно постари форми на црепни за печење на погачи леб

Поради евидентираната поставеност на дел од посочените јами за столбови, археолозите претпоставуваат дека објектите биле сместени надвор од куќата, под настрешница и велат дека на Тумба Маџари, можеби за првпат и се открива двор на неолитска куќа. Откриле и сад со траги од пепел и остатоци од животински коски, кој укажува на можноста дека целиот простор бил во служба на подготвување на храна за неолитскиот човек на тумбата.

Дефинирањето на низа од добиените сознанија ќе продолжи идната година, а во текот на зимскиот период, во постојаната археолошка поставка во Музеј на Македонија ќе се работи на реализирање на идејата за целосна или делумна реконструкција на една неолитска куќа, која треба да го приближи духот на неолитската култура до публиката, а пред се до децата и учениците.



-------------
http://www.TattooArtists.org/boogie" rel="nofollow - Борбата продолжува,поробениот за слобода а слободниот за совршенство


Постирано од: Boogie
Датум на внесување: 17.Ноември.2007 во 11:38
Од Берлинскиот конгрес до Првата светска војна македонското прашање претставувало најтежок, најкомплициран и најдолготраен проблем со кој се соочувале Османлиската империја и големите сили.
Всушност, настанал тогаш кога големите сили настојувале да ги остварат своите интереси на Балканот, а соседните земји да завладеат со Македонија.
Ова прашање добивало во актуелност со геостратешката положба на македонската територија и со етничкиот состав на населението.

ОТКРИЕНА ТАЈНАТА НА БУк*рЕШКИОТ ДОГОВОР
Професор  д-р  Ванче  Стојчев  завршил  Воена академија, Факултет за одбрана, магистрирал
на Факултетот  за  политички  науки,  насока  Современа историја во Белград, каде и
докторирал во 1992 година.
Бил професор на Воената академија "Генерал  Михајло  Апостолски"  по  предметите Воена
историја, Методологија  на  научно-истражувачката  работа  и  Еволуција  на  војувањето.
Полковникот во пензија Стојчев се занимава со истражувањето во областа на воената
историја на македонскиот народ.
Благодарение  на  овој  негов  ангажман  Македонија има можност прв пат детаљно да
слушне за  нејзиното  распарчување,  документирано  со факсимили од Бук*решкиот
договор, меѓу кои и оној кој е на грчки јазик.
Од Берлинскиот конгрес до Првата светска војна македонското прашање претставувало
најтежок, најкомплициран и најдолготраен проблем со кој се соочувале Османлиската
империја и големите сили.
Всушност, настанал тогаш кога големите сили настојувале да ги остварат своите интереси на
Балканот, а соседните земји да завладеат со Македонија.
Ова прашање добивало во актуелност со геостратешкатаположба на македонската
територија и со етничкиот состав на населението.
Македонија го зафаќала централниот дел
на Балканот, на исток и на запад меѓу
Тракија и Албанија, на север и на југ
меѓу Шар Планина и Егејското Море,
преку Вардарската и Моравската долина
го поврзувала Солун со Белград и со
Централна Европа, така што станала
интересно подрачје за големите сили.
За соседните земји била значајна затоа
што со нејзиното завладување, било која
од нив, се здобивала со предност која
овозможувала доминација на Балканот.
На геостратешката положба на Македонија значајно влијаел и етничкиот состав на
населението, во услови на непризнавање на македонската нација населението се изјаснувало
според влијанието на соседните пропаганди.
Непосредно пред Балканските војни, во рамките на етничките граници на Македонија, на
површина од 67.741,2 км2 живееле 2.360.000 жители, од кои 52,4 проценти христијани,
односно Македонци, 22 проценти Турци, 10 проценти Власи, 3 проценти Евреи и 2,4
проценти Роми.
Илинденското востание од 1903 година претставуваше врв на прогресот на националниот
дух на македонскиот народ и највисока точка до која се воздигна неговата свест
за своја национална посебност.
Задушувањето на востанието, палежите, колежите и максималната бесчувствителност на
завојувачите, како и недостатокот на поддршка и помош од соседните земји и од големите
сили, биле причина македонскиот народ жестоко да се замолчи и да ја изгуби надежта дека
било кога ќе се ослободи.
Тоа претставувало уште поголема загуба од поразот на бојното поле.
Македонскиот народ го изгубил верувањето и во неговите  политички  организации,  во
предводниците  кои  пред  Балканските војни  биле  во  постојани расправии и жестоки
судири, па му спласнале и желбите и силите да се брани од туѓите пропаганди.
Почнал да верува дека може да се ослободи само со помош од Бугарија, Србија и од Грција,
и тоа во заедничка војна.
Пред  Балканските  војни  Османлиската  империја  била  во  тешка  економска  и политичка
криза.
Задолжувајќи се со големи кредити во западните земји настојувала да ја избегне економската
криза, но политичката  сè повеќе се зголемувала.
Од друга страна, соседните  балкански  земји  ја  притискале  и  сè почесто  ги  истакнувале
територијалните  аспирации  и  завојувачки  стремежи кон европска Турција.
Најголем дел од државниот заем таа го употребила за модернизација и за засилување на
вооружените сили.
Севкупната состојба,раздвиженоста на силите на балканските земји и внатрешните настани
во Македонија, неминовно  воделе  кон  балканска  војна.
Империјата  пристапила кон утврдување на стратегиски важните места на Балканот, за
евентуална војна со балканските држави, кои увидувале дека само заедно можат успешно да
й се спротивстават на османлиската војска.
Почнало договорањето меѓу балканските земји, а во тие рамки особено значајно било
помирувањето меѓу Бугарската егзархија и Грчката патријаршија и донесувањето наЗаконот
за спорните цркви, манастири и училишта во јули 1910 година.
По контрареволуцијата, наместо слободата и еднаквоста кои им ги ветувале на балканските
народи,Младотурците  спроведувале  терор  и  националистички  мерки,  па состојбата се
претворила во анархија во која, особено во време на разоружувањето, страдал македонскиот
народ.
Се заканувала опасност големите сили да ја поделат Империјата на штета на балканските
народи.
Таквата состојба, а особено територијалните претензии кои ги имале кон територијата на
Македонија, ги уверило балканските држави дека своите цели можат да ги постигнат само со
заеднички сили и акции.
Создавањето на Балканскиот сојуз меѓу Србија, Црна Гора, Бугарија и Грција, го поддржала
Русија, со цел да го спречи навлегувањето на Австро-Унгарија и на Германија кон Балканот.
Несогласувањата околу поделбата на Македонија ги комплицирале  преговорите  меѓу
Србија  и  Бугарија.
Под  силен притисок на Русија тие биле принудени на разни отстапувања.
За да почнат преговорите услов било Бугарија да се откаже од прелиминарниот
Санстефански договор и на Србија да й го признае  правото  на  дел  од  Македонија.
Потпишувањето  на Спогодбата,  според  бугарската  Влада,  било  забрзано  затоа што
сметала дека Младотурците ќе го истребат "бугарското" население во Тракија и во
Македонија.
Српската Влада, пак, сметала дека најдобар начин за да се зачуваат интересите на
балканските народи е создавањето сојуз меѓу балканските држави.
Грчката Влада не очекувала решение на македонското прашање од големите сили, но со
поддршката која ја имала, особено од Англија, сметала да го оствари своето територи- јално
проширување на територијата на Македонија.
Поради тоа, била и солидарна со другите балкански држави.
Црна Гора се солидаризирала со Србија, а своите територијални претензии ги насочувала кон
Скадар и кон Албанија.
На 13 март 1912 година бил потпишан Договор за пријателство  и  сојуз  меѓу  Србија  и
Бугарија,  кој  требало  датрае до 1920 година, а во него имало и таен додаток и воена
конвенција.
Меѓу другото, Договорот предвидувал и ако некоја од големите сили се обиде да анектира,
окупира или со воена сила да заземе било кој дел од балканската територија
под османлиска власт и доколку тоа е спротивно на нивните заеднички интереси, двете
страни се обврзувале да си помагаат една на друга.
Во тајниот додаток се предвидувала војна против Турција, за што претходно би се известила
Русија.
Целата територија која би ја зазеле би имала карактер на заедничка своина, а три месеци по
склучувањето на мирот би се поделила:
Србија й го признавала на Бугарија правото на областите источно од Родопите и реката
Струма;
Бугарија на Србија й ги признавала областите северно од Шар Планина.
За овие области немало спорни прашања, па се нарекувале неспорни области.
Територијата меѓу Шар Планина, Родопите, Архипелагот и Охридското Езеро била означена
како спорна и за  неа  е  речено  дека  може  да  се  организира  во  автономна област или да
се подели меѓу сојузниците.
Значи, според овој Договор, занајголемиот дел на Македонија т.е. за т.н. спорна зона прво се
предвидувала автономија, а потоа поделба.
Фразата за автономија на Македонија, внесена на барање на Иван Гешов, всушност била
внесена заради измама на македонскиот народ, особено на македонската емиграција во
Бугарија.
Откажувањето  на  Бугарија  од  прелиминарниот  Санстефански договор и одлуката на
Македонија да й се даде автономија по протерувањето на османлиската војска од Балканот
биле главни причини македонскиот народ да се вклучи во Балканските  војни,  без  оглед  на
тоа  под  чија  команда  ќе  се  бори.
Токму овие две одлуки биле пресудни српската и бугарската пропаганда  да  извршат
определено  влијание  врз  македонското население.
Всушност, ниту српската ниту бугарската влада не помислувале на македонскиот народ (чија
националност не  ја  признавале),  да  му  дадат автономија,  туку  била  предвидена поделба
на Македонија, без оглед на етничкиот состав на населението, неразмислувајќи за
последиците кои ќе настанат по тоа.
Македонската територија која ја нарекле спорна, ја поделиле по долги и жестоки преговори.
Во член 2 од тај ниот додаток прецизно била повлечена границата од едниотдо другиот крај
на спорната територија, односно од ГолемиотВрв кај Крива Паланка до манастирот
"Губавец" ("Св. Еразмо") на  Охридското  Езеро.
Тоа  значи  дека  Србија  и  Бугарија  ја поделиле Македонија и пред да почне Балканската
војна.
Во член 4 од Договорот е утврдено:
"Секој спор кој би се изродил по повод толкувањето или извршувањето на која и да било
одредба од Договорот, тајниот додаток или од воената конвенција, да й се поднесебарање на
Русија за конечно решение на спорот, штом едната страна (Србија или Бугарија) ќе изјави
оти смета дека е невозможно да се постигне спогодба со непосредни преговори".
Значи, Русија имала неограничени можности во поглед на решавањето на македонското
прашање.
По потпишувањето на Спогодбата за поделба на Македонија, прва задача на Бугарија и на
Србија им било да ја отстранатмакедонската револуционерна организација од македонскиот
народ, за да можат полесно да го манипулираат.
Овој Договор во целост имал антимакедонски, антитурски, антиавстроунгарски и
антиромански насоки, односно по сèбил антидемократски.
Воената конвенција имала офанзивен карактер во однос на Турција.
Врз нејзина основа била потпишана Спогодбата за воените планови, правците на дејствување
и  операциите  против  Империјата.
Кралот  Фердинанд се спротивставувал да го потпише член 2 од Договорот, односно член 3
од воената конвенција, кои биле насочени против Австро-Унгарија, но под притисок на
руската Влада и на Кабинетот на Гешов, сепак го потпишал Договорот.
Два месеца по неговото потпишување, при посетите на Берлин и на Виена, Фердинанд ја
застапувал тезата дека
"Бугарија не може да се откаже од своите претензии за обединување со Македонија и со
Тракија, но дека во последен момент, откако ќе биде создадена Голема Бугарија, ќе се
пресмета со Србија и ќе му пристапи на Тројниот сојуз".
Иако во времена Илинденското востание македонскиот народ јасно на виделина ги изнел
засебните македонски национални и државни интереси и прв ја почнал борбата за конечно
протерување на османлиската власт од Балканот, за време на преговорите за создавање
Балкански сојуз ниту една балканска држава не го спомнувала македонскиот народ,ниту
правото на потчинетите и обесправените народи во Османлиската империја.
Македонија била една од основните причини за создавање Балкански сојуз, односно за
нејзино ослободување од петвековното османлиско владеење и за нејзина поделба меѓу
сојузничките држави.
Меѓутоа, поделбата на Македонија била основна причина за распаѓањето на Балканскиот
сојуз.
Со оглед на сопствените интереси кон Балканот, големите сили развиле широка дипломатска
активност.
Русија настојувала да го зачува Балканскиот сојуз како пречка на австро-германското
навлегување на Балканот, а Австро-Унгарија тежнеела да се растури Сојузот и ја
поддржувала Бугарија да не попушта во однос на воспоставената поделба на македонската
територија.
За да го спречи избувнувањето на нова меѓусојузничка војна, Русија ги повикала сојузниците
да го решат спорот по мирен пат и ги предупредила Србија и Бугарија на руската арбитража
предвидена со Српско-бугарскиот договор.
Бидејќи Србија и Бугарија не отстапувале од своите барања, Русија се откажала од
натамошна арбитража.
Со тоа го забрзала почетокот  на  Втората  балканска  војна,  новото  распарчување  на
Македонија и воспоставување нови граници по пат на сила.
Борбата за македонската територија се водела со сите сили и средства и во сите области. По
повлекувањето на османлиските сили, српската, грчката и бугарската војска ја распуштиле
во меѓувреме воспоставената месна власт и вовеле свои органи.
Тие го принудиле македонското население да се прикажува како да е од иста националност
со органите кои ја воспоставиле власта и да испраќа писма, анкети и апели дека наводно сака
нивниот град и околија да бидат соединети кон соодветната држава.
На пример, селаните од селото Негорци, Гевгелиско, во текот наедна седмица три пати ја
менувале својата "национална и државна" припадност.
Биле принудени  да  испратат  телеграма  до  бугарскиот  цар  Фердинанд дека се Бугари и
дека бараат тој да ги соедини кон Бугарија.
Откако се повлекла бугарската, дошла грчката власт, па следувала телеграма до грчкиот крал
Георги и на крај била испратена телеграма со соодветна содржина до српскиот крал Петар.
Во Мировниот договор потпишан меѓу сојузниците, секоја сојузничка воена команда
настојувала да завладее што поголем дел од територијата на Македонија и во неа да
организира своја воено-полициска и административна власт.
Големите сили зазеле став да не се мешаат во Балканската војна.
Русија зазела став дека Европа треба да интервенира само ако една страна се обиде потполно
да ја уништи другата страна.
Австро-Унгарија останала само на декларативна помош за Бугарија.
Големите сили решиле да ја прекинат Вторатабалканска - меѓусојузничка војна, особено
поради насилните злосторства кои ги вршеле сите војски врз недолжното цивилно
македонско население.
Русија, поддржувана од Франција, на 9 јули им се обратила на владите на балканските земји
итно да ја прекинат војната и да дојдат во Петроград за да потпишат мир со нејзино
посредство.
Австро-Унгарија барала големите сили да извршат поделба на територијата на Македонија
меѓу балканските земји и да ги присилат да ја прифатат.
Англија го прифатила овој предлог под два услова: да се воспостави заедничка граница меѓу
Србија и Грција и Бугарија да добие излез на Егејското Море.
Германија сметала дека е најдобро претставниците назавојуваните страни да се состанат во
Бук*решт и во присуство на претставници на големите сили да склучат мир.
Русија ги прифатила предлозите.
Романија, која имала улога на посредник меѓу големите сили и балканските земји, на Србија
й го пренела решителниот став на Австро-Унгарија дека нема да дозволи Србија и Грција да
навлегуваат кон Софија, како ниту српска офанзива кон Видин и Белоградчик, бидејќи
Видин не може да биде српски, а ако не биде бугарски, тогаш ќе биде романски. Романија ја
предупредила Грција дека доколку не се согласи на потпишување на прелиминарниот мир и
на мировниот договор во Бук*решт, тогаш Романија ќе стапи во сепаратен договор со
Бугарија.
Под силен притисок на Романија и на големите сили, Србија и Грција прифатиле да
учествуваат на преговорите во Бук*решт.
Турција испратила молба и таа да учествува на Бук*решките преговори, но била одбиена со
изговор дека на конференцијата ќе се разгледуваат прашања поврзани исклучително со
поделбата на територијата меѓу балканските христијански држави, односно за поделба и
асимилација на христијанска Македонија, која со векови опстојувала како целосна и засебна
од соседите во рамките на Османлиската империја.
На 30 јули 1913 година почнала Мировната
конференција  во  Бук*решт,  во  присуство
на  претставници  нашест големи сили:
Франција, Германија, Англија, Австро-
Унгарија, Русија и САД.
Делегациите на балканските земји ги
предводеле претседателите на владите, освен
бугарската.
Со конференцијата претседавал претседателот
на Романија, Титу Мајореску.
Таа се одржувала во заострена атмосфера,
секој час постоела можност да биде прекината
поради посебните интереси на големите сили
или на балканските земји.
Сепак, на31 јули 1913 година биле прекинати
воените дејства и било потпишано
прелиминарно примирје.
Бук*решката  конференција  го  усвоила
текстот на Договорот за мир, во кој била
извршена конечна поделба на териториите кои
дотогаш биле под османлиска власт
(Македонија, Косово и Метохија, Васојевиќи,
Санџак, Тракија и Северен Епир).
Србија ги добила Вардарскиот дел на Македонија, Косово, дел од Метохија и од Санџак, со
што била зголемена за 39.000 км2 и за 1.290.000 жители.
Црна Гора ја добила територијата Васојевиќи, дел од Метохија и од Санџак, зголемена за
7.000 км2 и за околу 260.000 жители.
ГРЦИЈА ГО ИМА БУк*рЕШКИОТ ДОГОВОР НА ГРЧКИ ЈАЗИК, ЗНАЧИ ДОБРО
ЗНАЕ КОЈА ТЕРИТОРИЈА ОД
МАКЕДОНИЈА НЕ Е НЕЈЗИНА И ЈА
ОКУПИРАЛА
Грција ги добила Северен  Епир,  Егејскиот
дел  на  Македонија,  дел  од  Западна
Тракија, полуостровот Халкидики со Солун
и бројни острови во  Егејското  Море,
зголемена  за  51.300  км2 и  за  1.624.000
жители.
Бугарија го добила Пиринскиот дел на
Македонија, Струмица со околијата и дел
од Западна и Источна Тракија, зголемена за
21.000 км2 и за околу 600.000 жители.
Романија ја добила Јужна Добруџа, се
зголемила за 800 км2, и за 303.000 жители.
До Балканските војни територијата на
Македонија го претставувала  централниот
и  најзначајниот дел  на  Балканскиот
Полуостров.
Таа се граничела на север со Шар Планина, Скопска Црна Гора, Козјак и Рила.
Западните граници се протегале преку планините Кораб, Јабланица, Грамос и Пинд, на југ по
реката Бистрица до Егејското Море и на исток до сливот нареката  Места.
Во  рамките  на овие  географски  граници  Македонија зафаќала површина од 67.741,2 км2.
Со Бук*решкиот мировен договор од 10 август 1913 година, Македонија била поделена на
тој начин што најголемиот дел, односно
Егејскиотдел на Македонија со површина од 34.356 км2, го добила Грција,
Вардарскиот дел на Македонија со површина од 25.342 км2го добила Србија,
Пиринскиот дел на Македонија со 6.798 км2 го добила Бугарија и
Албанија добила 1.115 км2.
Со распарчувањето во Бук*решт, Македонија од централен и најзначаен дел на Балканот
станала периферија и провинција на балканските земји.
Веднаш потоа почнало асимилирањето на македонското население во Јужни Срби, Бугари,
Славофони Грци и Албанци.
Дури и во пребројувањето на жртвите и загубите од Балканските војни македонското име не
се употребувало, иако војната главно се водела во Македонија.
Веднаш по потпишувањето, на 11 август 1913 година Австро-Унгарија, Русија и Бугарија
побарале ревизија на Договорот,  со  оглед  на  бројните неправилности,  недоречености и
нелогичности во поделбата на териториите иво донесувањето на одлуките.
На 14 август Русија ги отфрлила намерите за ревизија на Договорот, па со такво барање
останале само Австро-Унгарија и Бугарија, на кои остро им се спротивставувала Франција.
Бук*решкиот мировен договор
претставува  единствен  меѓународен
договор  кој  не  го  потпишале сите
големи сили и кој во голема мера бил
против нивните интереси.
Односно  тоа  не  го  направила  Австро-
Унгарија, всушност ова еедна и од
причините за почнувањето на Првата
светска војна, како и за вклучувањето на
Бугарија и на Турција во централните
сили.
Исто така, големите сили не ги зеле
предвид барањата на македонскиот
народ, кој од повеќе асоцијации, особено
од Русија и од Швајцарија, интервенирал
да се зачува идентитетот на македонскиот
народ и единството и целината на
македонската територија.
На 1 март 1913 година, претставниците на
македонската колонија во Петроград, Георги Константиновиќ, Димитрија Чуповски, Наце
Димов и Александар  Везенков  потпишале  "Меморандум  за  независност на Македонија" и
им го предале на министерот за надворешни работи на Велика Британија, Едвард Греј, како и
на амбасадорите на големите сили во Лондон.
Димитрија Чуповски изработил и карта наМакедонија, со сите специфичности кои
аргументирано  ги  докажувале  посебноста  и  причините  за самостојност на Македонија.
Меѓутоа, поради сопствените интереси и во отсуство на секое чувство за реалност и за
македонскиот народ, големите сили оставиле судбината на Македонија да ја решат
завојуваните балкански држави.
Балканските војни се подготвувале и се воделе за поделба на Македонија.
Во период од неполни две години, колку што траеле, официјално биле извршени три поделби
на Македонија.
Првата поделба била извршена со Српско-бугарската спогодба од 13 март 1912 година по
линијата Деве Баир-Охрид (без оглед на тоа што била ограничена да трае до 1920 година),
втората е по завршувањето на Првата балканска војна, во која границите се поклопувале со
достигнатата линија на фронтот, и
третата е извршена со Бук*решкиот мировен договор од 10 август 1913 година, кога
дефинитивно биле одредени границите меѓу Србија, Бугарија, Грција и Албанија на
територијата на Македонија.
Единствениот принцип врз кој се одредувале и се поставувале границите било правото на
посилниот, односно оружјето.
Со таа поделба, македонскиот народ ја доживеал најголемата измама и ја изгубил довербата
во своите соседи, што имало негативни последици во Првата и во Втората светска војна.
Влијанието намасонската организација се забележува во многу сегменти, особено во
конечните одлуки на Бук*решкиот договор.
Најсилно влијаела Великата француска ложа, во чиј состав дејствувале српската и бугарската
ложа, а нивни главни членови биле Александар Караѓорѓевиќ, Никола Пашиќ и речиси сите
министри во Пашиќевата Влада, односно Александар Цанков, Мидилев и др., како и
одредени раководители на ВМРО- Александар Протогеров, Кирил Прличев и др. Секако,
масонските ложи имале влијание врз поделбата на поранешните османлиски територии  на
Балканскиот  Полуостров.
Тоа  се  докажува  со фактот дека во војната Бугарија била тотално поразена, но и како таква
добила голем дел од османлиската територија.
Во Великата англиска ложа имало членови на грчката Влада.
Македонското прашање не само што не е решено со Бук*решкиот договор, туку е ставено во
форма на забрана на негово потенцирање, па затоа и почнало асимилирањето,
денационализацијата и егзодусот на македонското население, особено на она во Егејскиот
дел на Македонија, сè со цел да му се уништи коренот и да му се изгуби името.
Тоа го докажуваат промените на топонимите и доселувањето  население  со  поинаков
етнички  и  верски  карактер.
Истражувањето  на архивската  документација  сигурно нема да ја обедини Македонија, да
ги избрише бук*решките граници, но со сигурност може да се тврди дека вистината за
Македонија ќе продре низ цел свет, а тоа овозможува враќање на достоинството на
македонскиот човек, интензивирање на борбата за интегрирање во Европа.
Колку што ми е познато, не постои додаток на Бук*решкиот договор со ограничен период, но
има многубројни податоци дека тој не е валиден, како што е неговото непотпишување од
Австро-Унгарија, или одземањето на имотот на Македонците и негово давање на друго
население.
Правото на имот трае вечно, без оглед на тоа што Бук*решкиот договор е апсолвиран, сепак
наследното право е дел од меѓународното право и затоа тој треба да се истражи во целост.
На 5 август 1913 година, американскиот пратеник во Бук*решт, Џексон, ја прочитал Нотата
на американската Влада во која се истакнува:
"Владата на САД става до  знаење  дека  во  секоја  конвенција  која  би  била заклучена во
Бук*решт, со задоволство би сакала да ја види одредбата за целосна граѓанска и верска
слобода на населението на секоја област, која би потпаднала под суверенитет на која и да
било од петте сили или која би поминала од јурисдикција на една под јурисдикција на друга
сила".
Мајореску веднаш ја прифатил оваа Нота и таа се спроведувала во однос на влашкото
население во Вардарскиот дел на Македонија.
Меѓутоа, на предлог на грчкиот претседател Венизелос, Нотата не влегла во мировниот
договор, па и на тој начин македонското население било обесправено.
< pluginspage="http://www.macromedia.com/go/getflashp" ="http://my.opera.com/ancientmacedonia/homes/s/buk*reskiot_dogovor_01.swf" ="application/x-shockwave-flash" height="800" width="600">

The Treaty of Bucharest, August 10, 1913.

1. NEGOTIATION.
The Treaty of Bucharest was concluded on August 10, 1913, by the delegates of Bulgaria, Roumania, Serbia, Montenegro, and Greece. As Bulgaria had been completely isolated in the Second Balkan War, and as she was closely invested on her northern boundary by the of Roumania on her western frontier by the allied armies of Greece and Serbia, and in the East by the Turkish Army, she was obliged, in her helplessness, to submit to such terms as her victorious enemies chose to impose upon her. All important arrangements and concessions involving the rectification of the controverted international boundary lines were perfected in a series of committee meetings, incorporated in separate protocols, and formally ratified by subsequent action of the general assembly of delegates.
2. TERMS.
By the terms of the treaty, Bulgaria ceded to Roumania all that portion of the Dobrudja lying north of a line extending from the Danube just above Turtukaia to the western shore of the Black Sea, south of Ekrene. This important territorial Concession has an approximate area of 2,687 square miles, a population of 286,000, and includes the fortress of Silistria and the cities of Turtukaia on the Danube and Baltchik on the Black Sea. In addition, Bulgaria agreed to dismantle all existing fortresses and bound herself not to construct forts at Rustchuk or at Schumla or in any of the territory between these two cities, or within a radius of 20 kilometers around Baltchick.
8. SERBIA'S GAIN IN TERRITORY.
The eastern frontier of Serbia was drawn from the summit of Patarika, on the old frontier, and followed the watershed between the Vardar and the Struma Rivers to the Greek-Bulgarian boundary, except that the upper valley of the Strumnitza remained in the possession of Bulgaria. The territory thus obtained embraced central Macedonia, including Ochrida, Monastir, Kossovo, Istib, and Kotchana, and the eastern half of the sanjak of Novi-Bazar. By this arrangement Serbia increased her territory from 18,650 to 33,891 square miles and her population by more than 1,500,000.
4. GREECE'S GAIN IN TERRITORY.
The boundary line separating Greece from Bulgaria was drawn from the crest of Mount Belash*tcha to the mouth of the Mesta River, on the Aegean Sea. This important territorial concession, which Bulgaria resolutely contested, in compliance with the instructions embraced in the notes which Russia and Austria-Hungary presented to the conference, increased the area of Greece from 25,014 to 41,933 square miles and her population from 2,660,000 to 4,363,000. The territory thus annexed included Epirus, southern Macedonia, Salonika, Kavala, and the Aegean littoral as far east as the Mesta River, and restricted the Aegean seaboard of Bulgaria to an inconsiderable extent of 70 miles, extending from the Mesta to the Maritza, and giving access to the Aegean at the inferior port of Dedeagatch. Greece also extended her northwestern frontier to include the great fortress of Janina. In addition, Crete was definitely assigned to Greece and was formally taken over on December 14, 1913.
5. BULGARIA'S GAIN IN TERRITORY.
Bulgaria's share of the spoils, although greatly reduced, was not entirely negligible. Her net gains in territory, which embraced a. portion of Macedonia, including the town of Strumnitza, western Thrace, and 70 miles of the Aegean littoral, were about 9,663 square miles, and her population was increased by 129,490.


6. APPRAISEMENT OF THE TREATY.
By the terms of the Treaty of Bucharest, Roumania profited most in proportion to her sacrifices. The unredeemed Roumanians live mostly in Transylvania, the Bukovina, and Bessarabia, and therefore the Balkan wars afforded her no adequate opportunity to perfect the rectification of her boundaries on ethnographic lines.
The humiliating terms imposed on Bulgaria were due to her own impatience and intemperate folly. The territory she secured was relatively circumscribed; she had failed to emancipate Macedonia, which was her avowed purpose in entering the war; she lost the districts of Ochrida and Monastir, which she especially coveted; she was assigned only a small line on the Aegean, with the wretched port of Dedeagatch; and she was obliged to forfeit her ambition as the leader of the Balkan hegemony.
Greece, though gaining much, was greatly dissatisfied. The acquisition of Saloniki was a triumph; she was assigned the port of Kavala and the territory eastward at the insistence of the King and the army and contrary to the advice of Venizelos; in the northwest Greece encountered the opposition of Italy by urging her claims to southern Albania; in the assignment of the Aegean Islands she was profoundly dissatisfied; and she still claims 3,000,000 unredeemed conationals.
The fundamental defects of the Treaty of Bucharest were that (1) the boundaries which it drew bore little relation to the nationality of the inhabitants of the districts affected, and that (2) the punishment meted out to Bulgaria, while perhaps deserved in the light of her great offense in bringing on the, Second Balkan War, was so severe that she could not accept the treaty as a permanent settlement. While Serbia, Greece, and Roumania can not escape a large share of the blame for the character of the treaty, it should not be forgotten that their action at Bucharest was in large measure due to the settlement forced upon the Balkan States by the great powers at the London conferences.
Source: Anderson, Frank Maloy and Amos Shartle Hershey, Handbook for the Diplomatic History of Europe, Asia, and Africa 1870-1914. Prepared for the National Board for Historical Service. Government Printing Office, Washington, 1918.


-------------
http://www.TattooArtists.org/boogie" rel="nofollow - Борбата продолжува,поробениот за слобода а слободниот за совршенство


Постирано од: Boogie
Датум на внесување: 19.Ноември.2007 во 12:09
Македонскиот е мајчиниот јазик на Кирил и Методиј


Македонија е присутна во европската наука многу години пред формирањето на државите по Втората светска војна. Дел од фактите, кои се од огромно значење за нас, наскоро ќе бидат печатени од МАНУ, во делото "Откривање и проучување на Македонија во европската наука до формирање на македонските државни институции". ВЕЧЕР ексклузивно пренесува делови од книгата што ќе се појави следната година, преку презентациите на научниците присутни на истоимениот меѓународен собир


На 2 август 1944 година, во манастирот Прохор Пчињски, македонскиот народен јазик беше прогласен за официјален јазик во Македонија. Четири години подоцна, гер­манскиот славист Рајнхолд Траутман го нарече македонскиот јазик, "мајчиниот јазик на Кирил и Методиј" и "најмладиот официјален и кодифициран јазик кај Словените", цитирајќи опсежно реченици од книгата на Леонхард Шулце-Јена. Токму Шулце-Јена е т.н. германски "откривач" на македонскиот јазик.

Ова го тврди германскиот македонист, проф. д-р Волф Ошлис. Тој изнесува еден интересен и важен податок за Шулце-Јена и Македонија. Имено, Шулце-Јена, заедно со триесет други германски научници (и шест бугарски), во текот на Првата светска војна бил член на т.н. "Македонска земска комисија". Таа постоела при германскиот генералштаб во Ниш, и имала зада­ча да собере што повеќе материјали за Македонија. Планирано било по победата, собраните материјали на научниците да бидат објавени во една повеќетомна ни­за на студии. "Но, немаше ништо од победата и следователно на тоа ни од низата книги. Фала Богу, самите автори се погрижија за своите публикации и така ние тогаш добивме неколку одлични (и обемни) книги за Македонија, меѓу кои и онаа од Шулце-Јена под на­слов "Македо­нија - слики од пејсажот и културата". Оваа книга за нас, совре­ме­ните македонисти, е од извонредна вредност, бидејќи во неа првпат наоѓаме живи сведоштва за македонскиот јазик и долги списоци македонски зборови", објаснува професорот Ошлис.

Тој открива и дека петнаесетина години во Скопје лежи еден целосен превод на оваа книга на македонски јазик, вкупно 500 страници со вовед од неговото перо. "За жал, овој превод се уште не е објавен и затоа Македонците и понатаму ништо не знаат за една од најубавите книги за својот народ и својот јазик", вели Ошлис.

Македонците не се ни Бугари ни Срби
- Германците скоро никогаш не го забележувале проблемот на јазикот кај Македонците: дека Македонците не се ни Бугари ни Срби, тоа им беше го­ре-долу јасно. Меѓутоа, дека Македонците ја изразиле својата не­припадност кон другите народи преку медиумот на својот сопствен јазик, тоа Германците не го осетиле, потенцира Ошлис.

Германија ја проучувала Македонија во XIX и раниот XX век
- Оној којшто ќе ги прегледа трудовите на германските научници, публицисти и други лица кои во XIX и раниот XX век се занимавале со Македонија, ќе добие впечаток де­ка ниту еден друг народ толку (и толку длабоко) не се интересирал за Македони­ја како Германците, коментира професорот Ошлис.



-------------
http://www.TattooArtists.org/boogie" rel="nofollow - Борбата продолжува,поробениот за слобода а слободниот за совршенство


Постирано од: borec
Датум на внесување: 19.Ноември.2007 во 15:17
Originally posted by Boogie Boogie напиша:

Од Берлинскиот конгрес до Првата светска војна македонското прашање претставувало најтежок, најкомплициран и најдолготраен проблем со кој се соочувале Османлиската империја и големите сили.
Всушност, настанал тогаш кога големите сили настојувале да ги остварат своите интереси на Балканот, а соседните земји да завладеат со Македонија.
Ова прашање добивало во актуелност со геостратешката положба на македонската територија и со етничкиот состав на населението.

ОТКРИЕНА ТАЈНАТА НА БУк*рЕШКИОТ ДОГОВОР
Професор  д-р  Ванче  Стојчев  завршил  Воена академија, Факултет за одбрана, магистрирал
на Факултетот  за  политички  науки,  насока  Современа историја во Белград, каде и
докторирал во 1992 година.
Бил професор на Воената академија "Генерал  Михајло  Апостолски"  по  предметите Воена
историја, Методологија  на  научно-истражувачката  работа  и  Еволуција  на  војувањето.
Полковникот во пензија Стојчев се занимава со истражувањето во областа на воената
историја на македонскиот народ.
Благодарение  на  овој  негов  ангажман  Македонија има можност прв пат детаљно да
слушне за  нејзиното  распарчување,  документирано  со факсимили од Бук*решкиот
договор, меѓу кои и оној кој е на грчки јазик.
Од Берлинскиот конгрес до Првата светска војна македонското прашање претставувало
најтежок, најкомплициран и најдолготраен проблем со кој се соочувале Османлиската
империја и големите сили.
Всушност, настанал тогаш кога големите сили настојувале да ги остварат своите интереси на
Балканот, а соседните земји да завладеат со Македонија.
Ова прашање добивало во актуелност со геостратешкатаположба на македонската
територија и со етничкиот состав на населението.
Македонија го зафаќала централниот дел
на Балканот, на исток и на запад меѓу
Тракија и Албанија, на север и на југ
меѓу Шар Планина и Егејското Море,
преку Вардарската и Моравската долина
го поврзувала Солун со Белград и со
Централна Европа, така што станала
интересно подрачје за големите сили.
За соседните земји била значајна затоа
што со нејзиното завладување, било која
од нив, се здобивала со предност која
овозможувала доминација на Балканот.
На геостратешката положба на Македонија значајно влијаел и етничкиот состав на
населението, во услови на непризнавање на македонската нација населението се изјаснувало
според влијанието на соседните пропаганди.
Непосредно пред Балканските војни, во рамките на етничките граници на Македонија, на
површина од 67.741,2 км2 живееле 2.360.000 жители, од кои 52,4 проценти христијани,
односно Македонци, 22 проценти Турци, 10 проценти Власи, 3 проценти Евреи и 2,4
проценти Роми.
Илинденското востание од 1903 година претставуваше врв на прогресот на националниот
дух на македонскиот народ и највисока точка до која се воздигна неговата свест
за своја национална посебност.
Задушувањето на востанието, палежите, колежите и максималната бесчувствителност на
завојувачите, како и недостатокот на поддршка и помош од соседните земји и од големите
сили, биле причина македонскиот народ жестоко да се замолчи и да ја изгуби надежта дека
било кога ќе се ослободи.
Тоа претставувало уште поголема загуба од поразот на бојното поле.
Македонскиот народ го изгубил верувањето и во неговите  политички  организации,  во
предводниците  кои  пред  Балканските војни  биле  во  постојани расправии и жестоки
судири, па му спласнале и желбите и силите да се брани од туѓите пропаганди.
Почнал да верува дека може да се ослободи само со помош од Бугарија, Србија и од Грција,
и тоа во заедничка војна.
Пред  Балканските  војни  Османлиската  империја  била  во  тешка  економска  и политичка
криза.
Задолжувајќи се со големи кредити во западните земји настојувала да ја избегне економската
криза, но политичката  сè повеќе се зголемувала.
Од друга страна, соседните  балкански  земји  ја  притискале  и  сè почесто  ги  истакнувале
територијалните  аспирации  и  завојувачки  стремежи кон европска Турција.
Најголем дел од државниот заем таа го употребила за модернизација и за засилување на
вооружените сили.
Севкупната состојба,раздвиженоста на силите на балканските земји и внатрешните настани
во Македонија, неминовно  воделе  кон  балканска  војна.
Империјата  пристапила кон утврдување на стратегиски важните места на Балканот, за
евентуална војна со балканските држави, кои увидувале дека само заедно можат успешно да
й се спротивстават на османлиската војска.
Почнало договорањето меѓу балканските земји, а во тие рамки особено значајно било
помирувањето меѓу Бугарската егзархија и Грчката патријаршија и донесувањето наЗаконот
за спорните цркви, манастири и училишта во јули 1910 година.
По контрареволуцијата, наместо слободата и еднаквоста кои им ги ветувале на балканските
народи,Младотурците  спроведувале  терор  и  националистички  мерки,  па состојбата се
претворила во анархија во која, особено во време на разоружувањето, страдал македонскиот
народ.
Се заканувала опасност големите сили да ја поделат Империјата на штета на балканските
народи.
Таквата состојба, а особено територијалните претензии кои ги имале кон територијата на
Македонија, ги уверило балканските држави дека своите цели можат да ги постигнат само со
заеднички сили и акции.
Создавањето на Балканскиот сојуз меѓу Србија, Црна Гора, Бугарија и Грција, го поддржала
Русија, со цел да го спречи навлегувањето на Австро-Унгарија и на Германија кон Балканот.
Несогласувањата околу поделбата на Македонија ги комплицирале  преговорите  меѓу
Србија  и  Бугарија.
Под  силен притисок на Русија тие биле принудени на разни отстапувања.
За да почнат преговорите услов било Бугарија да се откаже од прелиминарниот
Санстефански договор и на Србија да й го признае  правото  на  дел  од  Македонија.
Потпишувањето  на Спогодбата,  според  бугарската  Влада,  било  забрзано  затоа што
сметала дека Младотурците ќе го истребат "бугарското" население во Тракија и во
Македонија.
Српската Влада, пак, сметала дека најдобар начин за да се зачуваат интересите на
балканските народи е создавањето сојуз меѓу балканските држави.
Грчката Влада не очекувала решение на македонското прашање од големите сили, но со
поддршката која ја имала, особено од Англија, сметала да го оствари своето територи- јално
проширување на територијата на Македонија.
Поради тоа, била и солидарна со другите балкански држави.
Црна Гора се солидаризирала со Србија, а своите територијални претензии ги насочувала кон
Скадар и кон Албанија.
На 13 март 1912 година бил потпишан Договор за пријателство  и  сојуз  меѓу  Србија  и
Бугарија,  кој  требало  датрае до 1920 година, а во него имало и таен додаток и воена
конвенција.
Меѓу другото, Договорот предвидувал и ако некоја од големите сили се обиде да анектира,
окупира или со воена сила да заземе било кој дел од балканската територија
под османлиска власт и доколку тоа е спротивно на нивните заеднички интереси, двете
страни се обврзувале да си помагаат една на друга.
Во тајниот додаток се предвидувала војна против Турција, за што претходно би се известила
Русија.
Целата територија која би ја зазеле би имала карактер на заедничка своина, а три месеци по
склучувањето на мирот би се поделила:
Србија й го признавала на Бугарија правото на областите источно од Родопите и реката
Струма;
Бугарија на Србија й ги признавала областите северно од Шар Планина.
За овие области немало спорни прашања, па се нарекувале неспорни области.
Територијата меѓу Шар Планина, Родопите, Архипелагот и Охридското Езеро била означена
како спорна и за  неа  е  речено  дека  може  да  се  организира  во  автономна област или да
се подели меѓу сојузниците.
Значи, според овој Договор, занајголемиот дел на Македонија т.е. за т.н. спорна зона прво се
предвидувала автономија, а потоа поделба.
Фразата за автономија на Македонија, внесена на барање на Иван Гешов, всушност била
внесена заради измама на македонскиот народ, особено на македонската емиграција во
Бугарија.
Откажувањето  на  Бугарија  од  прелиминарниот  Санстефански договор и одлуката на
Македонија да й се даде автономија по протерувањето на османлиската војска од Балканот
биле главни причини македонскиот народ да се вклучи во Балканските  војни,  без  оглед  на
тоа  под  чија  команда  ќе  се  бори.
Токму овие две одлуки биле пресудни српската и бугарската пропаганда  да  извршат
определено  влијание  врз  македонското население.
Всушност, ниту српската ниту бугарската влада не помислувале на македонскиот народ (чија
националност не  ја  признавале),  да  му  дадат автономија,  туку  била  предвидена поделба
на Македонија, без оглед на етничкиот состав на населението, неразмислувајќи за
последиците кои ќе настанат по тоа.
Македонската територија која ја нарекле спорна, ја поделиле по долги и жестоки преговори.
Во член 2 од тај ниот додаток прецизно била повлечена границата од едниотдо другиот крај
на спорната територија, односно од ГолемиотВрв кај Крива Паланка до манастирот
"Губавец" ("Св. Еразмо") на  Охридското  Езеро.
Тоа  значи  дека  Србија  и  Бугарија  ја поделиле Македонија и пред да почне Балканската
војна.
Во член 4 од Договорот е утврдено:
"Секој спор кој би се изродил по повод толкувањето или извршувањето на која и да било
одредба од Договорот, тајниот додаток или од воената конвенција, да й се поднесебарање на
Русија за конечно решение на спорот, штом едната страна (Србија или Бугарија) ќе изјави
оти смета дека е невозможно да се постигне спогодба со непосредни преговори".
Значи, Русија имала неограничени можности во поглед на решавањето на македонското
прашање.
По потпишувањето на Спогодбата за поделба на Македонија, прва задача на Бугарија и на
Србија им било да ја отстранатмакедонската револуционерна организација од македонскиот
народ, за да можат полесно да го манипулираат.
Овој Договор во целост имал антимакедонски, антитурски, антиавстроунгарски и
антиромански насоки, односно по сèбил антидемократски.
Воената конвенција имала офанзивен карактер во однос на Турција.
Врз нејзина основа била потпишана Спогодбата за воените планови, правците на дејствување
и  операциите  против  Империјата.
Кралот  Фердинанд се спротивставувал да го потпише член 2 од Договорот, односно член 3
од воената конвенција, кои биле насочени против Австро-Унгарија, но под притисок на
руската Влада и на Кабинетот на Гешов, сепак го потпишал Договорот.
Два месеца по неговото потпишување, при посетите на Берлин и на Виена, Фердинанд ја
застапувал тезата дека
"Бугарија не може да се откаже од своите претензии за обединување со Македонија и со
Тракија, но дека во последен момент, откако ќе биде создадена Голема Бугарија, ќе се
пресмета со Србија и ќе му пристапи на Тројниот сојуз".
Иако во времена Илинденското востание македонскиот народ јасно на виделина ги изнел
засебните македонски национални и државни интереси и прв ја почнал борбата за конечно
протерување на османлиската власт од Балканот, за време на преговорите за создавање
Балкански сојуз ниту една балканска држава не го спомнувала македонскиот народ,ниту
правото на потчинетите и обесправените народи во Османлиската империја.
Македонија била една од основните причини за создавање Балкански сојуз, односно за
нејзино ослободување од петвековното османлиско владеење и за нејзина поделба меѓу
сојузничките држави.
Меѓутоа, поделбата на Македонија била основна причина за распаѓањето на Балканскиот
сојуз.
Со оглед на сопствените интереси кон Балканот, големите сили развиле широка дипломатска
активност.
Русија настојувала да го зачува Балканскиот сојуз како пречка на австро-германското
навлегување на Балканот, а Австро-Унгарија тежнеела да се растури Сојузот и ја
поддржувала Бугарија да не попушта во однос на воспоставената поделба на македонската
територија.
За да го спречи избувнувањето на нова меѓусојузничка војна, Русија ги повикала сојузниците
да го решат спорот по мирен пат и ги предупредила Србија и Бугарија на руската арбитража
предвидена со Српско-бугарскиот договор.
Бидејќи Србија и Бугарија не отстапувале од своите барања, Русија се откажала од
натамошна арбитража.
Со тоа го забрзала почетокот  на  Втората  балканска  војна,  новото  распарчување  на
Македонија и воспоставување нови граници по пат на сила.
Борбата за македонската територија се водела со сите сили и средства и во сите области. По
повлекувањето на османлиските сили, српската, грчката и бугарската војска ја распуштиле
во меѓувреме воспоставената месна власт и вовеле свои органи.
Тие го принудиле македонското население да се прикажува како да е од иста националност
со органите кои ја воспоставиле власта и да испраќа писма, анкети и апели дека наводно сака
нивниот град и околија да бидат соединети кон соодветната држава.
На пример, селаните од селото Негорци, Гевгелиско, во текот наедна седмица три пати ја
менувале својата "национална и државна" припадност.
Биле принудени  да  испратат  телеграма  до  бугарскиот  цар  Фердинанд дека се Бугари и
дека бараат тој да ги соедини кон Бугарија.
Откако се повлекла бугарската, дошла грчката власт, па следувала телеграма до грчкиот крал
Георги и на крај била испратена телеграма со соодветна содржина до српскиот крал Петар.
Во Мировниот договор потпишан меѓу сојузниците, секоја сојузничка воена команда
настојувала да завладее што поголем дел од територијата на Македонија и во неа да
организира своја воено-полициска и административна власт.
Големите сили зазеле став да не се мешаат во Балканската војна.
Русија зазела став дека Европа треба да интервенира само ако една страна се обиде потполно
да ја уништи другата страна.
Австро-Унгарија останала само на декларативна помош за Бугарија.
Големите сили решиле да ја прекинат Вторатабалканска - меѓусојузничка војна, особено
поради насилните злосторства кои ги вршеле сите војски врз недолжното цивилно
македонско население.
Русија, поддржувана од Франција, на 9 јули им се обратила на владите на балканските земји
итно да ја прекинат војната и да дојдат во Петроград за да потпишат мир со нејзино
посредство.
Австро-Унгарија барала големите сили да извршат поделба на територијата на Македонија
меѓу балканските земји и да ги присилат да ја прифатат.
Англија го прифатила овој предлог под два услова: да се воспостави заедничка граница меѓу
Србија и Грција и Бугарија да добие излез на Егејското Море.
Германија сметала дека е најдобро претставниците назавојуваните страни да се состанат во
Бук*решт и во присуство на претставници на големите сили да склучат мир.
Русија ги прифатила предлозите.
Романија, која имала улога на посредник меѓу големите сили и балканските земји, на Србија
й го пренела решителниот став на Австро-Унгарија дека нема да дозволи Србија и Грција да
навлегуваат кон Софија, како ниту српска офанзива кон Видин и Белоградчик, бидејќи
Видин не може да биде српски, а ако не биде бугарски, тогаш ќе биде романски. Романија ја
предупредила Грција дека доколку не се согласи на потпишување на прелиминарниот мир и
на мировниот договор во Бук*решт, тогаш Романија ќе стапи во сепаратен договор со
Бугарија.
Под силен притисок на Романија и на големите сили, Србија и Грција прифатиле да
учествуваат на преговорите во Бук*решт.
Турција испратила молба и таа да учествува на Бук*решките преговори, но била одбиена со
изговор дека на конференцијата ќе се разгледуваат прашања поврзани исклучително со
поделбата на територијата меѓу балканските христијански држави, односно за поделба и
асимилација на христијанска Македонија, која со векови опстојувала како целосна и засебна
од соседите во рамките на Османлиската империја.
На 30 јули 1913 година почнала Мировната
конференција  во  Бук*решт,  во  присуство
на  претставници  нашест големи сили:
Франција, Германија, Англија, Австро-
Унгарија, Русија и САД.
Делегациите на балканските земји ги
предводеле претседателите на владите, освен
бугарската.
Со конференцијата претседавал претседателот
на Романија, Титу Мајореску.
Таа се одржувала во заострена атмосфера,
секој час постоела можност да биде прекината
поради посебните интереси на големите сили
или на балканските земји.
Сепак, на31 јули 1913 година биле прекинати
воените дејства и било потпишано
прелиминарно примирје.
Бук*решката  конференција  го  усвоила
текстот на Договорот за мир, во кој била
извршена конечна поделба на териториите кои
дотогаш биле под османлиска власт
(Македонија, Косово и Метохија, Васојевиќи,
Санџак, Тракија и Северен Епир).
Србија ги добила Вардарскиот дел на Македонија, Косово, дел од Метохија и од Санџак, со
што била зголемена за 39.000 км2 и за 1.290.000 жители.
Црна Гора ја добила територијата Васојевиќи, дел од Метохија и од Санџак, зголемена за
7.000 км2 и за околу 260.000 жители.
ГРЦИЈА ГО ИМА БУк*рЕШКИОТ ДОГОВОР НА ГРЧКИ ЈАЗИК, ЗНАЧИ ДОБРО
ЗНАЕ КОЈА ТЕРИТОРИЈА ОД
МАКЕДОНИЈА НЕ Е НЕЈЗИНА И ЈА
ОКУПИРАЛА
Грција ги добила Северен  Епир,  Егејскиот
дел  на  Македонија,  дел  од  Западна
Тракија, полуостровот Халкидики со Солун
и бројни острови во  Егејското  Море,
зголемена  за  51.300  км2 и  за  1.624.000
жители.
Бугарија го добила Пиринскиот дел на
Македонија, Струмица со околијата и дел
од Западна и Источна Тракија, зголемена за
21.000 км2 и за околу 600.000 жители.
Романија ја добила Јужна Добруџа, се
зголемила за 800 км2, и за 303.000 жители.
До Балканските војни територијата на
Македонија го претставувала  централниот
и  најзначајниот дел  на  Балканскиот
Полуостров.
Таа се граничела на север со Шар Планина, Скопска Црна Гора, Козјак и Рила.
Западните граници се протегале преку планините Кораб, Јабланица, Грамос и Пинд, на југ по
реката Бистрица до Егејското Море и на исток до сливот нареката  Места.
Во  рамките  на овие  географски  граници  Македонија зафаќала површина од 67.741,2 км2.
Со Бук*решкиот мировен договор од 10 август 1913 година, Македонија била поделена на
тој начин што најголемиот дел, односно
Егејскиотдел на Македонија со површина од 34.356 км2, го добила Грција,
Вардарскиот дел на Македонија со површина од 25.342 км2го добила Србија,
Пиринскиот дел на Македонија со 6.798 км2 го добила Бугарија и
Албанија добила 1.115 км2.
Со распарчувањето во Бук*решт, Македонија од централен и најзначаен дел на Балканот
станала периферија и провинција на балканските земји.
Веднаш потоа почнало асимилирањето на македонското население во Јужни Срби, Бугари,
Славофони Грци и Албанци.
Дури и во пребројувањето на жртвите и загубите од Балканските војни македонското име не
се употребувало, иако војната главно се водела во Македонија.
Веднаш по потпишувањето, на 11 август 1913 година Австро-Унгарија, Русија и Бугарија
побарале ревизија на Договорот,  со  оглед  на  бројните неправилности,  недоречености и
нелогичности во поделбата на териториите иво донесувањето на одлуките.
На 14 август Русија ги отфрлила намерите за ревизија на Договорот, па со такво барање
останале само Австро-Унгарија и Бугарија, на кои остро им се спротивставувала Франција.
Бук*решкиот мировен договор
претставува  единствен  меѓународен
договор  кој  не  го  потпишале сите
големи сили и кој во голема мера бил
против нивните интереси.
Односно  тоа  не  го  направила  Австро-
Унгарија, всушност ова еедна и од
причините за почнувањето на Првата
светска војна, како и за вклучувањето на
Бугарија и на Турција во централните
сили.
Исто така, големите сили не ги зеле
предвид барањата на македонскиот
народ, кој од повеќе асоцијации, особено
од Русија и од Швајцарија, интервенирал
да се зачува идентитетот на македонскиот
народ и единството и целината на
македонската територија.
На 1 март 1913 година, претставниците на
македонската колонија во Петроград, Георги Константиновиќ, Димитрија Чуповски, Наце
Димов и Александар  Везенков  потпишале  "Меморандум  за  независност на Македонија" и
им го предале на министерот за надворешни работи на Велика Британија, Едвард Греј, како и
на амбасадорите на големите сили во Лондон.
Димитрија Чуповски изработил и карта наМакедонија, со сите специфичности кои
аргументирано  ги  докажувале  посебноста  и  причините  за самостојност на Македонија.
Меѓутоа, поради сопствените интереси и во отсуство на секое чувство за реалност и за
македонскиот народ, големите сили оставиле судбината на Македонија да ја решат
завојуваните балкански држави.
Балканските војни се подготвувале и се воделе за поделба на Македонија.
Во период од неполни две години, колку што траеле, официјално биле извршени три поделби
на Македонија.
Првата поделба била извршена со Српско-бугарската спогодба од 13 март 1912 година по
линијата Деве Баир-Охрид (без оглед на тоа што била ограничена да трае до 1920 година),
втората е по завршувањето на Првата балканска војна, во која границите се поклопувале со
достигнатата линија на фронтот, и
третата е извршена со Бук*решкиот мировен договор од 10 август 1913 година, кога
дефинитивно биле одредени границите меѓу Србија, Бугарија, Грција и Албанија на
територијата на Македонија.
Единствениот принцип врз кој се одредувале и се поставувале границите било правото на
посилниот, односно оружјето.
Со таа поделба, македонскиот народ ја доживеал најголемата измама и ја изгубил довербата
во своите соседи, што имало негативни последици во Првата и во Втората светска војна.
Влијанието намасонската организација се забележува во многу сегменти, особено во
конечните одлуки на Бук*решкиот договор.
Најсилно влијаела Великата француска ложа, во чиј состав дејствувале српската и бугарската
ложа, а нивни главни членови биле Александар Караѓорѓевиќ, Никола Пашиќ и речиси сите
министри во Пашиќевата Влада, односно Александар Цанков, Мидилев и др., како и
одредени раководители на ВМРО- Александар Протогеров, Кирил Прличев и др. Секако,
масонските ложи имале влијание врз поделбата на поранешните османлиски територии  на
Балканскиот  Полуостров.
Тоа  се  докажува  со фактот дека во војната Бугарија била тотално поразена, но и како таква
добила голем дел од османлиската територија.
Во Великата англиска ложа имало членови на грчката Влада.
Македонското прашање не само што не е решено со Бук*решкиот договор, туку е ставено во
форма на забрана на негово потенцирање, па затоа и почнало асимилирањето,
денационализацијата и егзодусот на македонското население, особено на она во Егејскиот
дел на Македонија, сè со цел да му се уништи коренот и да му се изгуби името.
Тоа го докажуваат промените на топонимите и доселувањето  население  со  поинаков
етнички  и  верски  карактер.
Истражувањето  на архивската  документација  сигурно нема да ја обедини Македонија, да
ги избрише бук*решките граници, но со сигурност може да се тврди дека вистината за
Македонија ќе продре низ цел свет, а тоа овозможува враќање на достоинството на
македонскиот човек, интензивирање на борбата за интегрирање во Европа.
Колку што ми е познато, не постои додаток на Бук*решкиот договор со ограничен период, но
има многубројни податоци дека тој не е валиден, како што е неговото непотпишување од
Австро-Унгарија, или одземањето на имотот на Македонците и негово давање на друго
население.
Правото на имот трае вечно, без оглед на тоа што Бук*решкиот договор е апсолвиран, сепак
наследното право е дел од меѓународното право и затоа тој треба да се истражи во целост.
На 5 август 1913 година, американскиот пратеник во Бук*решт, Џексон, ја прочитал Нотата
на американската Влада во која се истакнува:
"Владата на САД става до  знаење  дека  во  секоја  конвенција  која  би  била заклучена во
Бук*решт, со задоволство би сакала да ја види одредбата за целосна граѓанска и верска
слобода на населението на секоја област, која би потпаднала под суверенитет на која и да
било од петте сили или која би поминала од јурисдикција на една под јурисдикција на друга
сила".
Мајореску веднаш ја прифатил оваа Нота и таа се спроведувала во однос на влашкото
население во Вардарскиот дел на Македонија.
Меѓутоа, на предлог на грчкиот претседател Венизелос, Нотата не влегла во мировниот
договор, па и на тој начин македонското население било обесправено.
< pluginspage="http://www.macromedia.com/go/getflashp" ="http://my.opera.com/ancientmacedonia/homes/s/buk*reskiot_dogovor_01.swf" ="application/x-shockwave-flash" height="800" width="600">

The Treaty of Bucharest, August 10, 1913.

1. NEGOTIATION.
The Treaty of Bucharest was concluded on August 10, 1913, by the delegates of Bulgaria, Roumania, Serbia, Montenegro, and Greece. As Bulgaria had been completely isolated in the Second Balkan War, and as she was closely invested on her northern boundary by the of Roumania on her western frontier by the allied armies of Greece and Serbia, and in the East by the Turkish Army, she was obliged, in her helplessness, to submit to such terms as her victorious enemies chose to impose upon her. All important arrangements and concessions involving the rectification of the controverted international boundary lines were perfected in a series of committee meetings, incorporated in separate protocols, and formally ratified by subsequent action of the general assembly of delegates.
2. TERMS.
By the terms of the treaty, Bulgaria ceded to Roumania all that portion of the Dobrudja lying north of a line extending from the Danube just above Turtukaia to the western shore of the Black Sea, south of Ekrene. This important territorial Concession has an approximate area of 2,687 square miles, a population of 286,000, and includes the fortress of Silistria and the cities of Turtukaia on the Danube and Baltchik on the Black Sea. In addition, Bulgaria agreed to dismantle all existing fortresses and bound herself not to construct forts at Rustchuk or at Schumla or in any of the territory between these two cities, or within a radius of 20 kilometers around Baltchick.
8. SERBIA'S GAIN IN TERRITORY.
The eastern frontier of Serbia was drawn from the summit of Patarika, on the old frontier, and followed the watershed between the Vardar and the Struma Rivers to the Greek-Bulgarian boundary, except that the upper valley of the Strumnitza remained in the possession of Bulgaria. The territory thus obtained embraced central Macedonia, including Ochrida, Monastir, Kossovo, Istib, and Kotchana, and the eastern half of the sanjak of Novi-Bazar. By this arrangement Serbia increased her territory from 18,650 to 33,891 square miles and her population by more than 1,500,000.
4. GREECE'S GAIN IN TERRITORY.
The boundary line separating Greece from Bulgaria was drawn from the crest of Mount Belash*tcha to the mouth of the Mesta River, on the Aegean Sea. This important territorial concession, which Bulgaria resolutely contested, in compliance with the instructions embraced in the notes which Russia and Austria-Hungary presented to the conference, increased the area of Greece from 25,014 to 41,933 square miles and her population from 2,660,000 to 4,363,000. The territory thus annexed included Epirus, southern Macedonia, Salonika, Kavala, and the Aegean littoral as far east as the Mesta River, and restricted the Aegean seaboard of Bulgaria to an inconsiderable extent of 70 miles, extending from the Mesta to the Maritza, and giving access to the Aegean at the inferior port of Dedeagatch. Greece also extended her northwestern frontier to include the great fortress of Janina. In addition, Crete was definitely assigned to Greece and was formally taken over on December 14, 1913.
5. BULGARIA'S GAIN IN TERRITORY.
Bulgaria's share of the spoils, although greatly reduced, was not entirely negligible. Her net gains in territory, which embraced a. portion of Macedonia, including the town of Strumnitza, western Thrace, and 70 miles of the Aegean littoral, were about 9,663 square miles, and her population was increased by 129,490.


6. APPRAISEMENT OF THE TREATY.
By the terms of the Treaty of Bucharest, Roumania profited most in proportion to her sacrifices. The unredeemed Roumanians live mostly in Transylvania, the Bukovina, and Bessarabia, and therefore the Balkan wars afforded her no adequate opportunity to perfect the rectification of her boundaries on ethnographic lines.
The humiliating terms imposed on Bulgaria were due to her own impatience and intemperate folly. The territory she secured was relatively circumscribed; she had failed to emancipate Macedonia, which was her avowed purpose in entering the war; she lost the districts of Ochrida and Monastir, which she especially coveted; she was assigned only a small line on the Aegean, with the wretched port of Dedeagatch; and she was obliged to forfeit her ambition as the leader of the Balkan hegemony.
Greece, though gaining much, was greatly dissatisfied. The acquisition of Saloniki was a triumph; she was assigned the port of Kavala and the territory eastward at the insistence of the King and the army and contrary to the advice of Venizelos; in the northwest Greece encountered the opposition of Italy by urging her claims to southern Albania; in the assignment of the Aegean Islands she was profoundly dissatisfied; and she still claims 3,000,000 unredeemed conationals.
The fundamental defects of the Treaty of Bucharest were that (1) the boundaries which it drew bore little relation to the nationality of the inhabitants of the districts affected, and that (2) the punishment meted out to Bulgaria, while perhaps deserved in the light of her great offense in bringing on the, Second Balkan War, was so severe that she could not accept the treaty as a permanent settlement. While Serbia, Greece, and Roumania can not escape a large share of the blame for the character of the treaty, it should not be forgotten that their action at Bucharest was in large measure due to the settlement forced upon the Balkan States by the great powers at the London conferences.
Source: Anderson, Frank Maloy and Amos Shartle Hershey, Handbook for the Diplomatic History of Europe, Asia, and Africa 1870-1914. Prepared for the National Board for Historical Service. Government Printing Office, Washington, 1918.



NEZNAM BOOGIE, AMA OVOJ STOJCHEV MALCE MI E SUMLIV????  збунетост

NEKAKO SE GI PRAVI BUGARIVE KAKO "CVECHKI" KOI IZGUBILE NAJVEKE - A ZABORAVA DA GO SPOMNE SAN STEFANO TREATY , KADE BUGARITE JA ZAZEMAAT CELA TERITORIJA DURI DO SANGJAK, SO CEL BUGARIZIRANJE!!!!!!  голема%20насмевка

PA DA BILO TAKA OSTAVENO NIE SEGA KE SME BILE BUGARI - KAKO MAKEDONCITE VO BUGARIJA I TOTALNO KE BILE MAKEDONCITE IZBRISHANI OD ETHNIKUM.  намигнување

1. Prvo procitaj za;  Russo-Turkish War of 1877–1878 had its origins in the Russian goal of gaining access to the Mediteranean Sea.
http://en.wikipedia.org/wiki/Russo-Turkish_War_%281877%E2%80%931878%29 - http://en.wikipedia.org/wiki/Russo-Turkish_War_%281877%E2%80%931878%29
 
2. Potoa na istata strana procitaj za San-Stefano treaty march 1878:  http://en.wikipedia.org/wiki/Treaty_of_San_Stefano - http://en.wikipedia.org/wiki/Treaty_of_San_Stefano
 
3. Promenata na San-Stefano treaty vo - The Treaty of Berlin, June, July 1878:
http://en.wikipedia.org/wiki/Treaty_of_Berlin%2C_1878 - http://en.wikipedia.org/wiki/Treaty_of_Berlin%2C_1878

TAKA DA STOJCHEV PROPUSHTIL MNOGU RABOTI DA SPOMNE -  NEKAKO KAKO DA FAKA STRANA VO NEGOVIOT "PREVOD" NA NASTANITE SO PODELBATA NA MAKEDONIJA. голема%20насмевка










Постирано од: Boogie
Датум на внесување: 19.Ноември.2007 во 15:32
Бугарите изгубиле највише тоа е факт,но сепак во договорот и Бугарите и Србите и Грците стојат како окупатори на Македонија.Тоа може најубаво да се види во делот каде што приватната своина сеуште останува на Македонците.Бугарите,Србите и Грците тука почнуваат да населуваат свои луѓе и отвараат свои школи при што пробуваат да го придобијат Македонското население секој на своја страна,од тука и се раѓаат Гркофили,Бугарофили и Србофили.
Бугарите губат исто така и бидејки нивниот кнез насилно се прогласува од кнез за крал што не било договорено од сојузниците а посебно ги лутат Германците и Австро-Унгарците но затоа ги придобиваат Русите за свои сојузници со покрстување на бугарскиот крал во православен владетел.
Македонците требале таа улога да ја изиграат благовремено бидејки берлинскиот договор јасно кажува за Македонска политичка независност по што би добила автономија како кнежевство на чело со Руски кнез.Тука БУгарите ја претекнуваат и присвојуваат Македонија по Сан стефано,имено Македонската војска која заземала Руска страна останува во склоп на Бугарската и наместо да ја ослободи МАкедонија тие од Ќустендил тргаат накај Истамбул да се справат со Турците на основа на Христијанството надевајки се на слобода и автономија.


-------------
http://www.TattooArtists.org/boogie" rel="nofollow - Борбата продолжува,поробениот за слобода а слободниот за совршенство


Постирано од: Boogie
Датум на внесување: 23.Јануари.2008 во 12:21

ВО МУЗЕЈ НА МАКЕДОНИЈА


Изложба за војводата Дедо Иљо Малешевски


Изложбата "Војводата Дедо Иљо Малешевски" ќе биде отворена утре (12 ч.) во Музеј на Македонија. Изложбата се поставува по повод 130 години од двомесечната слобода на Пијанец и 110 години од смртта на познатиот ајдутски војвода Иљо Марков Малешевски. На изложбата ќе бидат презентирани бројни документи, карти и фотографии на оваа значајна историска личност, како и неколку лични предмети.

Поставката ќе ја отвори доцент д-р Никола Жежов. Автор на концепцијата е Мирјана Нинчовска, виш кустос во Историскиот оддел на Музејот на Македонија.



-------------
http://www.TattooArtists.org/boogie" rel="nofollow - Борбата продолжува,поробениот за слобода а слободниот за совршенство


Постирано од: marco_antony
Датум на внесување: 23.Јануари.2008 во 19:23



Kartata vo prilog e edna od 4-te mermerni mapi sto
se naogjaat vo Rim na zidna ploca na stranata na
ulicata Via Imperiali koja sto vodi od Colloseo
Romano do rimskite forumi (Foro Romano, Foro Traiano
i dr.). 4-te mapi se oznaceni so razlicni
vremenski periodi koi go oznacuvaat pojavuvanjeto i
podemot na gradot-drzava Rim od najrano vreme od
nekade 700-800 godini pred Hrista pa navamu.
Interesnoto za nas e toa sto barem na 3 od ovie 4
mermerni mapi stoi jasno ispisano imeto Makedonija
(i toa vo vremeto koga rimskata drzava se sostoela
samo od gradot Rim); voedno, Makedonija e oznacena
nastrana=razlicno od imeto Grcija koja vo najgolem
del od mapite ne e nitu narecena kako Grcija tuku
Egej, Epir i sl.

Znaci, vistinata za Makedonija i za nas koi ziveele
i ziveeme vo nea lezi na dofat na rakata, so brojni
artefakti i istoriski crtezi i zapisi od damnina,
samo treba da se potrudime tie fakti da se soberat,
sistematiziraat i soodvetno prezentiraat kako takvi
na site vo svetot.





-------------
                             PARADISE MACEDONIA


Постирано од: Boogie
Датум на внесување: 25.Јануари.2008 во 10:15

МУЗЕЈ НА МАКЕДОНИЈА


Нови документи за дедо Иљо Малешевски


Неколку нови документи, факсимили од писма, лични предмети, карти, насликан портрет на беровскиот војвода, за прв пат се презентираат пред македонската јавност, благодарение на неколкугодишното истражување на Мирјана Нинчовска


- Личноста на Илија Марков Поп-Георгиев или попознат како дедо Иљо Малешевски е длабоко врежана во свеста на македонскиот народ. Станува збор за легендарна личност. Од неговото излегување во ајдутство да го брани македонскиот народ, па се до учеството во војните во соседните држави насочени против турската власт. Тој ги пробива и македонските граници, станува европски познат, вели историчарот д-р Никола Жежов, по повод отворањето на изложбата во Музејот на Македонија, посветена на овој војвода од 19 век.

Неколку нови документи, факсимили од писма, лични предмети, карти, насликан портрет, за прв пат се презентираат пред македонската јавност, благодарение на неколкугодишното истражување на Мирјана Нинчовска, виш кустос во Историскиот оддел на Музејот на Македонија. Изложбата е по повод 130 години од двомесечната слобода на Пијанец и 110 години од смртта на познатиот војвода.
Историчарот Жежов вели дека многу преписки, факсимили и документи се наоѓаат во ќустендилскиот музеј во Бугарија. Документи за животот и делото на Малешевски има и во Србија, Русија, односно сите земји коишто имале контакт со неговото дело.

- Посебно место во изложбата зазема и факсимилот од еден чешки весник каде уште во 1867 година е објавена биографија на Дедо Иљо Марков, а тоа јасно говори дека станува збор за личност позната на европската јавност, вели Жежов. Тој додава дека архивите во соседните земји се отвораат за истражување на ликот и делото за оваа историска личност и веќе не може да се зборува за табу-тема во однос на таа документација.

- Донесена е голема архивска граѓа за истражување, но потребни се средства. Но, полека се откриваат и се доразјаснуваат сите процеси и личности, додава историчарот.

Авторот на концепцијата, Мирјана Нинчовска вели дека личните предмети на Малешевски и биле поттик да почне да го истражува неговот лик и дело.

- Претставена е и фотографија на Илија Марков Поп-Георгиев со неговата сопруга, потоа сликан е и непосредно пред својата смрт. Оваа изложба е значајна, бидејќи Малешевски првпат се обработува од музејски аспект, вели Нинчовска.

Иљо Марков Малешевски, роден 1805 во Берово, македонската историја го познава како голем револуционер кој ја бранел својата христијанска вера и честа на своите блиски од неправдите на османлиските владетели. Со своето дејствување станал еден од најистакнатите ајдутски војводи не само во Македонија, туку и на Балканот.

Неговата дејност е дел од ослободителните борби во втората половина на 19 век. Учесник е во Разловечкото (1876) и Македонското (Кресненско - 1878) востание. Дејствувал најдолго од сите македонски војводи. За своите војнички заслуги е одликуван со српски, руски и бугарски воени одликувања. Умрел во Ќустендил 1898 година.


Анита ЈОВАНОСКА
Фото: Д.АНДОНОВСКИ


-------------
http://www.TattooArtists.org/boogie" rel="nofollow - Борбата продолжува,поробениот за слобода а слободниот за совршенство


Постирано од: naemnik
Датум на внесување: 25.Јануари.2008 во 10:59
Taken from the libraries of the Bulgarian Exarchar Kiril

The first Constitution of
Macedonia - Kresna 1878
by The Macedonian Rebel
Committee

The Begining Page of the Constitution:

http://bp3.blogger.com/_ofsKG4Jlu5I/RxEmhuTuSlI/AAAAAAAAAH8/Rt9LAcTPNZM/s1600-h/Pravilnik_na_makedonskiot_vostanicki_komitet_1878.jpg">

Translation:

“With the wish to cast off the Turkish bondage from our fatherland, each and every one of us stands ready to sacrifice whatever is necessary. We have rebelled as champions of freedom. By shedding our blood throughout the fields and forests of Macedonia, we serve as the Macedonian army of Alexander the Great. We fight for freedom and our motto is: "Freedom or Death!"



http://bp2.blogger.com/_ofsKG4Jlu5I/R3eTTH01bGI/AAAAAAAAAQQ/Yn_Y7kUday0/s1600-h/kreshna+stemp+1.jpg">
http://bp0.blogger.com/_ofsKG4Jlu5I/R3eThn01bHI/AAAAAAAAAQY/hVgEwBHpom8/s1600-h/kreshna+stemp+2.jpg">
http://bp0.blogger.com/_ofsKG4Jlu5I/RxEm4-TuSmI/AAAAAAAAAIE/CxIljfTPJCs/s1600-h/pecat_na_Kresnensko-razloveckoto_vostanie.jpg">

And Dedo Iljo Vojvoda and his proclamation of the Kreshna Uprising


Here is his Proclamation before the Uprising began:
http://bp2.blogger.com/_ofsKG4Jlu5I/RxEqkeTuSoI/AAAAAAAAAIU/LO94Pjso12Y/s1600-h/Proglas_Iljo_Maleshevski_vostanichki_komitet.jpg">
Macedonian's!
Macedonian's our mother rose up and cry with bitter yell under Turkish fire and yatagan. Our parents blood is shed, sons and brothers are calling to take up our arms against fife century's enslavers and violators, and our abused mothers, wifes and sisters are under the unbearable and inhuman Turkish behavior are crying upon our devastated homes and are waiting for our response.

Macedonian and Bulgarian Hero's!
Our holy Lion is roaring through our Macedonian forests and valleys and is calling us all to take up arms. Where ever you are, hurry up to getter together with our weapons in our arms, to save those innocent victims from this filthy and spiteful humiliation.

Remember that our fathers spill their blood for Greek and Serb freedom [...] Look upon the last year events and you shall see that blood from our [....] still stand on
Aleksandrian and Shipanian passage, which blood they did not spare for our freedom...

Macedonians!
Now is the time to convince our educated betrayers, that Macedonia even after fife centuries of slavery still can give a birth and still have inside it self Sons Hero's!


2nd of May 1879

Malesh Mountain Macedonian Uprising Committee.


Taken from: Научен архив, Българската академия на науките, София, (НА-БАН-С),Фонд: Сбирка IX, оп. 1, а.е. 55, л. 1.




-------------


Постирано од: m__g__
Датум на внесување: 25.Јануари.2008 во 11:27
Македонцы!

Македониїя майка наша станА й плаче съ горки выкове подь огънтъ и іатаганъ турскій. Умученнытъ и съ крвъ облеаны наши родители, сынове и братя ньі выкагъ на оружіе противъ петвЬковнитЬ наши мучители и насилницы, а обезчестеныте наши майки, супруги и сестры съ горкы солЬзи на очитЬ си подъ гнусный й безчеловЬчный турскій произволъ кукатъ около опустошаемй наши домове и чекать да имъ се отзовеме. Юунаци Македонски й Бъгарски! СвЬтлый нашъ левъ реве по наши македонски гори и долины, планины и пустины и ны вика сички на оружіе. ГдЬ и да сте вы, побързаіте да се собереме съ оружіе въ рАцетЬ ни, за да ги избавиме тыА невиноваты жъртвьі отъ ова гнусно и позорно безчестіе. Донесете си на умъ шо наши татковцы й дЬдовцьі се бориха и си проливаха своа кръвъ за свобода гръчка и сьрбска... ПоглЬдъ свой и на ланскн годины и ке видите, шо кръвъ отъ наши... оψе стои на Алексинскиы и Шипканскы проходы, коҗто кръвъ они не пожалЬха за обψа свобода наша... Македонцы! Сега е време да увЬриме нашитЬ просвЬтены предатели, ψо Македонiæ й сега в петьвЬковното си робство ражда и има въ себе си сынове юнацы! 1879 год. 2-й Маіа Малешъ-Планина Македонскій возстанническій Комитетъ". Извор: Научен архив, Българската академия на науките, София, (НА-БАН-С), Фонд: Сбирка IX, оп. 1, а.е. 55, л. 1.




-------------
Go ahead!
Make my day!


Постирано од: naemnik
Датум на внесување: 25.Јануари.2008 во 12:13


Zbore za Krvta na tie sho go vodat Vostanieto u ovaj sluchaj KRESHNA, i se borile isto i tam kaj Aleksandrijski i Shipinski Prohodi!!!


Od Brat mu na Iljo Malesheski, Popgeorgiev Berovski e sostaven i USTAVO, pa chitaj:




http://bp1.blogger.com/_ofsKG4Jlu5I/RxEmQOTuSkI/AAAAAAAAAH0/m8HAYChCyo8/s1600-h/Pravilnik_na_makedonskiot_vostanicki_komitet-Kresna.jpg">
http://bp3.blogger.com/_ofsKG4Jlu5I/RxEmhuTuSlI/AAAAAAAAAH8/Rt9LAcTPNZM/s1600-h/Pravilnik_na_makedonskiot_vostanicki_komitet_1878.jpg">


A VO CRKVATA KADE SHTO GO VODAT I PRVOTO VOSTANIE, RAZLOVCI - BEROVSKO mozhesh da idesh i da videsh sho ima tamu, ama za da imash predstava sho da trazhes, eve ti pa vidi:


http://bp1.blogger.com/_ofsKG4Jlu5I/RxHiVOTuSrI/AAAAAAAAAIs/DNPQE9BQGKo/s1600-h/razlovci+sun.gif">


LICHNO GO IMAM VIDENO !!!


-------------


Постирано од: naemnik
Датум на внесување: 25.Јануари.2008 во 12:19
GRCITE NEMAT IZBOR, ONI SA SI ZNAJALE SHO E KAKO E, I IMA OSHE GRCI SHO SA NORMALNI, A NE FASHOS, I ZNAAT DA CHITAT I GLEDAT SHO NIVNITE SA PISHUVALE.

JA TI PRIMER NA GRCHKI ISTORICHAR, NASLEDNIK NA PAVLOS MELAS, NASLEDNIK NA NAJGOLEMIO UBIEC NA MAKEDONSKI CIVILI U GRCHKATA ISTORIJA:


http://bp1.blogger.com/_ofsKG4Jlu5I/R5mrF7bjBMI/AAAAAAAAAR4/ZjTejwC8RHw/s1600-h/nema_denehei.png">

Translation from Greek:

Occasionally, up by chicken-chasing, the cackle, the sounds, all of a sudden a village woman would appear and start to curse in her own heavy(difficult) macedonian language.The soldiers offered her money, and searched for whom they should compensate for the damages, and also to buy bread, wine, tsipuro, butter, cheese and other eatables. Instead they got in return the same stereotypical answer, that they first heard outside Nausa where they met the first slavic speaking villager, who answered us with his head bent down, the answer we got wherever we went, from the outskirts of Thessaloniki and all the way to Florina, it was the same melancholic answer to all our demands: Nema, there is none.

Taken from "Oi Polemoi 1912-1913" by Spirou Mela from 1972.


-------------


Постирано од: Vladimir88
Датум на внесување: 25.Јануари.2008 во 15:18



Makedonskoto zname na makedonskata kolonija vo S. Peterburg so Bucefal, konjot na Aleksandar Makedonski, i sonce vo izgrev so zlatesti bukvi: „EDINSTVENA NEZAVISNA MAKEDONIJA“ (mart 1914)




-------------

http://www.youtube.com/watch?v=B9-eAYHooUo -
Linkin Park - Crawling


Постирано од: Boogie
Датум на внесување: 04.Февруари.2008 во 12:25

As for the ancient Macedonians being Greek? First, for a Macedonian, especially for a Macedonian soldier, there was no greater honour than being Macedonian. So, why would they want to be any less? As for being Greek, the word "Greek" was not invented until the Roman times, so how could they be Greek?

Lastly, just because modern Greece decided to associate itself with the non-existent so called "ancient Greece" that does not mean that modern Greeks have the right to claim the ancient Macedonian heritage. Just because some modern Greek said koine was a Greek language it doesn't make it so. More than fifty percent of the words in the koine language are similar to those of today's Macedonian language. How do you explain that? So my foolhardy Greek friends GIVE IT UP, Macedonia has always belonged to and will always belong to the Macedonians. What you were taught to believe, by your modern Greek progenitors, was only a 19th century myth, the dream of a few mad men, a dream that has turned into a nightmare for all of us.

References:

Josef S. G. Gandeto, Ancient Macedonians, The differences Between the Ancient Macedonians and the Ancient Greeks, Writers Showcase, New York.

M. M. Austin, The Hellenistic World from Alexander to the Roman Conquest, London, Cambridge University Press, 1981

F.W. Walbank, The Hellenistic World, Fontana History of the Ancient World, Fontana Press, 1992.

Peter Green, Alexander to Actium, The Historical Evolution of the Hellenic Age, University of California Press, Berkley Los Angeles, 1990.

Peter Connolly, Greece and Rome at War, Macdonald Phoebus Ltd, 1981.



-------------
http://www.TattooArtists.org/boogie" rel="nofollow - Борбата продолжува,поробениот за слобода а слободниот за совршенство


Постирано од: Boogie
Датум на внесување: 20.Март.2008 во 19:48
еве уште влачки НЕПОБИТНИ ДОКАЗИ

Византискиот писател Георги Акрополит (13. век) наведува кои градови ги уништувал бугарскиот цар Калојан во 1206 - 1207 година.
Тој пишува: "Серес во минатото бил многу голем град, но Бугаринот Јоан (Калојан, з.м.) го разрушил до темел" ("Бугарската воена уметност за време на феудализмот", 1958, стр. 414).

Веќе во 14 век, поранешниот византиски император, Македонецот Јован Кантакузин, опишувајќи ги нападите на бугарскиот цар Михаил Шишман во 1323 година, пишува: "Овде била целата војска од запад - македонската и тракиската, сите тие кои биле во градовите на исток под власта на Ромеите" (исто, стр. 428).

Многу често името на Македонија го спомнуваат и западните хроничари, но за да не го оптоваруваме текстот, овде ќе изложиме само некои од нив.

Алберт Аквински (12 век) во делото "Историја", следејќи го патот на крстоносецот гроф Вилхем, од Алвон на Јадранското Море, пишува: "Откако се симнал на копното, тој отишол во градот Солун, кој се наоѓа во областа Македонија" (ГИБИ, т. 8., стр. 164).

Од истиот период е и таканаречениот "Пегавски летопис", во кој бил опишана Третата крстоносна војна, на чело со Фридрих Барбароса. Откако неговите војски поминале преку Ниш и Софија, тие стигнале до "...Филипол, најголемиот град во Македонија" (исто, стр. 205).

Да спомнеме и дека македонските писатели од тоа време, исто така, знаеле дека му припаѓаат на народ, кој е различен од соседните Бугари, Грци и Срби.
Така, на пример, нашиот прв печатар, кој во 1560 година отпечатил Псалтир, за себе напишал: "Јас, Јаков од пределите на Македонија, од местото наречено Софија."
(М. Дринов: "Сочиненија, т. 2, стр. 495).
Македонецот Јаков не ја распространувал својата книга во Бугарија, туку само во Македонија и затоа во неговиот "Псалтир" од 1570 година, им се обратил на читателите со зборовите: "Ако некој посака од оваа света книга, сите се доставени кај Каратрифун во Скопје (исто, стр. 497).


-------------
http://www.TattooArtists.org/boogie" rel="nofollow - Борбата продолжува,поробениот за слобода а слободниот за совршенство


Постирано од: tofu
Датум на внесување: 27.Март.2008 во 11:56
ДНК истражувањето за Македонците

Погледнете го:
http://www.historyofmacedonia.org/ConciseMacedonia/AncientGenes.html

http://www.makedonika.org/processpaid.aspcontentid=ti.2001.pdf

http://www.historyofmacedonia.org/ConciseMacedonia/Y-chromosomes.html

-------------
It’s just unbelievable how many people think their version of reality is the only one that exists.


Постирано од: mamamd
Датум на внесување: 04.Август.2008 во 08:09
... segashnost..realnost...
....prezemeno od Dnevnik...

Со куќата на Карев ловат политички поени

Под заштита е само плочата, но не и објектот, вели Ставре Карески, потомок на војводата, кој со свои пари ја одржува куќата со историска важност

Освен плочата што ја поставија пред избори со натпис дека куќата е споменик под заштита и дека во неа живеел Никола Карев, државата не дала ни денар за нејзино одржување, вели Ставре Карески (61) од Крушево, подалечен потомок на претседателот на Крушевската Република, кој има чест да живее во куќата каде што војводата поминал дел од својот живот.„Да не го правите ова само за избори“, ги прашав претставниците од Министерството за култура, кои во 2006 година свечено ја открија плочата на фасадата. Рекоа: „Не, ние ќе бараме пари од министерот за да се реставрира надворешниот лик на куќата“. Но, до денес никој не ни дал ни денар. Се извитка и плочата што ја поставија - вели Карески. Тој со свои пари ги зачувал нејзиниот автентичен внатрешен и надворешен изглед, со мали корекции. За разлика од овој објект, куќата каде што се родил Карев, поради дотраеност била срушена, а на нејзино место изградена нова, со поинаков изглед.

- Според наши информации, во Крушево не е зачуван ни објектот каде што живеел војводата Питу Гули. Најмногу не' боли тоа што кога ги преселуваа коските на Никола Карев од Историскиот музеј, пред да ги стават во споменикот, со години останаа во магацин пред кој чуваа кучиња. Народот не знаеше за тоа - додава Карески. Во куќата од сите страни ѕиркаат портрети и статуетки на војводата. Сопствениците располагаат со стари фотографски материјали на кои се прикажани илинденските чети и прославата на 15-годишнината од Илинденското востание. Иако куќата е сместена непосредно пред Гумење, на Илинден немаше посетители.

...na ova i nema shto da se dade komentar...ova e nashata realnost...ova e nashata vistina...




Постирано од: Boogie
Датум на внесување: 27.Октомври.2008 во 00:27
Правнукот на Дончо Штипјанчето по 50 години живеење во Турција дојде во Македонија
Со ова решение, по половина век живот во Турција, 58 годишниот Боро Чамушев, правнук на опеаниот во песните штипски и македонски револуционер - современик на Гоце Делчев, комитата Дончо Штипјанчето, доби македонски пасош.
 
„Јас денеска дојдов во Штип за да извадам пасош оти во Турција го изгубив“ – вели Боро Чамушев, правнук на македонскиот револуционер Дончо Штипјанчето.
 
Освен што за годиниве Чамушев македонското државјанство го сменил со турско, го сменил и идентитетот.
Таму е пензионерот Месу Бора. Со едвај разбирлив македонски јазик Боро ја дораскажа својата животна приказна.
 
Иако Боро го заборавил македонскиот јазик, не го заборавил прадедо си. Горд е  на својот прадедо македонски комита.
 
Намерата на Боро е податоците  за својот прадедо Андон Тошев Стојанов, или Дончо Штипјанчето, да ги собере и да им ги остави на своите деца со аманет - семејното револуционерно минато да не се заборави.

-------------
http://www.TattooArtists.org/boogie" rel="nofollow - Борбата продолжува,поробениот за слобода а слободниот за совршенство


Постирано од: Тречи
Датум на внесување: 13.Јануари.2009 во 21:27
18th king of Macedonia (359–336 bc), who restored internal peace to his country and then, by 339, had gained domination over all Greece by military and diplomatic means, thus laying the foundations for its expansion under his son Alexander III the Great.
Early life and accession

Philip was a son of Amyntas III. In his boyhood he saw the Macedonian kingdom disintegrating while his elder brothers Alexander II and Perdiccas III, who each reigned for a few years, strove unsuccessfully against insubordination of their regional vassal princes, intervention of the strong Greek city Thebes, and invasion by the Illyrians of the northwest frontier.
Philip himself spent some time as a hostage at Thebes, the leading city (with Athens) of this decade (370–360 bc), where the great Epaminondas, the most inventive tactician of all Greek generals until then, was in charge of the best army in Greece. These were probably the most formative years of Philip’s education. When he returned to Macedonia his brother Perdiccas soon found him ready for a command.
Philip came to the throne suddenly and unexpectedly in 359, when Perdiccas was killed meeting an Illyrian invasion. The Illyrians prepared to close in; the Paeonians were raiding from the north, and two claimants to the throne were supported by foreign powers. In this crisis Philip showed a good sense of priorities by buying off his dangerous neighbours and, with a treaty, ceding Amphipolis to Athens. He used the time gained in military preparations. The army that later conquered Persia was developed all through his reign, but the decisive innovations in arms—the sarissa, a pike nearly half as long again as the spear of the Greeks—tactics, and training belong probably to this first year.
Macedonian expansion

In 358 he invaded Paeonia, and then he defeated the Illyrians decisively, in a battle that already suggests a master of war. The next year his marriage with Olympias, the Molossian princess of Epirus (the mother of Alexander the Great), helped to stabilize his western frontier. Now he ventured to antagonize Athens by recapturing Amphipolis, the strategic key securing the eastern frontier and giving access into Thrace; and in 356 he took the west Thracian Crenides (renamed by him Philippi), a place newly founded to exploit new finds of silver and gold in Mount Pangaeum. These successes frightened his neighbours into forming a coalition against him, which was joined by Athens; but it achieved nothing.
The 10-year “war for Amphipolis” with Athens showed that the Athenians, with all their naval power, were quite unable to damage the continental and military power of Macedonia or even to save their own allies from Philip’s attacks. Meanwhile he twice penetrated deeply into Thrace. And in the south a Thessaly divided against itself gave him an entry into Greece. These same 10 years saw central Greece immersed in the Sacred War to liberate Delphi from its occupation by the Phocians, enabling Philip to intervene as the ally of Thebes and the Thessalian League of city states. His only great defeat in the field came in Thessaly in 353, owing (it seems) to overconfidence and failure of reconnaissance. The next year he retrieved it with a spectacular victory, which forced the Athenians to occupy Thermopylae and bar his path to the south.
Presidency of the Thessalian League

Characteristically, Philip declined the trial of strength, prepared to wait for six years until he could gain Thermopylae by negotiation and without striking a blow. Meanwhile his Thessalian victory earned him election as president (archōn) of the Thessalian League (probably 352), a position unique for a foreigner in a Greek confederation and one that was to bind Thessaly to the kings of Macedonia for 150 years and more.
Philip’s capture of Olynthus and annexation of Chalcidice in 348, enslaving the Olynthians and other of the Chalcidians, was disquieting to many. The Greeks themselves occasionally were brutal to small cities, but Olynthus was a large city. Philip’s enemies could affect a high moral tone and contempt for a barbarous Macedonian, but even his friends might have wondered whether he ought to be allowed into the heart of Greece with an army. Yet there were many ways in which he could serve them. Particularly, he could finish the Sacred War, which the Thessalians, Thebans, and others still could not finish for themselves. Athens could not prevent this now and had reason to fear that Philip’s next campaign in Thrace (346) might challenge its own control of the sea route to southern Russia, its main source for imported corn. Significantly, however, it was Philip, and not Athens, who made the first overtures for peace, though all the military initiatives lay in his own hand. His plans for the future, in Greece and farther afield, included Athens as a willing ally, not as a defeated enemy.
Even before the peace with Athens was ratified (346), the Athenian publicist Isocrates was inviting Philip to reconcile the four leading cities of Greece and to lead a united Greek alliance in a war of expansion against Persia. A step in this direction was Philip’s intervention now to end the Sacred War, in recognition of which he was admitted to membership of the Delphic Amphictyony—an association of neighbouring states. The votes of the Thessalians and their clients gave him a control of its council, which could be used on occasion for political and diplomatic ends.
He lost no opportunity in the next years (346–343) of penetrating Greece without war, by winning and buying friends among the politicians of the smaller cities and intervening occasionally with subsidies or a force of mercenaries in their local disturbances. This policy made him some enemies, too, and it played into the hands of the great orator Demosthenes and others at Athens. Demosthenes saw Philip now as a bar to Athenian greatness and a threat to its freedom and existence; he talked tirelessly to warn the Athenians of the danger and to convince the Greeks in general that it was their danger too. Philip in these years conciliated Athens in small ways even under provocation, but he came to see that Demosthenes and the anti-Macedonians were beyond conciliation (343–342). Meanwhile, he reasserted his suzerainty over the neighbouring Illyrians, tightened his grip on Thessaly, and in 342 began the series of campaigns in Thrace that enabled him in two years to annex great parts of it as a province, and finally to demonstrate his power against the Scythians settled on the southern banks of the Danube Delta. The events in Thrace caused two of his Greek allies, the cities of Perinthus (later called Heraclea, present-day Marmaraereğlisi) and Byzantium, to review their position, and his coercion of them led to the two great sieges that showed the development of his artillery and allied arms, of which his son Alexander was to make greater use in Asia.
The declaration of war by Athens in 340 enabled him to raise the two sieges without undue loss of face, though he had failed to establish a threat to the Athenian corn route to southern Russia. Athens was to be intimidated now by invasion of its territory through central Greece, where the key position was held by Thebes, his ally hitherto, but of late a dissatisfied and recalcitrant one. His services to it in the Sacred War had been more than offset by his new position as its successful rival for leadership in and through the Amphictyony, and his moves toward hegemony in Greece could be seen in Thebes as encroachments.
Victory of Chaeronea

When Philip swept south with his army in November 339, he hoped to rush the Thebans into honouring their alliance and letting him through into Attica. The Thebans listened instead to Demosthenes and to their own instinct of self-preservation. The Greek alliance became something formidable with the accession of Thebes, and Philip was forced, as a contemporary orator put it with only a mild exaggeration, “to stake his all on the issue of one short day.” Chaeronea was a famous victory, gained by decisive blows of Philip’s cavalry. His real skill as a general can be seen, though dimly, in a manoeuvre of controlled retreat aimed at dislocating the advancing Greeks and creating gaps for the cavalry to strike. By winning this battle he had won the war.
In the various peace treaties with the Greek states, Thebes had to admit a Macedonian garrison, and its democratic constitution was replaced by a pro-Macedonian government; but Athens suffered neither invasion of its territory nor interference with its democracy and was not disarmed by dismantling of the walls or surrender of the navy. For Philip, Athens was the one Greek state from which he needed not neutrality or unwilling alliance but active cooperation. All past experience had shown that wars against Persia succeeded only when the Persians were denied the use of the Aegean, and for this the great Athenian navy was the first need.
In Greece (outside Thessaly), Philip could have had no illusions about his own unpopularity, except among those of the well-to-do who were attracted by his court and his patronage; some cities also (especially the neighbours of Sparta) were glad to lean on Macedonia for support against an ancient enemy. Philip intended to involve all the Greeks with the Persian war. So Isocrates had advised him eight years before; but on the details of the ways and means he had no advice to offer. Philip himself organized the Greeks now to keep the peace with him and with each other and to support him in the Persian war overseas. In the constitutional details of his settlement of Greece he may well have had the help of Aristotle, free from his recent duties as tutor of the young Alexander.


The League of Corinth

Philip’s so-called League of Corinth, established in 337, was an organization designed to preserve and perpetuate a general peace (koinē eirēnē), inaugurated when the delegates of all the states of Greece (except Sparta) and the islands swore to abide by it and to recognize Philip as president (hēgemōn) for this purpose. The general peace was a political innovation of the Greeks themselves, used several times in the past 50 years in attempts to stabilize affairs while promoting this or that hegemony. The peace had never lasted long because the leading Greek states had neither the power nor the mutual trust to create an effective organization for collective action against aggressors.
Philip designed a council of representatives from all the states (synedrion), which was empowered to deliberate and decide on action to be taken in the event of the peace being broken or threatened. After the decisions were made, their execution lay with Philip as hēgemōn. The states were under obligation to supply troops or ships to the hēgemōn on demand, by quotas corresponding to their voting power on the council. Though neither Philip nor Macedonia had representatives on the council, it was the knowledge that the hēgemōn had the power of Macedonia in his hand that made this organization effective. As it happened, Corinth, where the inaugural meeting was held, was one of only three Greek cities with a Macedonian garrison, a fact the significance of which can have been lost on nobody.
Last years

Philip was wise, no doubt, to build on the foundation of the earlier practice of the Greeks themselves and also to refrain from organizing them in any permanent alliance that would have recalled too much the unpalatable experiences of the past. He was not, however, a Greek politician or even a Greek, but king of the Macedonians; and he cannot possibly have seen the settlement of Greece—as most modern historians have seen it—as the culmination of his life’s work. For him it culminated nothing and was not even an end in itself but only a means. Chaeronea had brought the Greeks to order, and his plans required that they should stay in order now. The synedrion at Corinth heard his program for a Persian war and duly acclaimed it early in 337. Early the next year an advance force of the Macedonian army crossed to Asia Minor. Philip would lead the grand army into Asia presently, and the Greeks would be with him.
This meteor fizzled out. The subtle, pliant, patient, calculating diplomatist, master of timing in politics and war, ended his life in a tale of irresponsible incompetence. The historian Theopompus, who saw Philip at close quarters, made much of his vices, his love of drink and debauchery, and his wild extravagance with money. Allowance made for this notably faultfinding and puritanical writer, Philip’s character did contain some real ambiguities, extending into his domestic life. His “political marriages” were mostly opportune symbols of goodwill toward princes or groups worth conciliating, but his last marriage, in 338, to the Macedonian Cleopatra, led to a final break with Olympias, his queen, who left the country accompanied by the crown prince Alexander. Though Olympias was unpopular at court and though Cleopatra’s connections were powerful and important, it was not “politic” to put the succession in jeopardy. Philip showed that he had never intended this result, by taking trouble to be reconciled with Alexander. The tradition that makes him infatuated with Cleopatra is probably right. If so, he misjudged fatally the amount of harm that could be done by marrying her.
With the preparations far advanced for the crossing into Asia, at the grand celebration of his daughter Cleopatra’s marriage to Alexander of Epirus (brother of Olympias), Philip was assassinated by Pausanias, a young Macedonian noble with a bitter grievance against the young queen’s uncle Attalus and against Philip for denying him justice. This was the official explanation, and Pausanias himself could add nothing to it; he was killed on the spot. Suspicion fell on Olympias and Alexander, those with most to gain from Philip’s death, and many modern interpreters have followed it. Aristotle, however, clearly did not believe it. In his Politics a few years later he used this incident as an example of a monarch murdered for private and personal motives—which would have been a puerile indiscretion if either he or the world in general had ever taken the canard seriously.
Assessment

So ended, unworthily, the first of the great Macedonians. Everything known about him comes from Greek sources, which concentrate on his impact upon the Greeks and their history. Yet even more impressive, in view of Macedonia’s troubled and undistinguished past, would be the full story of his unification and expansion of his own kingdom; his control of its regional princes, nobles, and gentry and their retainers, to form a great Macedonian people, symbolized by the finest army the world had seen; and his continuing attrition by warfare and diplomacy, which in some 20 years reduced much of the Balkan peninsula to subservience.
The apparently untidy record of his campaigns into Illyria or Thrace and of his interventions with diplomacy or arms (or both) in Thessaly, Euboea, and the Peloponnese, which might suggest that repetition is a sign of incompetence, seem better interpreted as the work of a strategist operating always on several fronts, often preferring diplomacy to war, limited objectives to the grandiose, the smaller risks to the greatest; especially never forgetting that there is always another day. His decisive day at Chaeronea came, in a sense, because his true policy in Greece had failed, thanks partly to Demosthenes. But probably to take control of Greece without a Chaeronea was a real impossibility at this date (or indeed later).
Though Philip certainly wanted to be acceptable in Greece and did attract many important Greeks to his court, his philhellenism has been overrated: Olynthus and other Greek cities knew better. Though he cultivated the Athenians for reasons of high policy, there is no evidence that he ever in his life set foot in Athens, a remarkable piece of insouciance at every level. Pella, his capital, had long been a resort or refuge of great men of letters, and under Philip the connection with Plato’s Academy was preserved, Theopompus was entertained, and Isocrates was invited; the leading actors of the Athenian stage appeared in Macedonia, too. Aristotle, whose father had been physician to Amyntas, Philip’s father, spent three or four important years as Alexander’s tutor.
Philip presumably was at home with these people, but tradition says nothing of him as a man of letters himself or as an intellectual, though as an orator he could impress a party of Athenians that included Demosthenes and Aeschines and other professionals. His charm was great; he was by nature convivial, hospitable, and a bon viveur. Undoubtedly he drank too much and too often, with the saving grace that he was known to listen to home truths even when drunk. As a commander in the field he was unwearying, and in action he fought like a lion; in the end he was really disfigured with old wounds. He was a general perhaps not of genius but of a very high order, with the tactical skill to coordinate the cavalry and infantry arms which were largely of his own creating. Making and training over the years a great army, he was paradoxically sparing and even cautious in using it.
If he had survived to invade Asia, it would not have been to overthrow the Persian Empire. He might have established a Macedonian empire in Asia, perhaps, but it would have been a Mediterranean empire in character. The Greeks would have benefitted by colonization, but the problem of Greek freedom would have remained, with the political domination of the higher culture by the lower. Philip was aware of the problem, and the League of Corinth, with its facade of freedom, was his answer. It did not deceive the Greeks or satisfy them; but no later Macedonian king could improve on it. Philip had made Macedonia, and now Macedonia and its kings made world history.


Additional Reading

The major ancient history of Philip and his age, Theopompus, Philippica, in 58 volumes, survives only in fragmentary quotations by other authors. Historical summaries survive in the work of the Greek historian Diodorus Siculus, Book XVI, and the Roman Justin’s summary of Pompeius Trogus, Books VII–IX. The contemporary Athenian orators Demosthenes, Aeschines, and Isocrates preserve much information in the context of the polemics of Athenian politics.
J.R. Ellis, Philip II and Macedonian Imperialism (1976); George Cawkwell, Philip of Macedon (1978); and Alfred S. Bradford (compiler, ed., and trans.), Philip II of Macedon: A Life from the Ancient Sources (1992), are balanced, well-researched biographies. A biography from one of the most important historians of ancient Greece is N.G.L. Hammond, Philip of Macedon (1994). N.G.L. Hammond and G.T. Griffith (eds.), A History of Macedonia, vol. 2 (1979), is also a valuable reference. A useful section of a longer work is J.R. Ellis, “Macedon and North-West Greece,” and “Macedonian Hegemony Created,” chapters 14–15 in The Cambridge Ancient History, 2nd ed., vol. 6, The Fourth Century B.C. (1994), ed. By D.M. Lewis et al., pp. 723–790, as well as the bibliography in the same volume, pp. 937–939.

http://www.britannica.com/EBchecked/...6053/Philip-II


-------------
Книге децо книге......
Речи свима ко си,не штиди се своје вере,и буди поносни син Православја!



Постирано од: Legenda883
Датум на внесување: 05.Март.2009 во 13:10

"Thus prior to the 20th century Macedonia was never Greek, not during Roman times when both Macedonia and Greece were Roman colonies, not during the Middle Ages, not during Ottoman times and certainly not until after the 1912, 1913 Balkan Wars when Greece, for the first time, by virtue of conquest, was awarded Macedonian lands including SOLUN and parts of Thrace. And this Greece did not do alone but with help from its neighbours Serbia, Bulgaria and Montenegro and with the blessings of the Great Powers. Thanks to the Great Powers, for their support of the four Balkan monarchies which united and declared war on the Ottomans without themselves being swallowed up by Austro-Hungary or Romania."  - said Hans Lothar Schteppan. намигнување



Постирано од: да бе
Датум на внесување: 09.Април.2009 во 12:42

МАКЕДОНИЈА НЕ ЧЕПКА ВО МИНАТОТО

Масовните гробници погребани во заборав

Околината на затворот „Идризово“ и Зајчев Рид во Скопско, локации во Кумановско и во Ресенско... се само дел од местата за кои постојат сигурни показатели дека таму се погребани неколку стотици егзекутирани без какво и да е судење или пресуда

Најмалку три масовни гробници со стреланите „народни непријатели“ во Македонија во првите години по Втората светска војна се' уште чекаат да бидат откриени за жртвите да добијат достојни почивалишта, укажуваат македонските историчари.Тие посочуваат дека постојат многу сознанија што може да помогнат да се најдат точните локации за да се извршат ископувања со кои би се расветлиле се' уште мистериозните исчезнувања на многу луѓе.

Околината на затворот „Идризово“, подрачјето на Зајчев Рид во Скопско, локации во Кумановско и во Ресенско... се само дел од местата за кои постојат сигурни показатели дека таму се погребани неколку стотици луѓе, најчесто егзекутирани без какво и да е судење или пресуда.Македонски историчар, вработен во Институтот за национална историја, кој сакаше да остане анонимен, вчера изјави дека со сигурност знае каде е една од локациите околу затворот „Идризово“.

- Таа е во самата близина на затворот. Информацијата ја добив од еден поранешен висок офицер на тогашната полициска управа ОЗНА, а наскоро ќе објавам и каде е точно тоа место. Кога разбрав каде е таа, се шокирав од помислата што човечкиот ум може да смисли за да си ги скрие трагите на ликвидацијата - вели историчарот.Тој посочува дека не знае точно колку луѓе таму се погребани, но дека истражувањето сигурно би помогнало за да се дознае дали таму се личности за чија судбина досега ништо не се знае.

КРВАВИ ТРАГИ ОД МИНАТОТО

Неодамна, прво во Словенија, а потоа и во Хрватска, на две локации беа пронајдени масовни гробници со остатоци од повеќе илјади лица застрелани во 1945 година од новиот комунистички режим во тогашната Југославија. Словенечките власти во пештерата Худа Јама, во близина на Љубљана, најдоа мумифицирани остатоци од најмалку триста луѓе, најверојатно убиени со отровен гас. Во близина на граничниот премин Ригонце на хрватско-словенечката граница се најдени остатоци од 4.500 тела на тогашни германски војници, усташи и словенечки бранители. Министерот за внатрешни работи на Хрватска Томислав Карамарко рече дека на територијата на поранешна Југославија има над илјада такви гробници, 600 во Словенија, 840 во Хрватска и 90 во Босна и Херцеговина.

Ѓорѓи Банев-Доцев, поранешен македонски политички затвореник и претседател на Здружението на политички затвореници судени за идеите на ВМРО, истакнува дека наш цивилизациски долг е тие луѓе да се погребат на достоинствен начин.

- Истражувањето на најмалку две локации околу затворот „Идризово“ сигурно ќе покаже дека таму има остатоци од ликвидираните. Треба да се бара на местото каде што се копала земјата за тогашната тулана и на левиот брег на Вардар, на околу 300-400 метри од затворот. Само на тој начин ќе се дојде до повеќе сознанија за луѓето што во темницата на ноќта исчезнуваа од ќелиите, за судбината на еден Ѓорѓи Карев, братот на Никола Карев, Глигор Чулев, Трајко Попов и други - вели Ѓорѓи Банев.

ПОД ПРЕВЕЗОТ НА ТАЈНОСТА

Историчарот Ѓорѓи Малковски, чии сознанија најмногу помогнаа да се најде велешката гробница на педесетина ликвидирани граѓани, вели дека кај нас работите со откривањето на ваквите локации е одамна запрена.

- Останаа уште многу работи што треба да се откријат но, за жал, не се одвојуваат пари за тоа. Сите досегашни истражувања сум ги правел со сопствени пари. Сега имам доволно сознанија за да се откријат две гробници на шеесетина ликвидирани граѓани од Куманово и од Ресен. Таква локација има и кај затворот „Идризово“ - истакнува Малковски.Тој посочува дека дел од луѓето се ликвидирани без каква и да е судска пресуда, а за некои смртните казни ги изрекувал воениот суд по брза постапка затоа што тие лица „соработувале со окупаторот“.

- Најчесто или немаше пресуди или пресудите беа монтирани. Егзекуциите во еден период добија толкави димензии што самиот Јосип Броз Тито мораше да интервенира за да запрат. Благодарение на таа интервенција, шеесетина прилепчани останаа живи откако беше планирано да бидат стрелани. Ликвидациите неретко се правеа и од лични мотиви или од нетрпеливост на поединци од новата власт кон луѓе што биле „од спротивната страна“ - објаснува Малковски. Неодамна и во Делчево беше побарано да се истражи локацијата нарекувана Стар монопол, на само еден километар од градот, поради сознанија дека и таму има масовна гробница на егзекутирани Македонци како жртви на комунистичкиот режим во 1946/47 година.Историчарите укажуваат дека информациите за таквите гробници имаат превез на најголеми тајни поради стравот на наредбодавците за нивната подоцнежна одговорност за извршените убиства.

Прво стрелање, па доказ

За тоа по каква постапка се вршеле егзекуциите покажува и еден документ, писмо на функционер на ОЗНА. Тој во писмото ги прекорува подредените полициски функционери затоа што дозволиле луѓето да се стрелаат без судска пресуда и без докази за вина. За да се најде некакво оправдување за егзекуцијата, тој во писмото им порачал „откако ќе ги ликвидираат да најдат докази за нивната вина“, вели Малковски.

ИНФО-Над 1.000 гробници

На територијата на поранешна Југославија има над илјада масовни гробници во кои биле закопани жртвите на комунистичкиот режим. Егзекуциите биле извршувани без судска одлука. Наводи за масовна гробница во близина на затворот „Идризово“.

Бранко Ѓорѓевски



Постирано од: Popi
Датум на внесување: 06.Мај.2009 во 04:05

ИРСКИТЕ ПАТРИОТИ УШТЕ ВО 1916 ГОВОРЕЛЕ ЗА МАКЕДОНИЈА


Овие Македонци се Македонци уште пред времето на Тито!

Знам дека Македонците знаат дека се Македонци уште пред времето на Тито, пишува Џон Ши во книгата "Македонија и Грција: Борба за дефинирање на нова балканска нација", во која го истражува македонското прашање.

http://www.vecer.com.mk/default.asp?ItemID=C6478819B62D674F81E7063759EE5885 - http://www.vecer.com.mk/default.asp?ItemID=C6478819B62D674F81E7063759EE5885
 
голема%20насмевка големо%20гушкање


Постирано од: lav4eto
Датум на внесување: 08.Мај.2009 во 12:12


„Тој е најпознатиот бугарски револуционерен лидер во Македонија, а неговото најпознато дело е киднапирањето на Мис Стон и барањето откуп за неа. Неговиот полковник Паница го уби Сарафов."
http://www.globusmagazin.com.mk/default.asp?ItemID=2D69801E96A2114CA29911423B17E66F - Сандански-средновековен феудалец

-------------
http://www.youtube.com/watch?v=4oxKnX2GFbk&feature=index=3 - Востанички марш


Постирано од: Boogie
Датум на внесување: 08.Мај.2009 во 17:39
Во Бук*решт во 1913 година кога Македонија беше поде­лена, Грција,Бугарија и Србија воспоставија окупаторска власт над Ма­кедонија. Европа ја поддржа агресијата, нечув­стви­тел­на за стра­да­ња­та на македон­ски­от на­род.

Во Пр­вата свет­ска војна маке­дон­ско­то пра­ша­ње од­но­во беше актуе­ли­зирано. По­­ли­­тич­ките и воени фактори на Фран­ци­ја и Велика Британија спро­­ве­доа соп­­ствени испитувања кои само ја потвр­дија вистината за Маке­до­ни­ја и ма­ке­дон­скиот народ документирана на нивни карти. Тоа се гледа дури и на картата од грчки експерт.

На британската етничка карта на Централна и Југоисточна Ев­ропа издадена од Штабот на воените сили во 1916 година во Лондон, Ма­­кедонците се претставени (приз­нати) како по­се­бен народ и на­ци­ја под соп­ственото на­ционално и ис­то­ри­ско име Ма­кедонци. Маке­дон­ска­та ет­нич­ка те­ри­­то­ријата на ге­о­граф­ска Македонија е одбележена со посебна линија и во легендата за на­ци­ите Ма­кед­он­ци­те се по­себ­но одбележени.

Image
На грчката карта од Про­ф. Георге Сотириадис од 1918, е прет­ста­вена етничка „грчка Македонија.” На картата Ма­ке­дон­ци­те се прет­ставени како посебен народ под сопственото на­род­носно име Ма­ке­донци со назнака (Словени) на целата нејзина територија. Одделно се одбележени, со посебни бои, под­рач­ја­та насе­ле­ни со му­сли­­манско и со грчко на­се­ление. Напоменуваме дека и топо­ни­­ми­те се ма­ке­дон­ски.

Image
На француската етничка карта на Централна Европа и на бал­кан­ски­те држави од 1918 година, ма­кедонскиот народ е претставен одделно, терито­ри­и­те на деловите од Ма­ке­до­нија во составот на балканските држави се одбележени со по­себна бо­ја. Во ле­гендата е запишано – Македонци.

Сепак, и тоа не повлијае за промена на односот спрема македонскиот на­­род. Лојалноста кон сојузничка Гр­ци­ја,Бугарија и Србија беше посилна од декла­ри­ра­ната заложба за пра­вич­нос­т и доследност во примената на правото на на­ро­­ди­те на самоопределување и на државност. Тоа право на македонскиот на­­род не му го признаа. Мировните конфе­рен­ција во Париз во 1919 ја по­твр­ди­ подел­ба­та на Македонија.

Во 1924 г. се појави и германска карта на народите и јази­ци­те на Балканскиот По­лу­­ос­тров. На картата Македонците на це­ла­та етнич­ка територија на Ма­ке­до­­нија се прет­ставени одделно, под соп­стве­ното на­ци­о­нал­но и историско име Маке­дон­ци, како и дру­гите балкански на­ро­ди: Бугари, Грци... Во ле­­ген­дата со посебна бо­­­ја е одбележена ма­­ке­дон­ската етничка тери­то­ри­ја и македон­ски­от јазик.

Image
Европа по Втората светска војна на Мировната конференција во Па­риз во 1946 го­дина уште еднаш ја санкционира поделбата на Македонија, а Гр­­ција и Бугарија ја продолжија геноцидната политика спрема македонскиот на­род во окупираните делови на Македонија.

Сепак и покрај сите поволности кои ги добија Грција и Бугарија, во поново време се силно фрустрирани, со­о­чени со проблемот на малцин­ства­та и не­ми­нов­носта од руше­ње­то на митот за хомогеност на грч­ката-бугарската на­ци­ја и грчкиот-бугарскиот карак­тер на ма­ке­дон­ското  минато. Фрустрирани се и поради из­вес­ното гу­бе­ње­то на стра­те­гис­ко­то зна­че­ње за ЕУ и НАТО (по поме­сту­­ва­њето на предната линија на исток, на Цр­но Море). Како реакција на таа фрустрација, ги мо­­билизираат сите сили за за­вршен етно­ге­но­цид над Маке­дон­­­ски­от на­род. Го наметнуваат про­блемот со име­то и јазикот пред прет­стој­ни­от состанок на НАТО во Бук*решт со за­кана со вето за да го спречи при­­емот на Ре­пуб­ли­ка Ма­­ке­до­ни­ја во без­без­д­нос­ни­от сис­тем но и сојузнички придонесуваат за остварување на конечната цел на Бугарија и Грција - не постоење на Македонија и Македонскиот народ-јазик.




-------------
http://www.TattooArtists.org/boogie" rel="nofollow - Борбата продолжува,поробениот за слобода а слободниот за совршенство


Постирано од: да бе
Датум на внесување: 17.Мај.2009 во 21:31
http://www.vreme.com.mk/DesktopDefault.aspx?tabindex=0&tabid=1&EditionID=1704&ArticleID=113856 - - ДИМИТРИЈА ЧУПОВСКИ И МАКЕДОНСКАТА НАЦИОНАЛНА СВЕСТ

Македонските Словени - вели тој - се населиле на територијата на сегашна Македонија уште во првите векови на христијанската ера, т. е. тогаш кога за Бугарите историјата уште малку знаела, а Срби уште немало на Балканскиот Полуостров. Чудно ли е што Македонците, живеејќи повеќе од 1500 години на едно место, во еднакви услови и наполно одвоен живот, си изградиле своја култура, свои обичаи, идеали, јазик?

Д Чуповски


-------------
http://www.youtube.com/watch?v=cG_uWZxKaoU - ¡ʎɐp ʎɯ ǝʞɐɯ 'pɐǝɥɐ oƃ


Постирано од: да бе
Датум на внесување: 18.Мај.2009 во 06:33
http://www.utrinski.com.mk/?ItemID=1035CE667F2C134CBAD706027D72B138 - "


Постирано од: mamamd
Датум на внесување: 20.Мај.2009 во 06:39
Една убава идеја за презентација на своето минато и  чување за иднината
-------------------------------------------------------------------------------------------

Промоција на проектот „Македонските просветители и преродбеници“

Проектот „Македонските просветители и преродбеници“ утре напладне ќе биде промовиран во просториите на Општина Кисела Вода. Во рамките на проектот ќе биде претставен и постерот, кој го отсликува 10. век, периодот на свети Климент Охридски, првиот македонски духовник, учител и книжевник, и периодот од 19. и почетокот на 20. век - браќата Миладиновци, Григор Прличев и Крсте Мисирков, кои во училиштата го воведоа македонскиот народен јазик како јазик на образованието. Постерот ќе им се додели на сите основни училишта во Скопје како потврда за нашето постоење, историја, култура и национален идентитет.

За значењето на македонските просветители и преродбеници, во функција на воспитно-образовниот процес, на промоцијата ќе говори професор д-р Маја Јакимовска-Тошиќ од Институтот за македонски јазик „Крсте Петков Мисирков“.Иницијатор на овој проект е Здружението на одделенски наставници на град Скопје, а е финансиран од Владата и од Министерството за образование и наука.


-------------


Постирано од: Boogie
Датум на внесување: 27.Мај.2009 во 15:23
Сликата%20“http://photos-c.ak.fbcdn.net/photos-ak-snc1/v851/8/111/1212393269/n1212393269_591698_1154.jpg”%20не%20може%20да%20се%20прикаже%20бидејќи%20содржи%20грешки.

-------------
http://www.TattooArtists.org/boogie" rel="nofollow - Борбата продолжува,поробениот за слобода а слободниот за совршенство


Постирано од: Boogie
Датум на внесување: 27.Мај.2009 во 15:26
Originally posted by Boogie Boogie напиша:

Сликата%20“http://photos-c.ak.fbcdn.net/photos-ak-snc1/v851/8/111/1212393269/n1212393269_591698_1154.jpg”%20не%20може%20да%20се%20прикаже%20бидејќи%20содржи%20грешки.


Сликата%20“http://photos-f.ak.fbcdn.net/photos-ak-snc1/v851/8/111/1212393269/n1212393269_591701_1825.jpg”%20не%20може%20да%20се%20прикаже%20бидејќи%20содржи%20грешки.


-------------
http://www.TattooArtists.org/boogie" rel="nofollow - Борбата продолжува,поробениот за слобода а слободниот за совршенство


Постирано од: да бе
Датум на внесување: 04.Јуни.2009 во 11:31
Првата пушка ја испукаа 16 прилепски храбри момчиња

...Стражарот пред Участакот ја префрли пушката преку десното рамо и почна да се шета пред влезот. Душко замина неколку чекори. Кога имаше можност, погледна на часовникот, што само тој го имаше, и виде дека треба да се врати назад - се ближеше 22 часот! Стражарот го препозна и не ја впери пушката кон него. Кога му се приближи, Душко го извади револверот и испука во неговите гради.

                                       
"Сто македонски години -1903 -2003"




-------------
http://www.youtube.com/watch?v=cG_uWZxKaoU - ¡ʎɐp ʎɯ ǝʞɐɯ 'pɐǝɥɐ oƃ


Постирано од: vesnap
Датум на внесување: 05.Јуни.2009 во 07:18
Originally posted by Boogie Boogie напиша:

<font face="Arial, Helvetica, sans-serif" size="1">АНТИЧКА МАКЕДОНИЈА: ВИНИЧКО КАЛЕ
             <font face="Arial, Helvetica, sans-serif" size="2">Тврдината која ги крие уникатните икони
             <font face="Arial, Helvetica, sans-serif" size="2">Локалитетот
е регистриран под името Градиште. Траги на животот има уште од раната
антика. Се наоѓа на рид со неправилен облик, изложен во правец
југоисток - северозапад. Опкружен е со стрмни страни, со исклучок на
југоисточната каде што длабо
             
          
       
       
           
            
              
                 
                   
                   <font face="Arial, Helvetica, sans-serif" size="2">
Стигнавме во Виница некаде напладне. Малото гратче е мирно, малку луѓе
на улиците. Многу е тивко, како што, впрочем, беше и во целава земја
последниве тажни денови. Денот е сончев, кристален. Како оваа рана есен
да ни го подари последниот вистински летен ден. Едно младо момче ни го
покажува патот до ридот каде што на околу 2,5 хектари се протега
доцноантичкиот локалитет Виничко кале. Искачуваме многу скали, безброј
убаво поплочени скали. И тамам кога душата ни дојде до носот, стигнавме
до лединката на која веќе се гледаат првите sидови на оваа некогашна
тврдина, а подоцна, како што се претпоставува, и епископски центар.
Локалитетот не нуди такви восхитувачки глетки какви што се, на пример,
оние во Стоби, Хераклеја, на Плаошник, иако природата околу е
прекрасна. Но, спред местоположбата и своето значење, Виничкото кале е
еден од најзначајните локалитети на доцната антиката. Пред се, поради
неверојатно богатство пронајдено тука - Виничките теракотни икони. Но
со ред.
Локалитетот е регистриран под името Градиште. Траги на живот има уште
од раната антика. Се наоѓа на рид со неправилен облик, изложен во
правец југоисток - северозапад. Опкружен е со стрмни страни, со
исклучок на југоисточната каде што длабок широк ров, направен од
стратегиски причини, го одвојува од соседната височинка. Површинските
остатоци велат дека освен на овој рид, населбата се протегала и по
неговите падини и на соседните ритчиња. Со неговата височина и положба,
некогаш животот во населбата се одвивал во долг континуитет, од
неолитското време, се до средниот век, но најмногубројни се остатоците
доцноантичкото време, од 4-5 век. Откриени се остатоци од sидови на
неколку објекти каде што се препознаваат и тремови, клупи за седење,
магацински простории, на кои на одделни места висината им достига и до
4 метри. Пронајдени се писница, префурниум, водоводни инсталации.
Некогашната тврдина сега доминира над градот Виница, кој како на дланка
се гледа одозгора, а има убав поглед и на коритото на Брегалница.
Објектите биле покрај одбранбениот бедем, а од него е откриен дел кој
имал полукружна кула. Бедемот бил граден од кршен камен и малтер. Токму
меѓу тие sидови и во шутот пронајдени се фрагментирани реплики од
теракотни икони, со непроценлива археолошка, уметничка и теолошка
вредност.
Како што тврдат археолозите, Виничкото кале било константно изложувано
на подеми и падови, а за тоа била пресудна неговата локација, една од
најфреквентните антички комуникации, на патот од Стоби за Пердика. На
овој пат имало неколку градски населби, па затоа се претпоставува дека
некој од градовите - Армонија или Каленидин се наоѓал токму на
Виничкото кале. За Календин, според пишаните извори, има претпоставки
дека бил епископско седиште. На локалитетот е откриена и
ранохристијанска базилика, станбени и стопански простории каде што и
биле најдени т.н. Винички икони.

ТЕРАКОТНИТЕ ВИНИЧКИ ИКОНИ

Прекрасните теракотни икони содржат претстави со ранохристијанска
тематика и латински написи со литургиска содржина. Ги открил археологот
Цоне Крстевски. Датираат од 5 и 6 век и претпоставка е дека биле еден
вид апликација на sидовите на гробниците од доцната антика во овој
градски комплекс. Прикажуваат мотиви од Стариот и од Новиот завет со
Архангел Михаил, Даниел и змејот и сл. Спаѓаат во категоријата на
најавтентични и оригинални откритија во Македонија и, според тематиката
која ја обработуваат, се исклучителни. Според изведбата, тие се
рустикални и имаат важни пораки од најраните христијански догми, со
аранжман кој досега не е виден на други слични релјефи. Нивната
автентичност и уникатност се гледа и во тоа што претставуваат
единствена целина од ранохристијанскиот период на почвата на
Македонија. Овие икони имаат и свој Музеј во градот Виница каде што,
покрај нив, изложени се и други артефакти пронајдени на локалитетот
Виничко кале.

АДРИЈАНОВ КРСТ

На Виничкото кале, при ископувањата вршени во периодот од 2000 до 2002
година на длабочина од 120 сантиметри, откриени се три фрагменти од
теракотна икона, зачувана во целина. Оваа икона се разликува од
претходно откриените на Виничкото кале по неколку работи. Плочата на
иконата, пред се, било оформена во калап, за да се добијат точно
бараните димензии и облик, а релјефот до иконографска тематика бил
направен со притисок со четири различни уметнички изработени матрици.
Со двете поголеми и исти по димензија бил добиен облик на буквата х (
односно икс), односно т.н. Адријанов крст, а потоа од едната и од
другата страна со две помали матрици добиени се од двете страни два
вида различни релјефи. На едниот релјеф се распознаваат риби, морски
ракови, групирани во парови, а главите им се свртени кон школката која
ги раздвојува. Во вториот поплиток релјеф се претставени паун, риба,
јагне, пес... Иконата се смета за многу добро зачувана, а од ликовен
аспект е мошне добро моделирана, со многу ситни детали и е мошне
прецизна и со јасно отсликани облици. На неа нема никаков печат или
потпис.

ГРОБОВИТЕ НА ВИНИЧКОТО КАЛЕ

Во истражувањата на Виничкото кале откриени се повеќе од сто гробови.
Интересно за нив е што биле оградувани со камења. Во некои од нив, по
положувањето на покојникот, биле вградувани и фрагментни од
архитектонска пластика. Како значајни откритија во последниов период се
и објектите под некрополата, кои се единствени по големината на двата
столба чија архитектура датира од 5 или 6 век. Најзначајното откритие е
и гробот на млада девојка кој датира од подоцнежен период, некаде од 12
век, а во кој биле најдени значајни и вредни предмети: стаклени
белезици, бронзени обетки. Интересно е што токму на оваа локација се
пронајдени и повеќе гробови на деца, а се претпоставува дека причината
за нивната смрт била некаква стравотна епидемија. Даниела Стојановиќ
фото: Гоце Чочков



Колку што сум упатена главен археолог на Виничко Кале до ова истражување е Коста Балабанов,кој ги има пронајдено теракотните икони и ве молам пишете ја првата вистина.Инаку за овој локалитет на повеке пати сум слушнала од невладино здружение од Коцани на медиумите кое според нивните сознанија се работи за кралската престолнина на македонските кралеви Пела или Бела,како што го претавуваат тие.Ова невладино здружение од тогаш е под постојани притисоци,јас ке се обидам да ископам дел од нивните откритија бидејки имам роднини во Коцани и ке ви ги доставам во форумов.Поздрав.


Постирано од: vesnap
Датум на внесување: 05.Јуни.2009 во 07:46
Originally posted by Boogie Boogie напиша:

<span ="WB_DNEVNIK_Naslov" id="ArticleTitle">Потрага по пајонскиот град Еударист</span>


<span ="WB_DNEVNIK_Podnaslov" id="ArticleSummary">Архитектонски
камени елементи од јавна градба, која во минатото била главна градска
порта, можеби храм, открија археолозите на локалитетот Градиште кај
Дреновската Клисура на патот Градско-Прилеп</span>. Раководител на
ископувањата е археологот Виктор Лилчиќ, професор на катедрата за
археологија на Фолозофскиот факултет во Скопје. Тој вели дека трагаат
по престолнината на пајонското кралство. Според него, најголемиот град
во тоа кралство, Еударист, бил токму на локацијата на која се поставени
првите археолошки откопи.- Можно е токму овде да била
престолнината од која раководеле пајонските кралеви. Станува збор за
моќен град со површина од околу 17 хектари. Тоа бил еден од најголемите
градови во кралството, град мамут - објаснува Лилчиќ.Зачетокот
на градот најверојатно треба да се бара во железното време, а
најголемиот процут го имал во класичниот период. Во времето на
пајонското кралство, Стоби било пајонско село во однос на Еударист.- Ова е археолошки локалитет од прва категорија за Македонија - дециден е Лилчиќ.Градот
постоел и во римското време, а подоцна со него владеел и Крале Марко.
На локалитетот биле пронајдени венециски сребреници, кои говорат дека
луѓето таму живееле и во османлискиот период.Во минатото, на
Градиште биле откриени многубројни археолошки предмети од злато и од
сребро, а била откопана и мермерна статуа на коњ во неговата природна
големина. Но, Петре Камчевски, директор на Музеј-галеријата во
Кавадарци вели дека тие одамна биле однесени од земјава.- Некои
од тие археолошки пронајдоци и денес се наоѓаат во Народниот музеј во
Белград или музеите во Бугарија. Првите археолошки ископувања на
локалитетот биле во 1932 година под раководство на археологот Никола
Вулиќ. Истражувачите пронашле црква со мозаик, златна статуетка и многу
други предмети што биле однесени во Белград - вели Камчевски.Парите се најголем проблем што локалитетот не бил доволно истражуван во изминатите години. -
Археолошките локалитети во Македонија беа препуштени на стихијата, за
разлика од другите земји во кои археолошкиот туризам носи милијарди
евра - нагласува професорот Лилчиќ.Ископувањата се реализираат
во рамките на годишната програма на кавадаречкиот Музеј-галерија од
Кавадарци, со дозвола од Управата за заштита на културното наследство.





Јас колку сум запознаена со истражување на народот паонски и државата Паонија,и паонската престолнина се работи за градот Астибо,кој по најновите сознанија не бил лоциран околу Штип,туку во источна Македонија.Едната локација е околу Бање Кочанско,другата Видовиште Кочанско (општина Зрновци)Ако институциите се попатриотски располежени особено археолозите можат и да докажат - напоменувам доколку Астибо навистина се навога во Бање Кочанско тогаш Видовиште е стариот град Запара.Потоа 40 км северозападно од Астибо е Транапара.Во источна Македонија се навога и градот Хармонија........Инаку Прилеп навистина е дел од старата Паонска држава додека престолнината не е лоцирана на овој дел.Во Прилепско или Пелагонискиот дел се работи за градот Пелиј,но и градовите Стара Хераклеа,Маснастир (кои се лоцирани во Мариово однсно Витолишта и Манастир).Па така ако Виничко Кале е престолнината Пела или Бела за кои се сомнева едно здружение од источна Македонија,тогаш едно од најголемите светилишта Паонски би требало да биде с.Мородвис или локалитетот Црквиште кој морам да напоменам од археологот - кустос Кирил Трајковски е целосно уништен.Доколку Виничко Кале и Мородвис ги истражувате сателитски ке го забележите е древниот пат од престолнината до светилиштето,подоцна Виа Игнација(за време на Рим),но можете да забалежите и дека на овој простор постојата повеке утврдување,тврдини.Или поточно околу Виница не само тоа едно Кале кое ние денес го знаеиме постојат уште три,додека околу Мородвис четири.Инаку за околу Виница кралската престолнина Пела или Бела треба да се бара лоциран и надвисната од Кочани точно на исток.(сето ова може секој да го утврди доклку вие форумџии саката една мистична средба јас ке ви воспоставам врска доколку некој е заентересиран со невладиното здружение,па да направиме една прошетка или поточно тоа да биде денот 21јуни бидејки само тој ден од годината сонцето изгрева точно од исток,па сите заедно на 20јуни да бидеме во Кочани и да го чекаме изгревањето на сонцето и верувам дека сонцето ке ни го престави вистинското Кале,а со тоа и кралската престолнина Пела или Бела,кои со факти дечките тврдат дека престолнината е преместувана од римските императори за да не будат секавањета на македонските кралеви)поздрав и ви стојам на располагање.


Постирано од: Popi
Датум на внесување: 05.Јуни.2009 во 17:53
E pa prviot shto se' ispokradol...bil "Вулиќ" a sega e "Лилчиќ" na red za kradenje....zatoa e tolku nestrpliv izgleda? намигнување
 
btw. vesna_p...zdravo.  Chitam toa shto pishuvash i nemozham da se iznachudam od nekoi raboti.  Koga zboruvash za toj grad Pela-Bela....lokacijata i sl. - koi se tie lugje shto shto im vrshat pritisok na taa nevladina organizacija...i zoshto im go pravat pritisokot?  Da ne kazhuvaat kade e?  збунетост
 
A za pritisokot...zoshto ne gi prijavat TIE shto im go pravat pritisokot pa neka viknat nekoj medium i neka ja obelodenat celata rabota, ne? голема%20насмевка
 
p.s. A i so ova pokazhuvanjevo, neznam bash dali e mnogu pametno ni znaen i chuen da kanish nekogo, shto znaesh koj ke ti dojde...a mozhe da bide  i nekoj od tie "tragachite da si kopaat navecher" - poubavo ke e toa da go napravish so nekoj medium, pa neka slikaat tie a nie ostanatite ke gledame na TV. голема%20насмевка големо%20гушкање
 
 


Постирано од: vesnap
Датум на внесување: 06.Јуни.2009 во 07:28
Originally posted by Popi Popi напиша:

E pa prviot shto se' ispokradol...bil "Вулиќ" a sega e "Лилчиќ" na red za kradenje....zatoa e tolku nestrpliv izgleda? намигнување

 

btw. vesna_p...zdravo.  Chitam toa shto pishuvash i nemozham da se iznachudam od nekoi raboti.  Koga zboruvash za toj grad Pela-Bela....lokacijata i sl. - koi se tie lugje shto shto im vrshat pritisok na taa nevladina organizacija...i zoshto im go pravat pritisokot?  Da ne kazhuvaat kade e?  збунетост

 

A za pritisokot...zoshto ne gi prijavat TIE shto im go pravat pritisokot pa neka viknat nekoj medium i neka ja obelodenat celata rabota, ne? голема%20насмевка

 

p.s. A i so ova pokazhuvanjevo, neznam bash dali e mnogu pametno ni znaen i chuen da kanish nekogo, shto znaesh koj ke ti dojde...a mozhe da bide  i nekoj od tie "tragachite da si kopaat navecher" - poubavo ke e toa da go napravish so nekoj medium, pa neka slikaat tie a nie ostanatite ke gledame na TV. голема%20насмевка големо%20гушкање

 

 



do koga makedonecot ke se plasi od samiot makedonec,mediumite.vesnicite.instituciite site se nastrana od nevladinoto zdruzenie.


Постирано од: Popi
Датум на внесување: 06.Јуни.2009 во 07:36
Originally posted by vesnap vesnap напиша:

[QUOTE=Popi]
E pa prviot shto se' ispokradol...bil "Вулиќ" a sega e "Лилчиќ" na red za kradenje....zatoa e tolku nestrpliv izgleda? намигнување

 

btw. vesna_p...zdravo.  Chitam toa shto pishuvash i nemozham da se iznachudam od nekoi raboti.  Koga zboruvash za toj grad Pela-Bela....lokacijata i sl. - koi se tie lugje shto shto im vrshat pritisok na taa nevladina organizacija...i zoshto im go pravat pritisokot?  Da ne kazhuvaat kade e?  збунетост
A za pritisokot...zoshto ne gi prijavat TIE shto im go pravat pritisokot pa neka viknat nekoj medium i neka ja obelodenat celata rabota, ne? голема%20насмевка
p.s. A i so ova pokazhuvanjevo, neznam bash dali e mnogu pametno ni znaen i chuen da kanish nekogo, shto znaesh koj ke ti dojde...a mozhe da bide  i nekoj od tie "tragachite da si kopaat navecher" - poubavo ke e toa da go napravish so nekoj medium, pa neka slikaat tie a nie ostanatite ke gledame na TV. голема%20насмевка големо%20гушкање/QUOTE]

do koga makedonecot ke se plasi od samiot makedonec,mediumite.vesnicite.instituciite site se nastrana od nevladinoto zdruzenie.
 
vesnap...ne se raboti za plashenje, tuku za NEDOVERBA. A koj znae koj se ne mozhe da se prijavi kako "makedonec", zoshto ako zboruva Makedonski ne znachi deka e Makedonec, ne? големо%20гушкање
 
Sakash da kazhesh deka site ovie gorenevadeni institucii SE PROTIV, nevladinata institucija i deka tie se shto gi vrshat pritisocite vrz niv? збунетост  Ako e taka...shto mislish po tvoe, zoshto bi go pravele toa, pa neli vladata sega se zalaga za arheologijata voopshto? збунетост


Постирано од: vesnap
Датум на внесување: 06.Јуни.2009 во 07:37
Znaete zosto zatoa sto ne postojat nikade vo svetot novinari i mediumski kuki da ne e gord na svoeto minato,izgleda toa e samo vo nasava drzava,kako i odredeni licnosti vo samite institucii,Vcera pobarav odredeni soznanija od ova nevladino zdruzenie tie ednostavno me predupredija,bidejki dostavuvale vo kajgana na odredena licnost Stoimenov niven clen za koi podocna poslem 1300postovi go banirale.Znaci opstrukcija od site strani za niv.Istata licnost koj gi dostavuval materjalite bvo kAJGANA bil izliozen na potsemavanje,na omalovazuvanje,na obezglavuvanje.Inaku nesto sto mi objavija vcera e toa sto sekoj saka da pomogne moze da gi pobara na aleksandrijada2005@yahoo.com,ili na skajp vesna-vlado.


Постирано од: vesnap
Датум на внесување: 06.Јуни.2009 во 07:42
Jas licno se somnevam bidejki tie imaat pronajdeno znacajni artefakti vo ovie teski momemnti za nasata drzava,kako sto se grifin,kvarcna figura so izrezbana pcela(zastitno obelezje na makedonecot od ona site umiraat za matricata,site umiraat za kralot,carot,cezarot,- inaku vreden atribut i dokaz za Filip vtori),terakotni ikoni na Hristos - sin na Dionis,klesana ploca so dvanaeset lotosovi cveta,ploca kvarcna so atribut na afion (isto makedonsko obelezje)ploca so rezba na petel (koi go prestavuva voskresenieto)ploca so stara glagolica,i mn.dr.


Постирано од: Popi
Датум на внесување: 06.Јуни.2009 во 07:43
Originally posted by vesnap vesnap напиша:

Znaete zosto zatoa sto ne postojat nikade vo svetot novinari i mediumski kuki da ne e gord na svoeto minato,izgleda toa e samo vo nasava drzava,kako i odredeni licnosti vo samite institucii,Vcera pobarav odredeni soznanija od ova nevladino zdruzenie tie ednostavno me predupredija,bidejki dostavuvale vo kajgana na odredena licnost Stoimenov niven clen za koi podocna poslem 1300postovi go banirale.Znaci opstrukcija od site strani za niv.Istata licnost koj gi dostavuval materjalite bvo kAJGANA bil izliozen na potsemavanje,na omalovazuvanje,na obezglavuvanje.Inaku nesto sto mi objavija vcera e toa sto sekoj saka da pomogne moze da gi pobara na aleksandrijada2005@yahoo.com,ili na skajp vesna-vlado.
 
A na taa nevladina organizacija shto i e celtta...da istakne vo javnosta nekoj arheoloshki lokalitet koj shto e mnogu vreden a drugite/ nekoj go prikrivaat toa ILI taa se reklamira samata? збунетост
 
btw. Fala za informaciite. големо%20гушкање
 


Постирано од: vesnap
Датум на внесување: 06.Јуни.2009 во 07:45
Celta na zdruzenieto za 21juni e sekoj da zakluci,i da go vidi so svoite oci,bidejki ovoj narod ne veruva vo intiucii i dokazi dodeka ne vidi so svoite sopsrveni oci.Znaci po niv sonceto i negovoto zgrevanje treba da bide nad samat prestolnina ili nad Pela odnosno Bela.


Постирано од: Popi
Датум на внесување: 06.Јуни.2009 во 07:48
Mnogu interesno.  среќа
 
A navistina mislish deka nieden medium ne bi sakal toa da go vidi i napravi storija od toa? збунетост  Premnogu chudno a i glupo od nivna strana ako e taka. збунетост
 
 


Постирано од: vesnap
Датум на внесување: 06.Јуни.2009 во 07:52
Celta im e da go dokazat falsifikatot na juzniot sosed za prestolninata Pela odnosno Bela a so toa i oblasta Ematija kade se navogala Pela.Otkako ke go dokazat premestuvanjeto na kralskata prestolnina Pela,voedno ja dokazuvat i oblasta Ematija deka se navoga vo istocna Makedonija,Istata oblast Ematija se vikala Argolida,no i Mikena za vremeto na Dionis koj dokazuvaat deka se raboto za prostor na Trojancite no i Argemenon,kade argestidite se smetaat za pokolenie na trojancite,sto se i vo pravo,a so toa go dokazuvame pred celiot svet pravoto za Makedonija,pravoto na imeto,kade nikoj potoa ne moze da ni go usporuva.Istite tie dokazuvaat deka teloto na Aleksandar e polozeno tokmu vo drevniot grad Ilja(Ilija)glavna oblast na trojancite,no i ne slucajno vo blizina na ovoj grad e gradena ova prestolnina od Filip vtori.No i po makedonskiot obicaj - kade se rodeni kralevite makedonski tamu i se zakopuvani.


Постирано од: vesnap
Датум на внесување: 06.Јуни.2009 во 07:56
Originally posted by Popi Popi напиша:

Mnogu interesno.  среќа
 

A navistina mislish deka nieden medium ne bi sakal toa da go vidi i napravi storija od toa? збунетост  Premnogu chudno a i glupo od nivna strana ako e taka. збунетост

 

 


dokolku bi sakal da te uveram bi gi zamolil da ti ispratat imaeli so data sto e pisuvano ovie 4god,do site novinari site se nemi pred niv,gore ti go dostaviv skajpot ako se uklu;eni javi se tie sekogas se za sorabotka pa lke ti objasnat poubavo a i nekoj raboti ke ti dostavat za da veruvas neli ako baba laze trag ne laze.


Постирано од: vesnap
Датум на внесување: 06.Јуни.2009 во 07:59
Eve ke te potsetam pretsedatelot sam ja otvori kampanjata za dokazuvanje na vistinata,bez da mesa odredeni clenovi bez nicija pomos toj sam vodi debati licno so negovi sredstva nema emisija na koj ne se javuva ovie dve godini se raboti za Vlado od Kocani,sto ne veruvam deka i denes na kanal 77 nema da go slusneme,znaci na kanal 5,sitel,prethodno glasot na narodot i dr.Ke se obidam nekoj link da pronajdam od nekoja emisija.


Постирано од: vesnap
Датум на внесување: 06.Јуни.2009 во 08:02
Eve ovde mozes da ja slusnes negovata izjava za grobot na Aleksandar Makedonski,(Vlatko od Kocani)pozdrav.

http://www.youtube.com/watch?v=nNdIg6oG0J8


Постирано од: vesnap
Датум на внесување: 06.Јуни.2009 во 08:10
Postoi edno prorocanstvo - ,,Troja koga ke voskresne Rim ke se raspadne,,


Постирано од: Popi
Датум на внесување: 06.Јуни.2009 во 08:56
Ama vesnap, znachi i ne e se taka gluvo, chim bil na TV, znachi i deka nekoj slusha, taka? E sega zoshto ne se zafakaat za proektot, kako i za druigive na primer, toa e prashanjeto? збунетост
 
Ke go razgledam jas klipcheto...pa se chitame. големо%20гушкање  Ne se plashi..nikoj nema da te banira zaradi ova shto go pishuvash. O.K.? големо%20гушкање (p.s. jas ne zhiveam vo MK..inache remen sum za doagjanje тага) bidi sigurna deka koga ke dojdam, ke te pobaram, za sredba.големо%20гушкање
 
 


Постирано од: Македон
Датум на внесување: 06.Јуни.2009 во 13:24
Originally posted by vesnap vesnap напиша:

terakotni ikoni na Hristos - sin na Dionis,klesana ploca so dvanaeset lotosovi cveta,ploca kvarcna so atribut na afion (isto makedonsko obelezje)ploca so rezba na petel (koi go prestavuva voskresenieto)ploca so stara glagolica,i mn.dr.


Од каде сега Христос син на Дионис? Ако е Христос нацртан со лозови прачки тоа е парабола од Библијата, а не дека Христос е син на Дионис. И симболот на вечноста не е петелот, туку е паунот.


-------------


Постирано од: vesnap
Датум на внесување: 06.Јуни.2009 во 20:13
Originally posted by macedon_alex macedon_alex напиша:


Originally posted by vesnap vesnap напиша:

terakotni ikoni na Hristos - sin na Dionis,klesana ploca so dvanaeset lotosovi cveta,ploca kvarcna so atribut na afion (isto makedonsko obelezje)ploca so rezba na petel (koi go prestavuva voskresenieto)ploca so stara glagolica,i mn.dr.
Од каде сега Христос син на Дионис? Ако е Христос нацртан со лозови прачки тоа е парабола од Библијата, а не дека Христос е син на Дионис. И симболот на вечноста не е петелот, туку е паунот.



Eden od mnogute sinovi na Dionis bil tokmu e sinot koj go imal imeto Hristos.Ke se obidam da najdam linkovi od ovie ploci.Inaku se raboti za paganski obicai,i veruvanjeto na makedonskiot narod pred hristijanstvoto.pozdrav


Постирано од: vesnap
Датум на внесување: 06.Јуни.2009 во 20:35
http://www.youtube.com/watch?v=pHQyV-8hGsIpozdrav


Постирано од: vesnap
Датум на внесување: 06.Јуни.2009 во 20:42
Koga ke go otvorite linkot mozete da gi otvorite i sledniot link koj e pod - gravura od pcela na kvarcen kamen atribut na Filip II,no mozete da ja prosledite i linkot za aleksandrijadata - mal del od aktivnostite na zdruzenieto.Inaku vo prethodniot post se raboti za klesana kamena figura koja prestavuva pola lav,pola orel.Za sega tolku pozdrav.


Постирано од: vesnap
Датум на внесување: 06.Јуни.2009 во 20:46
Originally posted by Popi Popi напиша:

Ama vesnap, znachi i ne e se taka gluvo, chim bil na TV, znachi i deka nekoj slusha, taka? E sega zoshto ne se zafakaat za proektot, kako i za druigive na primer, toa e prashanjeto? збунетост
 

Ke go razgledam jas klipcheto...pa se chitame. големо%20гушкање  Ne se plashi..nikoj nema da te banira zaradi ova shto go pishuvash. O.K.? големо%20гушкање (p.s. jas ne zhiveam vo MK..inache remen sum za doagjanje тага) bidi sigurna deka koga ke dojdam, ke te pobaram, za sredba.големо%20гушкање

 

 



tacno deka ne e se taka gluvo,sepak toa e zasluga na clenmovite koi sami se izborija za reklama na nivnite istrazuvanja.Problemot e vo pasivnosta na instituciite,no i podrskata od mediumite za posebna emisija,vo koja ke gi dostavat site nejzini dokazi,artefakti,soznanija,argumenti.Moram da napomenam deka vo mnogu bliska idnina ke izlezi vo pecat nivnata kniga naslovena po kamenata - klesana figura ,,Ocite na Grifinot - Ocite na Arhangelot,,


Постирано од: Македон
Датум на внесување: 06.Јуни.2009 во 20:50
Originally posted by vesnap vesnap напиша:




Eden od mnogute sinovi na Dionis bil tokmu e sinot koj go imal imeto Hristos.Ke se obidam da najdam linkovi od ovie ploci.Inaku se raboti za paganski obicai,i veruvanjeto na makedonskiot narod pred hristijanstvoto.pozdrav


Првпат слушам, секаде сум истражувал ама Христос син на Дионис нема. Христос не е име воопшто, туку на грчки Христос значи Помазаниот. Секаква поврзаност на Исус Христос со некои обичаи пред Христијанството е невозможна.


-------------


Постирано од: Boogie
Датум на внесување: 06.Јуни.2009 во 20:54
Не е невоэможна - нетреба да иэоставуваш дека христијанството како религија се ширела од уста на уста а на почетокот немале некои верски правила бидејки Христијанството се баэирало воглавно на јудеиэмот - но во јудеиэмот тогаш не било доэволено да се покрстуваат беэбожници или многубошци,ако погледаш во апостолските текстови ке видиш дека свети Павле ја эавршил таа работа со Петар и биле доста критикувани од другите апостоли.

Според тоа луѓето кои го примале христијанството инкорпорирале доста елементи од своите претходни верувања па кај нас Македонците барем тоа се гледа - имаме доста пагански верувања инкорпорирано во православната вера наша

-------------
http://www.TattooArtists.org/boogie" rel="nofollow - Борбата продолжува,поробениот за слобода а слободниот за совршенство


Постирано од: Македон
Датум на внесување: 06.Јуни.2009 во 20:58
Ама Буги, има разлика меѓу име Христос и тоа што на грчки значи Христос. На грчки Христос не е име, туку има значење Помазаниот. Не може да станува збор за иста личност. Во првиот случај ако Дионис има син Христос, тоа е име, а во Христијанството не е лично име Христс.

-------------


Постирано од: Boogie
Датум на внесување: 06.Јуни.2009 во 21:08
Името раэлично го интерпретираат христијаните,немора да эначи дека не е име - оригинално грците го прифатиле христијанството дури по 4 век така да немора да эначи дека е името Грчко,грците може си го превеле по свое убедување - кога е раното христијанство во прашање има многу ако,плус и официјалните ватикан и константинопол не се иэјаснуваат традиционално по овие теэи - эа нив е така како што тие напишале

-------------
http://www.TattooArtists.org/boogie" rel="nofollow - Борбата продолжува,поробениот за слобода а слободниот за совршенство


Постирано од: Македон
Датум на внесување: 06.Јуни.2009 во 21:12
Originally posted by Boogie Boogie напиша:

Името раэлично го интерпретираат христијаните,немора да эначи дека не е име - оригинално грците го прифатиле христијанството дури по 4 век така да немора да эначи дека е името Грчко,грците може си го превеле по свое убедување - кога е раното христијанство во прашање има многу ако,плус и официјалните ватикан и константинопол не се иэјаснуваат традиционално по овие теэи - эа нив е така како што тие напишале


Името е Исус (Јешуа на еврејски), Исус на грчки, Јесус на латински. Христос не е име, титула е. На латински е Крестус, на еврејски Месија. Значи Исус Христос е Исус Месијата, инаку не заборавај на грчки, латински и еврејски се шири Христијанството, па по овие јазици се одредува и значењето.


-------------


Постирано од: Boogie
Датум на внесување: 06.Јуни.2009 во 21:23
Се согласувам но тоа е така эапишано кога официјално Христијанството станало вера - эа времето на св.Петар и св.Павле Христијанството не била официјална вероисповест - ако си прочитал во светата книга пишува дека кога дошол прв пат св.Петар во Мала Аэија веке го дочекале верници кои ја научиле верата од муабетите на трговците - эа нив Христијанството било Љубов - тоа била работата која луѓето го сметале эа главниот адут во верувањето кон еден господ

-------------
http://www.TattooArtists.org/boogie" rel="nofollow - Борбата продолжува,поробениот за слобода а слободниот за совршенство


Постирано од: Македон
Датум на внесување: 06.Јуни.2009 во 21:26
Originally posted by Boogie Boogie напиша:

Се согласувам но тоа е така эапишано кога официјално Христијанството станало вера - эа времето на св.Петар и св.Павле Христијанството не била официјална вероисповест - ако си прочитал во светата книга пишува дека кога дошол прв пат св.Петар во Мала Аэија веке го дочекале верници кои ја научиле верата од муабетите на трговците - эа нив Христијанството било Љубов - тоа била работата која луѓето го сметале эа главниот адут во верувањето кон еден господ


Буги, Новиот Завет е пишуван на грчки уште во првиот век, сите Евангелија и посланија се на грчки. Нема менувано ништо. Ова за случката со Свети Петар го нема во Библијата.


-------------


Постирано од: Boogie
Датум на внесување: 06.Јуни.2009 во 21:46
Како бе нема - неэнам сега точно кој пасус е но јасно е эапишано дека кога тој прв пат стапнал во Мала Аэија го дочекале луѓе кои живееле надвор од градот и веке слушнале и се молеле эа Исус.
Сепак мислам дека ова е эа во вероисповест да не должам многу

-------------
http://www.TattooArtists.org/boogie" rel="nofollow - Борбата продолжува,поробениот за слобода а слободниот за совршенство


Постирано од: vesnap
Датум на внесување: 07.Јуни.2009 во 08:37
Морам да напоменам дека сте во право за титулата Христос која во превод би значела - ,,Оној со божествено знаење,,каде ке биде забележано од Дионис кој ова титула му ја дава на еден од многуте синови кои ги имал.Се работи за Навин,кој ке биде основоположникот на првите изградени храмови,светилишта.Со Навин титула Христос Македонија има еденствен на светот пронајдок,а тоа е едната од теракотните икуни пронајдени од археолог - кустос г.Косата Балабанов на Виничкото Кале.На ова теракотна икуна јасно ни е прставено оној кои ке ги спои полумесечината и осумкраката ѕвезда(пулсарот,северницата,денеца)ке биде најмокен на светот. во чест на сонцето.Инаку вистната за христијанството вистината за Исус име кое му е наметнато од вавилонската блудница и нејзиното синче Грција се крие токму во Грција.Според некои одредени документи кои се кријат од јавноста за Исус се работи за името Иммануел и е токму инкарнација на синот на Дионис.Ке биде забележан и како син човечки - кој го означува чистото лјудско потекло,роден 20 март 6год.п.н.е.околу 13 ч.во Витлем.Зошто многу документи и записи се кријата треба да ја прашате Грција,како и основоположни на христијанството се сматра Павле или Савле.За да ги пронајдите вистинските обележја и спротиставувањето на Иммануел на тогашната глобализација наметната од римјаните(а нив ги описмениле вавилонците - грците,им изградуваат патишта,им наметнуваат богови пр.Зевс - Јупитер,латиницата и сл.или поточно позади волчицата се крие грчката мајка).Понатаму ке се обидам да ја разбереме вистинската мисија на синот човечки.Да се вратам на почетокот самиот Дионис се одлучил на изградба на храмови,светилишта поради боженственото знаење на неговиот син Навин со титула Христос со цел народната маса да го свати универзумот,тогаш етерот,енергијата,духот внатрешен,па така храмовите се градени секој да го пронајде бог во нивните тела.Па нели подоцана Иммануел - Исус Христос кажал дека ,,лугето се богови,,


Постирано од: vesnap
Датум на внесување: 07.Јуни.2009 во 09:06
Самиот син човечки Иммануел (Исус Христос)ке им каже на лугњто дека се богови (Јован 10;34).

Мислам дека ова ни кажува све за една од вистините.
- Човековото средиште,е самиот дух кои му омгучува све на човекот или самиот бог.И све што треба човекот да направи на овој свет е да стане индивидуален со неговиот дух,со неговата внатрешна енергија,со неговиот бог т.е.духот.Затоа според здружениево денес човекот се држи далеку настрана од неговата средина,од неговиот дух,од неговата внатрешна енергија,од неговиот бог онака како што ни препичал синот човечки.Па така колку човекот е настрана од неговиот дух толку е несвесен,пасивен,и толку надворешните влијанија му влијаат и контролираат,а колку се доближува до својот центар средишен,до својот извор,до својот дух,внатречна енергија до својот бог толку човекот е свестен и има своја волја и мок за дејствување.Оваа е основниот закон на здружението со кој постигнаа многу денес во истражувањето - значи успехот им се должи на следењето на нејзиниот дух,или познатата интиуција од учителот Аристотел и сите древни македонски филозофи - за кои истите тие денес многу пати ке кажат ,,Како е можно да бидат грчки антички филозофи кога на таа јака основа од учители Грција да нема се уште никој голем филозоф последнива 2000год.


Постирано од: vesnap
Датум на внесување: 07.Јуни.2009 во 09:09
Мислам дека е доволно за да направите споредба која му била целта на човекот со боженственото знаење - синот човечки и неговата појава во тогашниот свет,па зарем неговата појава не значи на некој начин спротиставување на тогашната глобализација (или го попречува процесот на формирање на еден центар,една влада,една валута).


Постирано од: Македон
Датум на внесување: 07.Јуни.2009 во 11:27
Originally posted by vesnap vesnap напиша:

Морам да напоменам дека сте во право за титулата Христос која во превод би значела - ,,Оној со божествено знаење,,каде ке биде забележано од Дионис кој ова титула му ја дава на еден од многуте синови кои ги имал.Се работи за Навин,кој ке биде основоположникот на првите изградени храмови,светилишта.Со Навин титула Христос Македонија има еденствен на светот пронајдок,а тоа е едната од теракотните икуни пронајдени од археолог - кустос г.Косата Балабанов на Виничкото Кале.На ова теракотна икуна јасно ни е прставено оној кои ке ги спои полумесечината и осумкраката ѕвезда(пулсарот,северницата,денеца)ке биде најмокен на светот. во чест на сонцето.Инаку вистната за христијанството вистината за Исус име кое му е наметнато од вавилонската блудница и нејзиното синче Грција се крие токму во Грција.Според некои одредени документи кои се кријат од јавноста за Исус се работи за името Иммануел и е токму инкарнација на синот на Дионис.Ке биде забележан и како син човечки - кој го означува чистото лјудско потекло,роден 20 март 6год.п.н.е.околу 13 ч.во Витлем.Зошто многу документи и записи се кријата треба да ја прашате Грција,како и основоположни на христијанството се сматра Павле или Савле.За да ги пронајдите вистинските обележја и спротиставувањето на Иммануел на тогашната глобализација наметната од римјаните(а нив ги описмениле вавилонците - грците,им изградуваат патишта,им наметнуваат богови пр.Зевс - Јупитер,латиницата и сл.или поточно позади волчицата се крие грчката мајка).Понатаму ке се обидам да ја разбереме вистинската мисија на синот човечки.Да се вратам на почетокот самиот Дионис се одлучил на изградба на храмови,светилишта поради боженственото знаење на неговиот син Навин со титула Христос со цел народната маса да го свати универзумот,тогаш етерот,енергијата,духот внатрешен,па така храмовите се градени секој да го пронајде бог во нивните тела.Па нели подоцана Иммануел - Исус Христос кажал дека ,,лугето се богови,,


Се си испомешала, Христос не значи никакво божествено знаење, нема врска со никаков Дионис, уште помалку со некакви деца,а најмалку дека Савле е основоположник на Христијанството. A Исус Навин е сосема друга личност од Библијата која живеела илјадници години пред Христос, и нема врска со Македонија, туку ги предводел Евреите после Мојсеј. Ама како што кажа Буги- ова можеби не е за тука, а и не е за историјата на Евреите и Христијанството темата.


-------------


Постирано од: vesnap
Датум на внесување: 07.Јуни.2009 во 20:53

     Цитирај macedon_alex Одговорbullet Испратена: Денес во 11:27
Originally posted by vesnap

Морам да напоменам дека сте во право за титулата Христос која во превод би значела - ,,Оној со божествено знаење,,каде ке биде забележано од Дионис кој ова титула му ја дава на еден од многуте синови кои ги имал.Се работи за Навин,кој ке биде основоположникот на првите изградени храмови,светилишта.Со Навин титула Христос Македонија има еденствен на светот пронајдок,а тоа е едната од теракотните икуни пронајдени од археолог - кустос г.Косата Балабанов на Виничкото Кале.На ова теракотна икуна јасно ни е прставено оној кои ке ги спои полумесечината и осумкраката ѕвезда(пулсарот,северницата,денеца)ке биде најмокен на светот. во чест на сонцето.Инаку вистната за христијанството вистината за Исус име кое му е наметнато од вавилонската блудница и нејзиното синче Грција се крие токму во Грција.Според некои одредени документи кои се кријат од јавноста за Исус се работи за името Иммануел и е токму инкарнација на синот на Дионис.Ке биде забележан и како син човечки - кој го означува чистото лјудско потекло,роден 20 март 6год.п.н.е.околу 13 ч.во Витлем.Зошто многу документи и записи се кријата треба да ја прашате Грција,како и основоположни на христијанството се сматра Павле или Савле.За да ги пронајдите вистинските обележја и спротиставувањето на Иммануел на тогашната глобализација наметната од римјаните(а нив ги описмениле вавилонците - грците,им изградуваат патишта,им наметнуваат богови пр.Зевс - Јупитер,латиницата и сл.или поточно позади волчицата се крие грчката мајка).Понатаму ке се обидам да ја разбереме вистинската мисија на синот човечки.Да се вратам на почетокот самиот Дионис се одлучил на изградба на храмови,светилишта поради боженственото знаење на неговиот син Навин со титула Христос со цел народната маса да го свати универзумот,тогаш етерот,енергијата,духот внатрешен,па така храмовите се градени секој да го пронајде бог во нивните тела.Па нели подоцана Иммануел - Исус Христос кажал дека ,,лугето се богови,,


Се си испомешала, Христос не значи никакво божествено знаење, нема врска со никаков Дионис, уште помалку со некакви деца,а најмалку дека Савле е основоположник на Христијанството. A Исус Навин е сосема друга личност од Библијата која живеела илјадници години пред Христос, и нема врска со Македонија, туку ги предводел Евреите после Мојсеј. Ама како што кажа Буги- ова можеби не е за тука, а и не е за историјата на Евреите и Христијанството темата.
"Дали може да има друго место за еден Македонец, освен Македонија? Дали има народ понесреќен од македонскиот? И дали има некаде пошироко поле за работа, отколку во Македонија?"


Сепак тоа е ваше мислење за кој јас не го оспорувам,пробемот е во друго што и јас верував до мпред некоја година се онака како што е написано.Овде зборуваме за една вистина која јас едноставно ја доставив до сите вас,а тоа дали сум измешала све јас воопшто не се согласувам со вас.Инаку да Христос значи со боженственото знаење,Дионис го споменав мислејки на отприлика 4000год пред да се роди Христос,ако не сте упатени,не можете да докажите дека се е започнало овие 2000год.А тоа дека Навин има врска со овие простори и те како има,ако сватиме кој е од библијата Мојсеј.(моето размислување е вака бидејки јас сум ги поделила хазарите од израилите - Мојсеј ке довикне на своите следбеници ,,уби го братот свој,,)


Постирано од: Boogie
Датум на внесување: 07.Јуни.2009 во 20:58
Не си јасна воопшто - кажи која е воопшто поентата,энаеме дека сите сме настанале од АДАМ и ЕВА (верски) или АМЕБИТЕ (научно) - што воопшто сакаш да кажеш со тоа дека Христос е син на Дионис

-------------
http://www.TattooArtists.org/boogie" rel="nofollow - Борбата продолжува,поробениот за слобода а слободниот за совршенство


Постирано од: vesnap
Датум на внесување: 08.Јуни.2009 во 18:52
vi pisav za titulata hristos deka postela pred pojavata na hristijanstvoto,znaci osnovopoloznikot na svetilistata hramovite ke bide zabelezan eden od sinovite na Dionis koj go nosel tokmu imeto Hristos.Znaci od prilika okolu 4 000god pred Isus Hristus (za nas Ammanuel koj ja dobiva istata titula Hristos koj za nas vo prevod bi zna;elo onoj so bozenstvenoto znaenje)sepak ova e spored nasite istrazuvanja.


Постирано од: vesnap
Датум на внесување: 08.Јуни.2009 во 18:58
Da site sme nastanale od Eva,nasata pramajka,no ova e druga tema za koi treba mnogu prostor za dokazuvanje.Ne bi sakal da polemeziram zatoa sto mnogu ni e cudna teorijata na Darvin na takov baven proces na evolucija poslednite 30 000 god,naednas se pojavil umot kaj homosapiensot.(podocna covekot)Ovde se otvaraar somnezi dali nekoj ne vmesal prsti ili koj se krie pod imeto Adam nasiot zaedni;ki prattako,na site luge vo celiot svet,barem taka dokaza i genetikata deka site poteknuvame od zaedni;ki pratatko,kade se dokazuva potoa deka site religii se napojuvaat od ist izvor mislime nejzinite koreni.Ponatamu samo budala moze da ne podeli narodite vo celiot svet (naucno)


Постирано од: да бе
Датум на внесување: 14.Јуни.2009 во 22:03
http://www.australianmacedonianweekly.com/edition/1075_26052009/090_istorija_k.html">Донски цитира ГИБИизненадување


Хелените, Македонците и Илирите почнаа без страв да ја исповедуваат Христовата вера. (ГИБИ, т I, Софија, 1954, стр. 50-51).


-------------
http://www.youtube.com/watch?v=cG_uWZxKaoU - ¡ʎɐp ʎɯ ǝʞɐɯ 'pɐǝɥɐ oƃ


Постирано од: да бе
Датум на внесување: 14.Јуни.2009 во 22:04
Зошто денес среќаваме грчки градови во самото срце на земјите на барбарите? Од каде македонскиот јазик среде Индијците и Персијанците?

Сенека (Донски)
изненадување


-------------
http://www.youtube.com/watch?v=cG_uWZxKaoU - ¡ʎɐp ʎɯ ǝʞɐɯ 'pɐǝɥɐ oƃ


Постирано од: да бе
Датум на внесување: 14.Јуни.2009 во 23:01
абе Антиохус 4 Епифанес македонец ли е? што учите во школото за него?


-------------
http://www.youtube.com/watch?v=cG_uWZxKaoU - ¡ʎɐp ʎɯ ǝʞɐɯ 'pɐǝɥɐ oƃ


Постирано од: перето
Датум на внесување: 19.Јуни.2009 во 07:18
Originally posted by да          бе да          бе напиша:

http://www.australianmacedonianweekly.com/edition/1075_26052009/090_istorija_k.html">Донски цитира ГИБИизненадување Хелените, Македонците и Илирите почнаа без страв да ја исповедуваат Христовата вера. (ГИБИ, т <!--L-->I, Софија, 1954, стр. 50-51).


Иначе Созомен е написал:
Между тем как Христиане, жившие на востоке до пределов Египта и Ливии, не осмеливались тогда открыто делать церковные собрания, потому что Ликиний переменился в благоволении к ним,- Эллины, Македоняне и Иллирийцы, населявшие запад,исповедовали веру свободно, ибо тамошними Римлянами управлял Константин.
http://www.krotov.info/acts/05/2/sozomen_01.htm - http://www.krotov.info/acts/05/2/sozomen_01.htm

Има разлика, каде без страв може слободно да изповедуваш верата.


Постирано од: lav4eto
Датум на внесување: 22.Јуни.2009 во 10:59
За радост има и други, кои размислуваат различно од Донски:
По Берлин во 1878 во нашето народно творештво почнува да циркулира метафората за Европа, како за блудницата Вавилонска. Жалот по Сан Стефано, по откраднатата слобода, по слободното кнежество Бугарија настапува многу бргу: Разловечкото и Кресненското востание од истата година се токму тоа - непомирливост со откинувањето од мајката. Димитар Поп Георгиев и Дедо Илјо Малешевски, дигајќи го бајракот за бунт, пеат за целина со Бугарија. Што и би можел друго човек да мисли ако е одвоен на десетина километри од своите сонародници со граница на Осогово која никогаш ја немало. Ги гледа од планина слободните сонародници а тој трпи турски зулуми. Два се излезите за да ја исправи злата судба: тајно преку граница од кај своите да носи пушки сам да ја исправа неправдата или да се исели во ослободеното отечество и да заживее почовечки живот кај посреќните родственици по судбина.
Тука се прави првата лага и извртување на работите во македонистичката историографија во Република Македонија на која се реди другиот декор. Првите "врховисти" всушност сме ние од Македонија. Кресненското и Разловечкото востание се типични врховистички востанија што прават исправање на неправдата, што умираат за припојување со Бугарија. Илјо Малешевски и Димитар Беровски се тринаесет години "врховисти" пред да биде формиран Врховниот македонски комитет во 1895 од високи воени чинови во Бугарската армија по потекло од Македонија!
Кое срце ќе издржи да не му помогне на несреќниот брат, која душа ќе изуми да не испрати пушка или доброволно да не појде во вилаетот на злото! Сврзани садови, заедничка судбина, заедничка рана за која е долг да се гине. Нема жртви и катастрофи што не ги оправдува Македонија: мит што перманентно голта човечки трупови; крвта е единствено погонско гориво на патриотизмот на кое работи пеколната воена машина.

http://www.vmro.150m.com/ms2/ms_vilaet.html - Вилает на врховизми

-------------
http://www.youtube.com/watch?v=4oxKnX2GFbk&feature=index=3 - Востанички марш


Постирано од: Македон
Датум на внесување: 22.Јуни.2009 во 13:46
Lav4eto, еве види дали било врховистичко Кресненското востание самиот, пред да каже некој друг нешто за него.





Печат на Кресненското востание



Правилник на македонскиот востанички комитет!




-------------


Постирано од: lav4eto
Датум на внесување: 22.Јуни.2009 во 13:55
Знам го овоj документ, има го дури во бугарската Вики, не е нешто ново.
Меѓутоа нема ништо спротивно на текстот на Србиновски погоре.
И Малешевски и Беровски служаат на бугарската кауза цел живот.
Поентата е дека целите на ВМК и ВМОРО се исти, начините се разликуваат-неслучаjно се обединуваат накраj.
Помалубројните националности во европските краишта под Турција, во почетокот, немаа таква можност за маневрирање како бугарските организации. Едноставно, немаа доволно база, доволно своја националност или свои приврзаници меѓу другите националности. Има многу примери на учество, потпомагање или симпатија на другите националности кон ВМОРО, особено на Власите, но повеќето играат ролја на преносители на дразби на надворешните сили за инсталирање нови врховизми и нови делби на Македонија. Прифаќањето таква општествена ролја не само што е далеку од Гоцевата европска заложба за внатрешно кооперирање, туку нивниот врховизам со тоа е многу поретрограден и од бугарскиот на ВМК. Нивното примитивно балканско резонирање само и дава за право на тезата на Бугарскиот врховен комитет дека никој освен Бугарите во Македонија не се бори за нејзина самостојност, што историјата го потврди.

-------------
http://www.youtube.com/watch?v=4oxKnX2GFbk&feature=index=3 - Востанички марш


Постирано од: Македон
Датум на внесување: 22.Јуни.2009 во 13:59
Originally posted by lav4eto lav4eto напиша:


И Малешевски и Беровски служаат на бугарската кауза цел живот.


Јас во документите не видов такво нешто, од каде ги извади сега овие работи?




-------------


Постирано од: lav4eto
Датум на внесување: 22.Јуни.2009 во 15:45
Па прочитаj ги биографиjте и на двоицата- Дедо Илjо-помошник на Раковски во Првата бугарска легиja после ослободува Кустендил и е БУГАРСКИ ПРЕДСТАВНИК во Сан Стефано-добива орден "За Храброст".
После Берлинскиот конгрес бега во Кустендил.
Потоа учества во Српско-Бугарската воjна.
Беровски-исто учесник во легиjата на Раковски;бугарски учител во Берово,бори се против грчките попови;учества во Априлското востание 1876 начело на Разловска чета (од село Разловци, Беровско).
После Кресненското востание е бугарски полициски пристав во Кустендил,потоа во Цариброд.
Учества со Илjo воjвода во Српско-бугарската воjна, има орден "За Храброст".

Дури во вашата вики пишува:
Димитар Поп-Георгиев Беровски како бугарски пратеник од Македониjа учествувал во работата на Собранието на Кнежеството Бугариjа со цел за за припоjување на Македониjа и Обединета Бугариjа.

-------------
http://www.youtube.com/watch?v=4oxKnX2GFbk&feature=index=3 - Востанички марш


Постирано од: Македон
Датум на внесување: 22.Јуни.2009 во 15:50
Македонци се бореле и во српска и во грчка војска, меѓутоа тоа не ги прави ниту Грци, ниту Срби.

-------------


Постирано од: lav4eto
Датум на внесување: 22.Јуни.2009 во 15:52
Да, покажи ми некоj генерал или офицер од српската или грчката воjска.
Во бугарската се стотици, па не само тоа-и министри, и претседатели.
За Дедо Илjо Малешевски од македонската Википедиjа:
Во Сан Стефано е член на бугарско-руската делегација по потпишувањето на Санстефанскиот Договор и создавањето на Санстефанска Бугарија како независна држава. Tаму е награден и со уште еден орден „За храброст“

-------------
http://www.youtube.com/watch?v=4oxKnX2GFbk&feature=index=3 - Востанички марш



Испечати | Затвори го прозорот

Forum Software by Web Wiz Forums® version 10.03 - http://www.webwizforums.com
Copyright ©2001-2011 Web Wiz Ltd. - http://www.webwiz.co.uk